#CB12: The Silhouettes: “Ik schrijf nummers vanuit het perspectief van een kind” #CB12: The Silhouettes: “Ik schrijf nummers vanuit het perspectief van een kind”

Krap een jaar bezig en nu al op Crossing Border en op tour met Moss

, Judith Laanen

#CB12: The Silhouettes: “Ik schrijf nummers vanuit het perspectief van een kind”

Krap een jaar bezig en nu al op Crossing Border en op tour met Moss

Judith Laanen ,

Dat je band ineens een vlucht kan nemen bewijst het Amsterdamse The Silhouettes. Het shoegaze-surfpopduo Ben Rider en Marthe Jellema maakt pas een maand of acht muziek maar kan nu al rekenen op de nodige aandacht. In april stond The Silhouettes al met een nummer op de Hollandse Nieuwe compilatie (28). In december gaan ze mee als voorprogramma van Moss langs de grotere zalen, eerder scoorden ze al een voorprogramma van Lola Kite. Aankomend weekend speelt de band op het 3voor12-podium en in de Cuatro-tent van Crossing Border. Het wordt het grootste publiek waarvoor ze tot nu toe gaan optreden. 3voor12 belde met de 25-jarige Ben Rider: “Ik wilde iets puurs maken, iets integers.”

Ben Rider en Marthe Jellema, met wie hij de harmonieuze zang deelt, ontmoetten elkaar in 2006 op Lowlands, maar maken pas sinds maart dit jaar samen muziek. The Silhouettes is een uit de hand gelopen afstudeerproject, vertelt Rider, die vorig jaar zijn diploma behaalde aan de Utrechtse Hogeschool voor de Kunsten (HKU). Daar studeerde hij muziekproductie en compositie. In 2011 hebben The Silhouettes een tijdje in Londen gewoond, waar hij inspiratie opdeed voor het eerste materiaal. Rider liep toen stage in de opnamestudio Miloco Studios. “De band ging toen nog meer om de producties. We hebben alles analoog opgenomen, omdat ik die oude jaren ’60 productiematerialen wilde gebruiken, zoals buizenversterkers, tape machines en gebruikte oude spring reverbs."

'We hebben niet de meest originele bandnaam'
De bandnaam staat volgens Rider voor de simpele betekenis van de contouren: “Je ziet niet alles, alleen the basics.” Als je op Google zoekt, zijn de eerste muzikale hits een Amerikaanse doo wop/R&B-groep uit de jaren ’50 en een allround partyband uit eigen land. “Het is niet de meest originele naam”, bekent Rider, maar als ze meer hits gaan scoren komen ze vast hoger in de zoekmachine, grapt hij.

De invloeden van The Silhouettes zijn tweeledig: Rider brengt de sixties, Jellema het elektronische element. “Omdat we geen drums hadden, gebruikten we een drumcomputer. Live was dat alleen niet energiek genoeg, dus nu hebben we wel een drummer en een bassist, maar Marthe en ik vormen nog steeds de spil van The Silhouettes."

'Ik wilde iets puurs en integers maken'
Een opluchting, aldus Rider, want zo’n drumcomputer met backing tracks vormde toch echt een beperking. "We hielden zo vast aan de voorgemaakte producties. Alle geluiden kwamen uit een elektronisch bakje, dus je zit niet bovenop de muziek als met een band.” Rider wilde 'iets puurs en integers' maken. “Alleen bas en melodie, ik wilde dat simpele uit de jaren ’60 creëeren.”

Dat simpele vertaalt zich volgens Rider naar zijn manier van liedjes schrijven. “Als ik nummers schrijf doe ik dat vanuit het perspectief van een kind. Kinderen hebben meer in de gaten dan je denkt. Ze doen ook meer wat ze voelen dan volwassenen, wij hebben geleerd ons in te houden.”

'Moderne muziek is zo perfect'
Riders voorliefde voor het warme sixtiesgeluid heeft hij van The Beatles en The Beach Boys, maar in de jaren ’90 groeide hij op met Nirvana en Britpop. “De combinatie van die twee, net als het liedjesschrijven, spreekt me aan.” Over het album van soortgenoten Allah-Las, dat vorige week 3voor12 Album van de Week was, is hij zeer te spreken. Ook die band, afkomstig uit de smeltkroes van de Californische zomerpop, nam alles analoog op. “Moderne muziek is zo perfect, terwijl dat sixties geluid veel meer als één samensmelt. Dat gebeurt ook door analoog opnemen, het is een bepaalde methode van mixen die warmer is. Laatst heb ik een oud Casio-keyboard gekocht, dat heeft ook zo’n mooi warm geluid.”

Om dichter bij de bron van de lo-fi zomerpop te komen trok het duo afgelopen zomer naar de westkust van de Verenigde Staten om daar rond te reizen en shows te spelen. “We zijn naar San Diego, San Francisco en Los Angeles geweest. We hadden al wat contact met programmeurs daar, en hebben het gecombineerd met een vakantie. Het geluid van bands die daar vandaan komen, zoals Wavves en Best Coast, spreekt ons erg aan. Wij zijn dan iets minder punky, juist liever. We hopen als band ook zo’n geluid te maken.”

Debuutalbum in de maak
Het duo is momenteel bezig met het debuutalbum dat begin volgend jaar op NON Records uit moet komen. Niet zo heel vreemd misschien, labelgenoot Kai Hugo (Palmbomen) is een goede vriend van Rider en hij speelt als bassist in Hugo’s liveband. “Het album moet minder lo-fi en meer sprankelend worden dan de EP.”

The Silhouettes speelt a.s. vrijdag 16 november in de Cuatro en op het 3voor12 sessie-podium op Crossing Border (Den Haag), 1 december op Le Mini Who (Utrecht), 12 december Doornroosje (Nijmegen), 13 december Oosterpoort (Groningen), 18 december Paradiso (Amsterdam), 20 december Effenaar (Eindhoven), 29 december Tivoli (Utrecht).

Nu op 3voor12