Igor zweeft met zijn hoofd in de wolken

Lang leve de wazige mensen, aldus Igor Herder. Onder zijn voornaam bracht hij in 2024 het poëtische hiphop-debuutalbum Kind Aan Zee uit, en vandaag kondigt hij de opvolger aan met de single ‘We Slapen In De Lucht’, waarop hij met zijn hoofd in de wolken door de club zweeft. ‘Wazigheid zit wel in mijn persoonlijkheid’, vertelt hij met een glimlach. ‘Op de basisschool was ik al de jongen die zat te dromen en niets hoorde van wat de meester vertelde. En mijn rij-instructeur zei later telkens: “Je bent niet aan het opletten!” Ik ben drie keer gezakt voor mijn examen. Maar goed, poëzie en kunst mag ook wazig zijn, ik hou van abstractie.’

Enter: het nachtleven. Igor woont in Utrecht, kwam veel in Kabul a Gogo toen dat net open ging, spookte vroeger ook veel rond in de Rotterdamse club Poing. ‘Het nachtleven is zo’n absurde setting, zeker ook wanneer er middelen in het spel komen. Mensen zijn er om te vluchten, we zijn met zijn allen sámen, maar we hebben het niet echt over de dingen die we eigenlijk willen verwerken. Nou ja, het blijft misschien een beetje abstract, maar ik schrijf dan ook vrij intuïtief.’

Dat is ook meteen wat Igor’s teksten en muziek interessant maakt: hij schrijft niet al te letterlijk, een beetje poëtisch en vol beeldspraak. Hij waardeert wazige geesten als Bokoedro en Nelcon. ’Die noemde zichzelf de plug van de Petteflet, zo vet. En ik vond De Nacht Is Nog Jong Net Als Wij Voor Altijd van Ronnie Flex echt fantastisch, vind het echt vet hoe Abel de dualiteit der mensheid beschrijft, en Spinvis is natuurlijk de Nederlandse koning van dat associatieve.’

Muzikaal ook een groot voorbeeld: Tyler, The Creator. Niet alleen omdat die ooit een album uitbracht dat IGOR heette. ‘Tyler was natuurlijk heel erg Pharrell-fan, en Pharrell heel erg Stevie Wonder-fan. Zij probeerden die legacy verder te pushen: wat kan ik er bovenop doen? Ik ben voor dit album ook Stevie Wonder in gedoken, heb veel harmonie-analyse gedaan en gekeken: hoe zitten die songs in elkaar?’

Rond zijn debuutalbum barstte Igor van de muzikale ambities, hij speelde met een orkest dat soms wel 50 leden telde, en die ambities maakten het soms ook wel moeilijker om optredens aan te kunnen nemen. ‘Mijn tweede album staat ook in compacte bezetting heel sterk met harmonie, drums en melodie.’ Met een grijns: ‘Maar we kunnen het altijd nog uitbreiden!’