Album van de Week (44): Michael Kiwanuka

De Engelse soulzanger gaat al een tijdje mee. Hij brak door met zijn debuut Home Again (2012) en de hit ‘Cold Little Heart’, en heeft die warme, huiselijke klank waarmee je meteen achter de openhaard wil kruipen (maar laten we vooral niet nog meer associaties oproepen met die ene blauw-gele woonwinkel). Sinds 2016 maakte hij zijn platen met Danger Mouse en Inflo, de producers die zijn geluid groot en filmisch maakten, tot en met Small Changes (2024). Zijn vijfde plaat FUDGE nam hij vrijwel gelijktijdig op, maar dat pakte hij net even anders aan. Nu zonder de supersterproducers, in een eigen studio vlak bij zijn huis in Southampton. Een stap die vrijheid beloofde, maar ook angst bracht. Want wat zou er van hem overblijven als hij niet zulke ervaren knoppendraaiers om hem heen had? Of zoals hij het letterlijk zegt aan het einde van ‘Summer Clothes’: ‘I don’t know what I’m doing / I don’t know if this is the right thing to do.’

Diezelfde song opent met de woorden van pianolegende Chick Corea: 'You have to learn to be certain about what you like / Not what you think sounds good to someone else.’ Als opener van de plaat leest dat als een note-to-self aan Kiwanuka zelf. Dus: als het echt aan hém ligt, wat maakt hij dan het liefste, wat vindt hij het mooiste? Het werden goudeerlijke, verstilde gitaarliedjes, gekruid met strijkers, waarin zijn stem altijd de hoofdrol pakt. Ze mogen rauw en kwetsbaar zijn, horen we op de soms wiebelige zang van ‘You Sent Me Flying’, op de drums van ‘Stars’ en de count-in van ‘Move in My Direction’, waarna hij na opeens even klinkt als Nina Simone.

Daaromheen blijft alles klein en zacht: een pianootje hier, een strijkersarrangement daar, en verder vooral veel ruimte. En die ruimte heeft Kiwanuka nodig, want twijfelen kost tijd. Het intro van ‘Steve’s Paradise’ beslaat bijna de helft van de zes minuten die het nummer duurt, en ‘Love In My Heart’ mag maar liefst zeven minuten bloeien, met een strijkersclimax die je bij de strot grijpt. Ach, als je het einde van die lange track toch al hebt gehaald, plak daar dan gelijk even het ontwapenende gitaarliedje ‘Across the Sky’ achteraan. 

Hoewel FUDGE al af was, moest hij de release ruim een jaar uitstellen. Hij kreeg een beroerte en is sindsdien aan het revalideren. Nu de plaat eindelijk het daglicht ziet, krijgt-ie daardoor een andere lading. Zijn kwetsbaarheid komt nu nóg harder binnen. In het eennalaatste nummer ‘Sing’ kraakt zijn stem bij de woorden ‘I need miracles to wash away the pain’. En in ‘Summer Clothes’ en ‘Love In My Heart’ zingt hij over de zoektocht naar wie hij wil zijn, terwijl hij in ‘Move in My Direction’ toegeeft niet te weten hoe hij dat zou moeten uitvogelen. Misschien is dat ook gelijk de mooiste eerlijkheid aan FUDGE. Een zanger die zijn twijfels niet wegpoetst, maar ze bezingt.