#LC13: The Phoenix Foundation vliegt jammend uit de bocht #LC13: The Phoenix Foundation vliegt jammend uit de bocht

Nieuw-Zeelandse indierockers zijn morgen weer vergeten

, Timo Pisart

#LC13: The Phoenix Foundation vliegt jammend uit de bocht

Nieuw-Zeelandse indierockers zijn morgen weer vergeten

Timo Pisart ,

Heb ik die band niet al 'ns eerder gezien? Ja verdomd, op festival de-Affaire in Nijmegen. Niet echt een goed teken voor een band om ze zo snel alweer te zijn vergeten, en hoe groot de baardige heren ook zijn in hun eigen Nieuw-Zeeland, in dit kouwe kikkerlandje herinnert zich morgen niemand meer wie The Phoenix Foundation is.

CONCERT
The Phoenix Foundation, London Calling, Paradiso Amsterdam, bovenzaal, 25 mei 2013

MUZIEK
Ze hebben baarden en folkliedjes, maar ook een kekke synthesizer en spacey echo's over de zang. Vijf albums heeft The Phoenix Foundation al uit, waarvan de laatste twee zijn komen overwaaien naar Nederland. In thuisland Nieuw-Zeeland schijnen ze een act van formaat te zijn, zo eentje die de hoofdpodia van de festivals bespeelt met een mix tussen Fleetwood Mac ten tijde van Rumours en een dromerige versie van My Morning Jacket. Klinkt niet slecht, toch? Hier in Nederland beginnen ze pas net en zo te zien is de bovenzaal van Paradiso op dit tijdstip toe aan iets energiekers.

PLUS
Heus, het zit allemaal reuze slim in elkaar. Het zijn razend goede muzikanten, die percussionist heeft instrumenten uit zeker drie werelddelen mee en ze hebben een paar hele fijne dromerige liedjes. Hoogtepunt is nog altijd Buffalo, de single van hun vorige plaat die vandaag al vroeg in de set valt. Het heeft een nietszeggende tekst - "I'm on the sea floor, I am the mammal you adore" - maar wordt met verve gebracht.

MIN
Al gauw vliegen de baardige mannen van The Phoenix Foundation echter uit de bocht met een paar heel saaie jams. Het wah-wah-pedaal wordt afgestoft maar mist het vuur dat Unknown Mortal Orchestra even eerder wel heeft, de percussionist beroert hyperactief zijn bongo's en wie goed luistert hoort zelfs een slapbas (!). Dan wordt de band nog behoorlijk melig ook: ze wensen iemand een fijne verjaardag en mompelen over de uitgesponnen riffs met wapperende handjes.

CONCLUSIE
Het lijkt alsof The Phoenix Foundation nét niet helemaal voor dat spacey jammen wil gaan of er écht in wil duiken, en daardoor valt de band tussen wal en schip. Sorry jongens, maar morgen zijn we alweer vergeten of we The Phoenix Foundation überhaupt wel hebben gezien.

CIJFER:
5

nu op 3voor12