3VOOR12 draait: waar luistert de redactie naar? (Week 38, o.a. Snow Borne Sorrow, Dyzack en Arctic Monkeys) 3VOOR12 draait: waar luistert de redactie naar? (Week 38, o.a. Snow Borne Sorrow, Dyzack en Arctic Monkeys)

Een kijkje in cd-spelers, iPods en harde schijven (week 38)

3VOOR12 draait: waar luistert de redactie naar? (Week 38, o.a. Snow Borne Sorrow, Dyzack en Arctic Monkeys)

Een kijkje in cd-spelers, iPods en harde schijven (week 38)

Elke week vragen we de presentatoren en redacteuren van 3VOOR12 welke drie cd’s, tracks, mp3’s of concerten de meeste indruk maakten. Als de keus maar goed wordt toegelicht. Op vrijdag publiceren we de gehele lijst en destilleren er, op basis van de meest enthousiasmerende teksten, ook nog eens een top 10 uit. Een kijkje in de iPods, cd-spelers, harde schijven en minidiskspelers van 3VOOR12.

Een kijkje in cd-spelers, iPods en harde schijven (week 38)

Elke week vragen we de presentatoren en redacteuren van 3VOOR12 welke drie cd’s, tracks, mp3’s of concerten de meeste indruk maakten. Als de keus maar goed wordt toegelicht. Op vrijdag publiceren we de gehele lijst en destilleren er, op basis van de meest enthousiasmerende teksten, ook nog eens een top 10 uit. Een kijkje in de iPods, cd-spelers, harde schijven en minidiskspelers van 3VOOR12. Single van de Week: Pharrell featuring Gwen Stefani - Can I Have it Like That (Star Trak/Virgin/EMI) Disque Pop de la Semaine: Franz Ferdinand - You Could Have it So Much Better (Domino/Munich) release: 3 oktober geen 3FM Megahit i.v.m. '90s Request-week De 3VOOR12 Top 10 van week 38: 1. Franz Ferdinand - You could have it so much better (cd, Domino, release 03-10) "Het cruciale tweede album maar Alex Kapranos en zijn mannen komen het van de eerste tot de laatste noot ongeschonden door" (Gerard Walhof). "Misschien het bekende recept, maar wel het recept van mijn favoriete appeltaart. Krijg je nooit genoeg van." (Leonieke Daalder) "Do You Want To zou het volgens mij heel goed doen in de Calypso op de kermis." (Robert Lagendijk) 2. Nine Horses - Snow Borne Sorrow (album, uit het Sylvian closed share circuit, release: oktober 2005) "Walgelijk he? Walgelijk mooi." (Ron van der Sterren) 3. T Schumacher - Heat it Up (Spiel-Zeug) "Thomas Schumacher is geen telg uit de autocoureursfamilie, maar hij laat de trillerige bas-synthesizer uitermate beheersd door de groef spoeden." (Job de Wit) 4. Akira Rabelais - het fenomeen op zich "Voor degene die Het Kaartenhuis van Mark Z. Danielewski te normaal vindt." (Thomas van Aalten) 5. Necro - The Pre-fix For Death (album, Psychological Records 2004) "Deathmetalrap. Het bestaat." (Edwin Valent) 6. Why? - Elephant Eyelash (album, Anticon/Konkurrent) "Met hiphop heeft het muzikaal weinig meer te maken, met de hiphop-aanpak des te meer." (Menno Visser) 7. Midaircondo - Shopping for images (cd, Type/Lowlands) "En ja, ze zien er ook nog goed uit. " (Gerard Walhof) 8. The New Pornographers - Twin Cinema (Matador / V2) "Ik weet niet of hij ooit nog uit de CD speler gaat. Maar zolang die er in zit heb ik er geen last van. Integendeel zelfs." (Niels Post) 9. Pharrell featuring Gwen Stefani - Can I Have it Like That (Star Trak/Virgin/EMI) "Die lekkere drumroffel komt ongetwijfeld uit eigen handen." (Job de Wit) 10. Ryan Adams & The Cardinals - Jacksonville City Nights (album, Lost Highway/Universal) "Want het blijft toch Ryan Adams." (Menno Visser) Robert lagendijk draait: at the close of every day – de geluiden van weleer (cd Volkoren/Munich) Hellend Vlak zou zomaar eens een hit kunnen worden. Spinvis geeft de mannen van Minco een zetje in de rug en met z’n vieren rollen ze de goede kant op. Mooi duet! Franz Ferdinand – You Could Have It So Much Better (release 3 okt Domino/Munich) Opener The Fallen en de single Do You Want To zijn de eerste twee tracks van die Neue Franz. Meteen wordt je door deze tracks als het ware gelanceerd: skyhigh. Do You Want To zou het volgens mij heel goed doen in de Calypso o[p de kermis. The Go! Team – live op Bazar Curieux 17-9-2005 Net als Rivella light: een beetje vreemd, maar wel lekker. Toffe combi van hiphop, indiepop en filmmuziek. Volgende keer ook een geluidstechnicus meenemen! Jurgen van den Brand draait: Blood on the wall - Awsomer (Social Registry/Konkurrent) Zij klinkt als Lydia Lunch, hij als Black Francis. Het geluid achter die twee doet denken aan Sonic Youth ten tijde van Bad Moon Rising. Meer aanprijzing is niet nodig, toch? Ook te verkrijgen op vinyl! Earth - Hex:orPrintingIntheInfernalMethod (Southers Lord/Konkurrent) Zwaar traag en monotoon. Waar hadden we dat eerder gehoord voordat Sun O))) ten tonele kwam? Juist bij Earth dat begin jaren negentig platen uitbracht op Sub Pop. Door het succes van Sun O))) en en aanverwanten is ook Earth weer uit hun winterslaap getrokken en met heerlijk resultaat! Ryan Adams & the Cardinals - Jacksonville Ciry Nights (Lost Highways/Universal) Veulpoeper Ryan Adams met een vergeleken met vorige release Cold Roses een wat Country-achtigere plaat. Mooi voor de komende winteruurtjes. Niels Post draait: John Wilkes Booze - Telescopic Eyes Glance The Future Sick (Kill Rock Stars / Konkurrent) Op basis van hun weergaloze voorganger kon ik niet wachten deze de CD speler in te rammen. Lang niet gek, maar maakt niet zo indruk als de eerste keer. The New Pornographers - Twin Cinema (Matador / V2) Ik weet niet of hij ooit nog terug de CD speler uit gaat. Maar zoland die er inzit heb ik er geen last van. Integendeel zelfs. Blackalicious - The Craft (Anti / Epitaph) De scherpe randjes zijn er wel vanaf, dat vind ik jammer. Maar misschien een heel hoop andere mensen niet. Het is ze gegund. Ron van der Sterren draait: Hanne Hukkelberg - Break My Body live op Bazar Curieux, 17 september Weet je wat curieux is? Dat Hanne Hukkeberg in oktober in Hasselt speelt. Hasselt!!! Daar gingen 'wij' vroeger heen als je heel fout wilde stappen. Ik was toen al te beschaafd en ben er nog nooit geweest. Maar nu moet ik. Na het horen van die Pixies cover die ze op Bazar Curieux deed, weet ik het zeker: ik moet haar zien en live horen. In Hasselt… Nine Horses - Snow Borne Sorrow (album, uit het Sylvian closed share circuit, release: oktober 2005) David Sylvian, mijn all time hero, die ik toch al een jaar niet had gedraaid. Nu is hij er weer, met Steve en andere oude vrienden onder een nieuwe naam: Nine Horses. Dit keer hebben ze geen ruzie gemaakt (zoals bij Rain Tree Crow) en dat is te horen ook. Behalve de samples van Secrets Of The Beehive ook veel zoete lieve gelukkige teksten. Walgelijk he? Walgelijk mooi. dEUS - live in Desmet, 11-9-2005 Als je zelf filmt, zie je er eigenlijk niks van. Maar deze week zag ik het resultaat, netjes in elkaar gemonteerd…. Hmmmm. Leonieke Daalder draait: Arctic Monkeys - From The Ritz To The Rubble (pre-release cd Five Minutes With....Domino) Heerlijk Engels Zalig hees. Lekker uptempo. Mooi melancholiek. Franz Ferdinand - You Could Have It So Much Better (release 3 oktober; Domino) Misschien het bekende recept, maar wel het recept van mijn favoriete appeltaart. Krijg je nooit genoeg van. At The Close Of Everyday - Bang (cd Geluiden van Weleer; Volkoren) Beeldschoon en ontroerend in zijn eenvoud. Janneke van Wankum draait: Nine Black Alps - Unsatisfied (single, Island Records Group). Bijna een Nirvana déjà vu, als is het flauw Nine Black Alps daarmee te blijven vergelijken. In ieder geval heerlijke rock, verre van slap maar het heeft tegelijk toch iets pop-achtigs. Dyzack – Somewhere There’s A Monkey Laughing (Munich Records) Heeft ergens in de verte wel wat van Kaizers Orchestra weg, maar dan begrijpelijk want: in het Engels. Verveelt geen ogenblik. Dit rauwe stemgeluid met zingende gitaren moet ik gauw eens live gaan aanschouwen! Martha Wainwright – live op Bazar Curieux Het is volgens mij een absurde familie (of zijn ze gewoon de enigen die het hardop durven zeggen?) maar muziek maken kunnen ze allemaal. Kijk nu al uit naar het concert van haar broertje, als ze in zijn voorprogramma staat. Thomas van Aalten draait: Richard Hawley - Coles Corner (Mute, 2005) Deze cd maakt onbedoeld een onderbuikgevoel bij me los. Deze crooner met hazenlip is met zijn tragische truckersromantiek de perfecte begeleider voor elke mislukte relatie. De rozen in de vuilnisemmer op de achterkant van deze cd vatten precies samen waar de man uit Sheffield voor staat. De iets snellere nummers in Johnny Cash sferen maken het aangebrande-karbonades-gehalte nog groter. Ondanks de strijkers, de zoete melodieen en de haast clichematig gezwollen stem moet ik denken aan morsige cafetaria's, koffievlekken op de motelkamervloer, slappe patat met een schnitzel in gestold vet nuttigen bij een failliet wegrestaurant. En dat stemmige herfsttafereel kan ik heel goed hebben. Dat het snoer van zijn gitaar kraakte bij zijn optreden in Club 3VOOR12 afgelopen woensdag maakt het compleet. Akira Rabelais - het fenomeen op zich Bezoek die site: akirarabelais.com en niets is meer zeker in je leven. Behalve de flirt (of beter: de vette tongzoen) met surrealisme en verwarring. Maakte de cd Spellewauerynsherde met een van de bizarste tracklists ooit: 1) 1382 Wyclif Gen. ii. 7 And spiride in to the face of hym an entre of breth of lijf. 2) 1390 Gower Conf. II. 20 I can noght thanne unethes spelle that I wende altherbest have rad. 3) 1440 Promp. Parv. 518/2 Wawyn, or waueryn, yn a myry totyr, oscillo. 4) 1483 Caxton Golden Leg. 208 b/2 He put not away the wodenes of his flessh with a sherde or shelle. 5) 1559 W. Cuningham Cosmogr. Glasse 125 Within which draw an other Circle, a finger bredth distant. 6) (Gorgeous curves lovely fragments labyrinthed on occasions entwined charms, a few stories at any longer sworn to gathered from a guileless angel and the hilt edges of old hearts, if they do in the guilt of deep despondency) 7) 1671 Milton Samson 1122 Add thy Spear, a Weavers beam, and seven-times-folded shield. Voor degene die Het Kaartenhuis van Mark Z. Danielewski te normaal vindt. The Jesus & Mary Chain - Honey's Dead (Bianco Y Negro, 1992) Ik ben weer helemaal van de wereld met al die elektronische drumpatterns, overstuurde vieze gitaren, drugged up vocalen en toch hele heldere popsongs. Good For My soul, Almost Gold, Reverence… ik zal mijn tieneridolen nooit verloochenen. Ik waan me weer in de Bosmanstraat te Huissen waar ik natgeregende Arnhemse Couranten als papiermache in de brievenbussen gooide, Honey's dead op mijn walkman. In de tuinen stonden afgebladderde tuinkabouters en bolderkar-replica's van gebarsten hout, waar paardenbloemen uit staken. Vind dat eens op het Mediapark in Hilversum. Edwin Valent (Bruut! webradio) Gorefest - La Muerte (album, Nuclear Blast 2005) THE FEST IS BACK. En hoe?! Na een leemte van heel wat jaartjes is het altijd afwachten hoe een band terug komt. Maar deze Zeeuwen worstelen en komen boven met een briljant en meer dan Gorefest-waardig album. 31 oktober in de winkel. Knuckledust - Unbreakable (album, GSR 2005) Het rolt als een bizon over de toendra. Simpele, maar doeltreffende hardcore. Voor de Blood For Blood & Hatebreed aanbiddende medemens. Maar dan op zijn Engels. Necro - The Pre-fix For Death (album, Psychological Records 2004) Deathmetalrap. Het bestaat. Een blanke rapper in de studio met Obituary, Hatebreed, Slipknot en Nuclear Assault levert een uniek, niet te missen album op. Zo eentje waardoor je meer dan ooit beseft waarvoor je die zware bass-boxen in je kamer hebt staan... (en komende maandag tussen 14.00 en 15.00 uur in Bruut! webradio te horen) Job de Wit draait: Sean Paul - The Trinity (cd: The Trinity, VP/Atlantic/Warner Music) In de achtergrond slaat een spelcomputer op tilt en voor extra effect hoor je twee tot drie Sean Pauls tegelijk in het titelnummer van zijn langverwachte nieuwe, derde cd. De rapper/zanger uit Jamaica weet als geen ander dancehall te vertalen voor de rest van het westen, zonder dat je het idee krijgt dat hij al te veel water bij de wijn doet. T Schumacher - Heat it Up (Spiel-Zeug) Eén van de leukste dansplaten van de laatste weken, spetterend vet geluid met een sample van de Wee Papa Girl Rappers die de vlam in de pan doet slaan. Producer Thomas Schumacher is geen telg uit de autocoureursfamilie, maar hij laat de trillerige bas-synthesizer uitermate beheersd door de groef spoeden. Pharrell featuring Gwen Stefani - Can I Have it Like That (Star Trak/Virgin/EMI) Daar was-ie ineens, de eerste voorbode van Pharrells solo-album. Een plaat die hij nooit zou maken, zo verzekerde de Neptunes-producer mij ooit in een interview. Verwacht het onverwachte, zei hij eveneens. Hoe dan ook, Pharrell rapt en het zou me niet verbazen als één van zijn vriendjes van de Clipse de tekst heeft geschreven. Die lekkere drumroffel komt ongetwijfeld uit eigen handen. Menno Visser draait: Tecoma - City Folk EP (demo EP, Polaris Music, www.tecomamusic.com) Tientallen showcases gezien afgelopen week op de Duitse vakbeurs Popkomm in Berlijn. Die van de Australische jazzy folkzangeres Amira Pyliotis, alias Tecoma sprong eruit. "Dat jullie hier dun kunnen blijven, met gebakswinkels die 24 uur open blijven", merkte ze live op. Leuk, maar haar demo is pas echt geweldig. Wat een prachtige stem, wat een sterke songs (Sets Low is de hit), wat een gevoel voor productie. Wie nog ergens een zak met geld overheeft met het opschrift 'liefde voor muziek', weet nu genoeg. Ryan Adams & The Cardinals - Jacksonville City Nights (album, Lost Highway/Universal) Wie de te erge countryliedjes skipt, houdt toch een handvol mooie liedjes over van een band die er zin in heeft. Want het blijft toch Ryan Adams. Why? - Elephant Eyelash (album, Anticon/Konkurrent) Met hiphop heeft het muzikaal weinig meer te maken, met de hiphop-aanpak des te meer. Het maffe project Why? is nu nog poppier. Check bijvoorbeeld Gemini (Birthday Song), dat het pianolijntje van Abba's The Winner Takes It All jat en een Ben Folds Five had kunnen schrijven. Hoogst verfrissend. Gerard Walhof draait: Franz Ferdinand - You could have it so much better (cd, Domino, release 03-10) Het cruciale tweede album maar Alex Kapranos en zijn mannen komen het van de eerste tot de laatste noot ongeschonden door. Zo'n vanzelfsprekende gedegenheid van hoge kwaliteit dat je bijna vergeet hoe goed het is. Vanaf maandag alhier op de Luisterpaal. De Jeugd Van Tegenwoordig - Parels voor de zwijnen (cd, Top Notch/PIAS, release 03-10) Zelden was de titel van een album zo van toepassing als op het debuut van de heren Fur, Dronq en Wartaal. Af en toe onverstaanbaar maar bij vlagen geniaal in tekst, af en toe irritant in geluid maar bij vlagen geniaal in gevoel voor pop in de muziek (uiteraard van Bas Bron). Platte lol en ontroering liggen naast elkaar en o zo dichtbij. Vanaf eind volgende week alhier op de Luisterpaal. Midaircondo - Shopping for images (cd, Type/Lowlands) Zweeds meisjestrio achter laptops, aan fluit en saxofoon, en met op het podium grootse visualia. In tegenstelling tot te doen gebruikelijk in de elektro-akoestische muziek met het live-optreden als begin en het album als eind van het verhaal. Een hoogtepunt in het genre, waarin Type Recordings de afgelopen tijd op hoog nivo grossiert. En ja, ze zien er ook nog goed uit. Met ingang van vandaag alhier op de Luisterpaal.

Nu op 3voor12