Na een ietwat stijfjes begin met de inmiddels klassieke ‘What’s up Amsterdam?’ komt het optreden niet direct soepel op gang. Maar zodra de eerste kick van het Britse house-duo Joy Anonymous door de speakers knalt, is het ijs snel gebroken.
Op het podium staan een piano, gitaar, platenspeler, laptop en mixer, verspreid over twee tafels die nét niet hoog genoeg zijn. Het duo wordt live bijgestaan door Pier Danio Forni op gitaar en vocalen. Die vocalen zijn oké: niet goed, niet slecht. Vooral de hese stem van Henry Counsell, of zoals zijn bijnaam luidt Big Hen, want groot is-ie, komt tijdens de intiemere momenten helaas wat minder goed uit de verf.
Dat doet echter weinig af aan de rest van de show. De instrumentalen klinken goed en er wordt volop gedanst. De India lijkt tegen het einde van de set zelfs helemaal vol te staan. De pianohouse zet het publiek in bloei en Joy Anonymous weet de zaal goed mee te krijgen. Bovendien blijft het niet de hele tijd bij house. Zo nu en dan wordt een drop afgewisseld met een heerlijk smerige UK-bass, een afwisseling waar de crowd zichtbaar goed op gaat.
Ongeveer tien minuten na het begin van de set valt de muziek even stil. Langzaam verschijnt er een grijns op het gezicht van Louis Curran, de tweede helft van het duo. Vervolgens start hij Brabant van Guus Meeuwis in. Het publiek zingt ietswat verward mee, waarna er langzaam naar een drop word toegewerkt. Zeker niet het beste wat Lowlands ooit gehoord heeft, maar wel een leuke knipoog naar Nederland (of Brabant?).
45 minuten in de show pauzeert Big Hen de muziek. ‘This is way too much fun’! En dat klopt. De India is gedurende de set steeds verder opgebloeid, als een veld met zonnebloemen dat langzaam naar de zon draait.
Het oordeel
Joy Anonymous is er om vreugde en plezier de wereld in te helpen, en dat doen ze zeker.
Het nummer
Vijftig minuten in de show gaan de handen de lucht in. Het publiek maakt het, door het duo zelf bedachte, Joy-sign: handen boven het hoofd, vingers in elkaar. Steeds meer mensen doen mee. Dan bouwt Glow, de track die Joy Anonymous samen maakte met Fred again.., Skrillex, Four Tet en Duskus langzaam op. Drie minuten lang wordt er gewacht, totdat de drop eindelijk komt waarna de ‘Joyous people’, want zo noemt Big Hen ons ongeveer iedere 5 minuten, de lucht in springen.