LL26: De technovisie van Richie Hawtin is kurkdroog
Canadese pionier opnieuw terug naar de basis
Waar moet het heen met de techno? Na corona ging het allemaal steeds sneller en steeds doller, tot ongenoegen van veel technoliefhebbers. En zo te horen ook van Richie Hawtin, die terug gaat naar de basis. Zijn basis.
Richie Hawtin is altijd een eigenwijze man geweest. De Canadees vond als witte nerd in Detroit zijn weg tussen de zwarte pioniers van de techno. Hij maakte waanzinnig diepe albums onder de naam Plastikman, messcherpe techno als FUSE en trok in 2004 eigenhandig het tempo van de hele scene 20 bpm omlaag met de start van het minimaltijdperk als gevolg. En oh ja, in 1999 was er de geruchtmakende mixcompilatie Decks, EFX & 909, die hij maakte met drie platenspelers, een effectbak en een 909 drumcomputer.
Nu staat hij hier met DEX EFX XOX, een live-concept dat natuurlijk terug verwijst naar die klassieke mix. Hawtin staat achter een kale tafel met apparatuur met enkel licht van achteren: verzadigd rood, een paarse spot, wat felwitte strobes, meer is het niet. Hij noemt het een statement tegen de productionele overdaad die hij om zich heen ziet. Oh jawel: eens in de zoveel tijd flitst er een tracktitel over het grote scherm: Jack Fresia - Peace Within. Takt - Pause and Rewind. Ackerman - Jack That Way (Gene Richards remix).
Het zijn stuk voor stuk recente producties, bijna allemaal van obscure artiesten die Hawtin graag in de spotlights zet. De tracks klinken rauw en kaal, niet hard maar al helemaal niet melodieus. Het heeft niets te maken met de snelle rollende techno die je nu veel hoort, en nog minder met de melodieuze oogjes-dicht emotechno waar je zo'n stom sjaaltje bij om je hoofd moet knopen. Dit is muziek waarbij een simpel zwart shirt, een strak gekamde lok haar en een glas saké hoort.
Niet iedereen weet zich raad met deze kurkdroge vorm van techno, die vrijwel helemaal uit ritme bestaat. Vooraan staan de fans, die zijn klassieke minimal visie herkennen. Hawtin laat het regelmatig bijna stil vallen, op een klik of een baspuls na, om het vervolgens weer laag voor laag op te bouwen. Tot een echte grote climax laat hij het gek genoeg niet komen, en het gekste is dat op een vrij random moment in de set de hele Heineken tent baadt in fel wit licht. ‘Is het afgelopen?’, vraagt iemand. Nope.
Het oordeel
De nieuwe technorevolutie begint helaas niet bij deze kille, afstandelijke set van Richie Hawtin, die toch vooral gepruimd wordt door de veertigers die hun glorietijd beleefden in 2004.
Het nummer
Wat was nou die track die uitmondt in een sirene, helemaal aan het einde? Zul je net zien dat die titel al op het scherm langs geflitst is. Anyway, dat was een stoere climax.
Volg Lowlands het hele weekend via de livestream van NTR, VPRO 3voor12 en NPO 3FM, op NPO 2 Extra en NPO Start.
