Smith & Burrows openen Crossing Border met sober kerstspel Smith & Burrows openen Crossing Border met sober kerstspel

Frontman Editors speelt covers en kerstliedjes met oud-Razorlight drummer

, Atze de Vrieze

Smith & Burrows openen Crossing Border met sober kerstspel

Frontman Editors speelt covers en kerstliedjes met oud-Razorlight drummer

Atze de Vrieze ,

Het is een beetje vroeg, maar dan heb je tenminste wel de premiere. Crossing Border presenteert vanavond de allereerste show ooit van Smith & Burrows. Die Smith is Tom Smith, frontman van de succesvolle band Editors, Andy Burrows was tot 2009 drummer van Razorlight, nu is hij in dienst van We Are Scientists. Samen maakten ze een kerstalbum. Min of meer.

Frontman Editors speelt covers en kerstliedjes met oud-Razorlight drummer

Er zijn twee kerstmutsjes gesignaleerd, net voorbij het midden van de grote zaal van de Koninklijke Schouwburg. De echte fans. Op het podium staat een bescheiden kunstboompje, met lampjes. Het is een beetje vroeg, maar dan heb je tenminste wel de premiere. Crossing Border presenteert vanavond de allereerste show ooit van Smith & Burrows. Die Smith is Tom Smith, frontman van de succesvolle band Editors, Andy Burrows was tot 2009 drummer van Razorlight, nu is hij in dienst van We Are Scientists. Samen maakten ze een kerstalbum. Min of meer.

GEZIEN
Smith & Burrows, Crossing Border, The Royal, 17-11-2011

MUZIEK
Voor dat gezamenlijke album namen Smith & Burrows namelijk een paar eigen liedjes op en een aantal covers, die allemaal enigszins aan kerst gerelateerd zijn. De eigen liedjes laten een seculiere interpretatie van het kerstverhaal horen. Geen messias, wel liefde, sterke familiebanden en zelfreflectie. Kerst als het evaluatiepunt aan het eind van het jaar, het moment waarop je alles wat het afgelopen jaar gebeurde met een goed glas drank een plek geeft.

PLUS
Tom Smith draagt dit project met zijn donkere galmstem, waarin zowel hoop als wanhoop weerklinkt. Geen slechte basis voor een kerstspel. Hij opent de set met Wonderful Life, van oorsprong een synthpopballade uit de jaren tachtig, nu sober gearrangeerd met piano als basis. Het eerste deel van de set bevat een aantal Editors- en Razorlight songs, maar gaandeweg wordt de kerstsfeer wat opgevoerd. Al blijven de kerstballen in hun kistje. Ook muzikaal blijft het sober, wel een cello, geen overdadig orkest of kinderkoor. Met Editors wordt hij nog wel eens verweten een zwartkijker te zijn, maar vanavond blijkt eens te meer dat het best meevalt met de demonen van Tom Smith. Het ergste dat hem dit jaar overkomen is, is het uiteenvallen van R.E.M. Het inspireert hem tot de fraaie cover Half A World Away.

MIN
Burrows is een prima drummer, maar een drumstel is in geen velden of wegen te bekennen. Dat is op zich niet erg, want het brengt een soort knusse sfeer die in de statige schouwburgzaal wel aanslaat. Erger is dat hij een matige zanger en een wat voorspelbare pianist is. De twee wisselen elkaar af achter de microfoon, en de Burrows-liedjes zijn stuk voor stuk minder, zeker als hij zijn kleffe kopstem opzet. Funny Looking Angels is wat lafjes, Razorlight-hits America en Before I Fall To Pieces (door Burrows zelf mede geschreven) krijgen een akoestische knuffeluitvoering, met veel minder spanning dan Smith's liedjes. Eigenlijk alleen As The Snowflakes Fall zingt hij echt overtuigend. Helemaal vlekkeloos verloopt de premiere trouwens niet, zoals dat gaat. Nog voor er ook maar een noot geklonken heeft, valt de kerstster al van de piano. Het zal een teken van God zijn. Tijdens Yazoo-cover Only You is Smith ineens zijn piano-akkoorden kwijt en valt het hele nummer in het water. Maar de zanger heeft de lachers op zijn hand. Alsof er een gezamenlijk pact gesloten is, hier in de zaal. We houden het met zijn allen gezellig.

CONCLUSIE
Veruit het beste liedje wordt bewaard voor het laatst, het zelfgeschreven When The Thames Froze, vermoedelijk het eerste kerstliedje ooit dat begint met de woorden 'God damn'. Het is een knappe pianosong met koor-achtige backing vocals, een stijlvolle flugelhorn-solo en een sterk refrein over hoop en het vervliegen der jaren. Typisch het soort clich├ęs dat in kerstmuziek volkomen geoorloofd is, net als zingende kinderen en het Leger Des Heils. Voor de rest lijkt dit toch vooral een low profile tussendoortje, dat 27 december weer tezamen met de piek en het engelenhaar in een doos verdwijnt. Smith & Burrows wensen u alvast een gezellig kerstfeest.

CIJFER
7

Nu op 3voor12