Album van de Week (29): Nia Archives

‘Nia Archives is leading jungle’s new era,’ kopte muziekblad MixMag in 2022. En verhip, anno 2026 blijkt die kop profetisch. Werd de Britse dj/producer/singer-songwriter aanvankelijk nog gepresenteerd als oldschool junglehead die muzikaal opgroeide in de krakersscene van Manchester, die nineties jungle-iconen als Roni Size en Dilinja namedropte en zo een nieuwe generatie jungleheads kweekte, dan is ze anno 2026 terechtgekomen bij een cross-over-jungle-popsound die nog maar een stapje links ligt van PinkPantheress (die UK garage, 2-step en drum ’n bass vertaalt naar een supertoegankelijke popsound) en Fred Again.. (die datzelfde doet met het volledige UK-dansvloeridioom).

Zette ze op haar debuutalbum al in op Het Liedje, dan heeft ze op Emtional Junglist een supersterrenteam aan AAA-songwriters, producers en gastartiesten om zich heen verzameld voor de beste songs: Julia Michaels (Tate McCrae, Sabrina Carpenter en Olivia Rodrigo), Ed Thomas (Jorja Smith, Stormzy) en Livvi Franc (BTS, KATSEYE, Tyla) staan in de credits als songwriters, ‘Danger’ kwam zelfs tot stand in een schrijfsessie die Skrillex leidde voor het aankomende album van Rihanna, en inderdaad verrassend spicy klinkt voor de zelfverklaarde introvert: ‘Boy, you’re too rowdy / Fuck the sheets of the bed / And you got my pussy blushing, make it turn bright right.' Nog altijd zijn de breakbeats van de oldschool jungle de constante factor, maar met producers James Ford (Jessie Ware, Arctic Monkeys) en Ethan P. Flynn (vooral bekend van z’n FKA Twigs-collabs) zet ze in op een meer indiepop-esque sound, waarin springerige gitaarlijntjes en zeroes indie-invloeden opduiken. En ohja, dan zijn er ook nog de features: op ‘Tender’ vlecht Sampha z’n stem liefkozend om die van Nia, op ‘Get Me Down’ heeft ze de vlinders in de buik met Jorja Smith.

Ze schreef het album dan ook na een intense verliefdheid (de eerste helft van het album tot aan het prachtige ‘Train Of Thought’ en ‘Superlust’), die eindigde in een nogal plotselinge break-up (vanaf ‘There Goes Ma Head’ tot aan het punky ‘Boys In Blue’, over de politie die aanbelde (?!) na hun uit de hand gelopen break-upgesprek).

Zo komt de dansvloer steeds verder uit zicht te liggen op deze cross-overpopplaat. En ondertussen beweegt Nia zich richting de livepodia: haar aankomende tour wordt er eentje met liveband, in plaats van de energieke dj-sets waarmee ze hiervoor naar de festivals kwam. Heel erg benieuwd hoe dat gaat uitpakken.