PolderPop is en blijft hét rockfestival van de polder PolderPop is en blijft hét rockfestival van de polder

Van lokale acts tot Brabantse stonerrockers

, Joris van Moort

PolderPop is en blijft hét rockfestival van de polder

Van lokale acts tot Brabantse stonerrockers

Joris van Moort ,

PolderPop, het kleinschalige, Zeeuwse rockfestival in de polder bij Wolphaartsdijk, presenteert voor de zesde keer de zomer editie. Het concept is simpel maar zeer doeltreffend: gratis entree, goedkope consumptieprijzen en goede muziek.

Eens per jaar is het een drukte van jewelse op het erf aan de Perponcherpolderweg bij Wolphaartsdijk. Ook voor deze editie wisten de organisatoren Tom de Regt en Frank van Dijke een lijst van mooie acts te programmeren. Helaas zeiden Deaf by Disco en Tarantino op het laatste moment af. 

Waar op Concert at SEA huisband en organisator BLØF het festival opent, doet Backroots dat bij PolderPop. De gitaren zijn gestemd, drums afgesteld en de zanger (Tom de Regt) weet zijn weg ertussen te banen met een aantal rocknummers. In een mum van tijd wordt het podium omgebouwd voor de heren van Stolen Moon. Deze jonge muzikanten weten al wat meer zoden aan de dijk te zetten, al kunnen ze het niveau van de andere bands deze avond nog niet evenaren. Voor een stevige set rockmuziek staat het Goese trio Denise klaar. Eerder stonden ze nog in het voorprogramma van Hallo Venray en komen binnenkort met nieuw materiaal. Het klinkt goed en verfrissend,  een mooie toevoeging aan de Zeeuwse scene, al laat de drummer soms wat steken vallen.

Denise

Tijd om wat te eten (verse hamburgers) te gaan halen of een flesje bier? Je kunt beter even wachten, want het wachten wordt beloond door de heren uit Rucphen en Bergen op Zoom van Trading the Crow. De zanger met groenkleurig haar heeft echter wat technische problemen en later breekt de gitarist ook een snaar. Het zit de Brabanders niet echt mee, al zit het muzikaal gezien verder dik in orde. De invloeden uit Green Day en Foo Fighters komen duidelijk terug in gitaarriffs, maar weten het eigen te maken. Over twee maanden brengen ze nieuw materiaal uit.

Met de vorig jaar uitgebrachte ep ‘Got no Gun’ op zak en een rits aan gigs achter de rug lijkt het Behind the Mirror voor de wind te gaan. Vanavond lijken de muzikanten echter de plank mis te slaan bij het publiek dat PolderPop aandoet. Ze spelen covers van bands ver voor ‘hun tijd’ zoals ‘Go Johnny Go’ van Johnny B. Goode (origineel van Chuck Berry), maar die vallen in het niet als de zanger de hoge noten niet haalt. Het past ook niet echt  bij de rest van het eigen repertoire. De eigen geschreven nummers komen beter tot hun recht.

Na de wintereditie staan de heren van The Unknown Children ook op de zomereditie. Hun vaste kern aan fans heeft zich bij het publiek van PolderPop gevoegd. De punkers geven dit keer een andere versie van ‘Unicorn Porn’ weg, dat dit keer is omgevormd tot een Pokémon GO-versie. Ook het naar Spectra-jurylid Bert van Leerdam refererende nummer ‘Bert’ passeert de revue. De vraag is echter hoe lang dit nummer nog houdbaarheid is, gezien de fanbase steeds groter wordt en niet iedereen bij deze Spectra-voorronde aanwezig was. Het optreden valt verder prima in de smaak bij het publiek, dat op zijn beurt weer een boost aan energie teruggeeft. 

Trading the Crow

Hoofdact van het festival is het Brabantse Gomer Pyle. Stevige rechttoe-rechtaan stoner-rock met een psychedelisch tintje schalt het door de schuur midden in de polder. Als het om de sound gaat, zijn ze blijven hangen bij de jaren negentig, al wordt dit niet in dank afgenomen. Rauwe geluiden met zo nu en dan wat zang van Mark Brouwer. Aan interactie is er weinig te beleven, al spreekt de muziek, instrumentaal of met zang, voor zich. 

Nummers niet langer duren dan twee minuten en sarcastische opmerkingen tussen de songs door: dat is de Middelburgse punkband Scallywags in een notendop. Al ijsberend loopt de leadzanger door de schuur en zwengelt hij met succes menig moshpit en wall of death aan. 

Duke John mag het licht uit doen vanavond. Het publiek gaat al langzamerhand richting huiswaarts, al blijven de diehards nog even hangen. Duke John staat garant voor een mengeling van jaren zeventig stonerrock en bluesrock. Aan het eind klimt het overgebleven publiek het podium op. Nog even losgaan op hetgeen wat nog komen gaat en dan rond twee uur ’s nachts gaat het licht uit. 

PolderPop is ook deze editie wederom een succes, aldus de organisatie, en krijgt zijn vervolg met een wintereditie én zomereditie. 

Nu op 3voor12