DVS1 komt Perron een laatste eer bewijzen

‘Perron is voor mij altijd een speciale plek geweest in Nederland. Ik kom ook vaak in Amsterdam, en ik voel dat Rotterdam anders is. Het heeft iets rauwers, iets eigenzinnigs, een trots die zegt: wij zijn niet Amsterdam, en dat hoeft ook niet. Perron belichaamt dat gevoel. Het is een club die altijd zijn eigen koers heeft gevaren en mij vanaf het begin heeft omarmd.

Ik heb er op alle mogelijke momenten gespeeld: openingssets, closings, all nighters. En juist die all nighters passen perfect bij die ruimte. Je kunt er echt een verhaal vertellen, van ambient en dub in het begin tot diepe techno en uiteindelijk de piek. Wat mensen misschien niet altijd zien, is hoeveel werk het kost om zo’n plek vijftien jaar overeind te houden. Dat maakt deze laatste fase extra bijzonder. Dat ik daar nog één keer een hele nacht mag draaien, voelt als de perfecte manier om afscheid te nemen.’

‘Ik moet meteen denken aan ‘Mindset’ van Joey Anderson, een plaat die ik ooit in Perron draaide tijdens een openingsset. Dat is precies zo’n track die een nacht kan openen zonder iets te forceren. Deep, tribaal, een beetje spookachtig, met een vocal die steeds terugkomt op dat idee van een mindset. Alsof die plaat niet alleen een groove neerlegt, maar ook een ruimte opent waar je als publiek langzaam in moet stappen.

Wat ik mooi vind aan Joey Anderson is dat je zijn achtergrond als danser hoort. Die grooves bewegen niet alleen vooruit, ze ademen en wiegen. Dat maakt het perfecte muziek voor dat eerste uur: mensen luisteren nog, bewegen voorzichtig, vinden hun plek op de vloer. Voor mij past dat heel erg bij Perron, waar een all nighter begint met sfeer en geduld, niet met impact, maar met het langzaam opbouwen van vertrouwen.’

‘Ik ga geen DJ kiezen, maar Aziz. Hij is iemand die enorm belangrijk is geweest voor Perron en voor de Rotterdamse scene. Aziz is zo’n figuur die je in elke stad nodig hebt: iemand die risico’s neemt, dingen probeert, soms faalt, maar altijd doorgaat. Hij heeft door de jaren heen zoveel artiesten een kans gegeven en een plek gebouwd waar een duidelijke muzikale visie kon groeien.

Wat mensen vaak vergeten, is hoe moeilijk het is om een club zo lang draaiende te houden. Vijftien jaar Perron is in clubtermen echt een eeuwigheid. Dat betekent jaren van ups en downs, van volle nachten maar ook van moeilijke periodes waarin je je afvraagt waarom je dit nog doet. Aziz heeft dat volgehouden. En of je het altijd met hem eens bent of niet, hij heeft iets neergezet dat er nog steeds toe doet. Dat verdient respect.’