LL26: Zondagnacht laat ons schudden
Veel percussie en zoevende subbassen voor boevig Lowlands
Het is pas acht uur ‘s avonds als de eerste takken al uit de potten worden getrokken. Langzaam stroomt het terrein vol en er hangt een elektrische spanning in de lucht - tijd voor de bonte avond, nog even alles geven. ‘Annie, hou jij me takkie effe vast?’ klinkt het. Twee meiden – ik vermoed dat het hun eerste Lowlands is – zijn nog zoekende: ‘Hier zijn letterlijk leip grote takken, gaan we deze doen?’ Ze kunnen maar beter opschieten, want het terrein wordt pot voor pot leeggeplukt. Tijd om nog een laatste keer te dansen tot we spierpijn in de kuiten hebben.
Een beetje fatsoenlijk Lowlander weet: je zondagnacht begin je in de Lima, waar traditiegetrouw een takkenfestijn wordt georganiseerd onder leiding van de takkeherrie van dj’s Kees van Hondt en Captain Keith. Het thema dit jaar: vlooiencircus. Het is weer een feestje a la Club Bizarre, met slecht verklede circusartiesten (inclusief goochelaarskonijntjes?!) die op de flierenfolk en hyperhoempapa over het podium zwieren. Ze lijken even dronken als het publiek. Het is ook wel nodig hier, vooral om die circus-edit van ‘Drank en Drugs’ te kunnen verteren. Goed, we kunnen deze absurditeit weer afvinken (hoe komen jullie in godsnaam aan een dennenboom?!): de nacht kan nu echt beginnen.
UK heeft een moment
De van origine Britse en nu Amsterdamse SAIDAH mag de nacht in de Bravo openen. Het is alweer haar derde Lowlands op rij. Inkoppertje dus? Zeker wel. Lowlands heeft er zin in, het lijkt alsof iedereen nog snel van de camping het terrein op is gekomen om nog heel even op boevenpad te gaan, en de Bravo is dan ook gezellig vol. SAIDAH switcht onvermoeid van een klassiekere UKG-sound naar girlpopedits van bijvoorbeeld Ariana Grande’s ‘Into You’ en juist wat plattere tunes als Benny Benassi’s ‘Satisfaction’. Vaak met haar eigen UK touch, soms juist met percussie die ook prima in de Haçiënda zou passen.
Wie de Britse sound in een ander smaakje wil is in de India bij de Birminghamse Flava D aan het juiste adres. Haar set zit meer in de UK bass en drum-n-bass hoek en er wordt smerig op gedanst. ‘High, all the time…’ het publiek kan zich er wel in vinden vanavond. Ook cool is de drum-n-bass van de Belgische Andromedik. Zijn snauwende subbassen zoeven door je oren, maar hij heeft ook wat emotionele bangers - met keiharde breaks, dat dan weer wel.
We kunnen lomp doen baby
Het is alom bekend dat trends in cycli gaan, en na de revival van trance is het dan nu misschien tijd voor een volgend hoofdstuk: dubstep. De twee grootste namen in dit genre staan nogal prime time (00:30 - 02:00) in de India geprogrammeerd deze nacht: Skream en Benga beloven ons te laten zien dat dubstep net zo hard kan klinken als twintig jaar geleden. Maar… waarom zien we dan daar achter de booth, Skream zo moederziel alleen? Womp womp, Benga is kwijt, kennelijk z’n vlucht niet gered, dus krijgen we Skream solo. Het gaat er nogal lomp aan toe en de dubstep is meer 2016 dan 2008 maar de liefhebbers kunnen de ontploffingen aan geluid wel waarderen.
Net zo lomp draait de Utrechtse Tantu Beats later deze nacht. Het is niet alleen zijn allereerste Lowlands show, maar zijn eerste dj-optreden ooit, en hij vertelde ons dat-ie al twee weken lang ‘een soort album’ produceerde, speciaal voor vanavond. Produceren kan-ie ook wel, zo deed hij dat al voor grote namen als Joost, S10, MCR-T, HorsegiirL, Hef, Paul Elstak en Vieze Asbak… Zijn gabberpop vliegt er doorheen en het is niet heel druk bij zijn set, maar dat maakt hem niet minder fun, en hij heeft het zelf dan ook zichtbaar naar zijn zin.
Ademruimte
Wie even naar adem wil happen heeft geluk: waar de X-Ray de rest van het weekend de plek voor kolkend geweld was, heeft Lowlands deze nacht iets bijzonders voor ons: Detroit-icoon Theo Parrish opent de eerste editie ‘This Must Be The Pace’ (een knipoog naar de megahit van Talking Heads) all night long, waar de Lowlander ruimte krijgt voor warmte, voor vertraging en zweven op disco en funk. Maar er wordt ook opzwepende house gedraaid en het is aan het begin van de set best druk. Die rust, die begint pas echt na het aanzwengelen van een obscure jazzplaat en daarna vinden we lucht in de nummers die op rustiger bpm broeien en stuwen, dan weer temperen, om weer uit te vloeien. Hier hadden we wel de hele nacht kunnen staan.
Hypes die hitten en missen
Maar we moeten door, naar Benny Rodrigues in de Bravo natuurlijk, de meester van alle kleuren house en techno, en deze zomer is echt zíjn zomer. Eerder deze maand was-ie nog headliner op Dekmantel, hij gaf een beruchte set op Wildeburg’s Ochtendgloren en blijkt ook vandaag de allerpopulairste van de nacht: het is weer ouderwets vechten voor een plekje in de Bravo, Lowlands staat te trappelen om een glimp van hem op te vangen. Hij draait smaakvolle house, vol diepe baslijnen en soulvolle vocalen tot juist een meer ravey geluid, terwijl dat mega-lichtgrid van honderden lampen op en neer bouncet.
Diezelfde hype geldt voor de vooral onder gen z totaal ontplofte Kettama. Het is een echte partyboy met zijn maximalistische dance: snelle bpms vergezeld door zoevende hightones en versnellende vocalen. Qua drukte iets beter te vertoeven dan bij Benny - maar of we hier dan ook liever blijven hangen? Het zijn in ieder geval nogal explosieve producties die ook worden meegezongen. Bij ‘Pretty Green Eyes (Sunset Ibiza Mix)’ gaan alle telefoons in de lucht.
Dan maar even kijken bij de Haciënda, waar de piepjonge Yucky (zoon van Chuckie) staat. Hij is nog maar negentien en tekende nu al bij het prestigieuze Snap-B Music, produceerde voor grote namen als Bokoesam, Adje en Faberyayo, en staat nu in een ramvolle tent te vlammen. Net zoals papa zijn het vooral tunes uit het bubbling hoekje, maar met veel samples (van Rihanna tot aan Venga Boys, ‘yes we like to party!’) en rauwe percussie waar mensen spontaan van op de booth springen. Bovendien is het hier lekker (veelal twerkende) influencers kijken.
De queer scene triomfeert
Toch kunnen we niet anders dan concluderen dat het allerleukste plekje van de nacht de meest exclusieve is: die heerlijke Adonis. De safe haven van de girls en de gays, de holy grounds van de poppers, het meest sexy stukje van Lowlands. Om 01:00 worden we getrakteerd op absoluut spektakel: alle performers komen de catwalk op voor een gezamenlijke choreografie terwijl Doppelgang ‘Let’s All Chant’ door de speakers blaast. Hun set is vol disco en even kleurrijk als de bezoekers van de Adonis. Adonis’ eigenaar MMIV zwiert tevens zeer smaakvolle platen aan die druipen van de queer joy, zelf schaars gekleed, gemaskerd en in naaldhakken.
En daar blijft het niet bij. In de Heineken is het bij ICONIC de hele nacht genieten van queer pop met Vera Siemons (3FM) en Tivoli programmeurLiza van den Brink. Wie behoefte heeft aan wat stevigers sluit liever af in de Bravo bij Turks-Azerbeidjaanse Nene H, die haar stem vond in de Berlijnse queer underground en nu haar producties gebruikt als reflectie op de staat van de wereld. Betekent overigens niet dat die niet dansbaar zijn - ze gooit flink de zweep erover met meer percussie dan we van haar gewend zijn, en ruimte voor ghetto tech.
Wie daarna nog op zijn benen kan staan, staat dan nog maar een ding te wachten: samen met de andere diehards begeven we ons richting de ArmadiLLow. Blijkt het dus dat er dit jaar wel heel veel finalisten zijn voor de set van Sandrien, want we kunnen er onze kont niet meer keren. De founder van queer feest IsBurning was vroeger resident van Trouw en De School, waar ze haar unieke blend van diep en atmosferisch tot aan high-energy breaks en acid heeft gevormd. De ArmadiLLow is dus klaar voor wat solide groove, maar wat staan die boxen hier zacht. Sandrien kiest voor het moment geen spierballenmuziek. Integendeel, als de eerste zonnestralen doorbreken zingen we mee met ‘Lola’s Theme’ en ‘I’m Every Woman’. Misschien is een potje euforie ook wel stiekem het enige waar we nu behoefte aan hebben. En dan, neuriënd de laatste wandeling naar je tent… Om nog een enkel uurtje te slapen, voordat Lowlands 2026 er echt op zit.
