De heldere wereld van Dyl'n De heldere wereld van Dyl'n

“Ik wil muziek maken, surfen en mensen leren kennen”

, Gijs Kamphuis

Het gebeurde tijdens de bandcompetitie Steenworp in 2013. Dylan (Dyl’n) Noteboom haalt de finale met eerlijke, openhartige singer-songwriter liedjes en beseft daar dat zijn liedjes echt leuk gevonden worden en dat hij er meer mee wil doen. Niet lang ervoor gaf hij alleen concerten vanaf het dak van zijn vriendenhuisje in Cadzand-Bad. Vooral voor zijn maten, toevallige passanten profiteerden mee. Het (kraak)pandje aan de boulevard is gesloopt. Dyl’n bouwt zijn carrière juist op. Hij is vast besloten om er zo veel mogelijk uit te halen. Afgelopen jaar doorliep hij het hele Pop aan Zee-traject, met als beloning het opnemen van een eerste EP. Openhartig vertelt hij hoe alles tot stand gekomen is.

“We hebben de vier liedjes in twee dagen opgenomen. Gewoon bij Eefje de Visser in de woonkamer”, vertelt de jonge muzikant met enige trots. Zangeres en muzikante De Visser is aangewezen als zijn coach tijdens Pop Aan Zee en voorziet hem van de nodige feedback. Tijdens het traject, maar ook erna. “Haar coaching heeft me echt vooruit geholpen. In het schrijven van liedjes, maar vooral in de manier van zingen. Ik ben er enorm door gegroeid.” Het feit dat alle opnames gewoon in de huiskamer konden worden gedaan, past goed bij wat Dyl’n wil. Hij richt zijn podium tenslotte ook vaak in als kleine huiskamer. Sfeer en intimiteit, daar zijn de nummers voor geknipt.  “Als de apparatuur goed is, maakt het haast niet uit waar je iets opneemt. Voor de laatste track ‘Proper Wood’ hebben we de zang opgenomen in de keuken zodat er een soort natuurlijke galm zou ontstaan. Dat werkte erg goed.” 
Dat Noteboom muziek zou gaan maken, dat stond eigenlijk al voor zijn geboorte vast. De ongeboren spruit jamde er in de baarmoeder al op los, staat in zijn biografie te lezen. Daarnaast is Dyl'n vernoemd naar de grootste singer-songwriter allertijden. De muzikale richting die hij zou kiezen stond stiekem dus al in de sterren geschreven. Toch was het niet direct zeker dat de muzikale hobby ook echt serieuze trekjes zou krijgen. De geboren Brabander was meer aan het sporten: voetballen, gymmen en surfen, daar ging zijn tijd aan op. 
Hij had wel muzikale ideeën, maar niet meer dan dat. Totdat hij een studie lichamelijke opvoeding aan de academie in Den Haag ging volgen. Het verblijf in de residentie maakte de liedjesschrijver in hem wakker, door een spontaan optreden in café Lokaal Vredebreuk. Op zijn gitaar liedjes van Bob Dylan spelen, liedjes van Nick Drake en van Townes van Zandt. Die nummers nam hij mee naar Zeeuws-Vlaanderen, waar hij aan het strand werkte aan zijn eigen repertoire. “Ik heb nu ongeveer vijftien eigen nummers, deels af, deels nog niet. Sommige verdienen meer dan alleen een gitaar als begeleiding. Dat is de volgende stap. De vier nummers op mijn EP zijn echter wel representatief voor wie ik ben en wat ik doe.” Dit schijfje is dan ook een echte teaser, lacht hij. “Het zou leuk zijn als de luisteraar meer van me wil horen na deze EP.”

Voor de inspiratie van zijn liedjes hoeft de inwoner van Cadzand niet perse van huis te gaan, maar hij doet het wel. Want behalve dat zijn nummers gaan over hele normale dingen, kijkt de zanger ook over de grens. Twee maanden Costa Rica zijn geboekt voor vakantie, “en om inspiratie op te doen voor nieuwe nummers. Ik hou van sporten, van surfen. Dat is een reden om naar daar af te reizen. Ik neem natuurlijk mijn gitaar mee, want ik wil naast surfen, muziek maken en mensen leren kennen.”  Na Costa Rica moet de muziek een echte boost krijgen en wil hij er volledig voor gaan.  

Het promoten van jezelf: een hele klus voor veel beginnende muzikanten en vaak ook een struikelblok als de gehoopte belangstelling uit professionele hoek uitblijft. Door de Pop-Aan-Zee-coaching is de naam Dyl’n zo hier en daar al gevallen op de burelen in de Randstad. “We waren bij bookingsbureau Agents After All. Daar vinden ze dat ‘River’ eigenlijk zo op de radio kan. Dat is toch een best een compliment”, lacht hij bescheiden. De ambities van de Zeeuwse Jack Johnson zijn hoog, maar ook reëel. “Ik wil graag huiskamerconcerten gaan doen. Gewoon in een kleine setting bij mensen thuis optreden, dat is echt leuk.” Daarnaast is het de bedoeling om met meer muzikanten te gaan spelen. “Ik zou graag optreden met een band, dan zijn de mogelijkheden gewoon groter. Sommige nummers zullen dan ook beter uit de verf komen. Laatst heb ik opgetreden samen met een drummer, dat geeft al zo’n verschil. Daar houd ik van. Stijlen combineren en je eigen grenzen verleggen binnen dat wat je doet.” 

Doordat hij de finale van Spectra heeft gehaald, is er op Klomppop een plekje voor hem gereserveerd. Na Weitjerock en Vestrock het derde grote festival waar zijn naam op het affiche staat. Een rits optredens heeft hij al achter de rug en nu is er de EP. Dyl’n is behoorlijk hot in Zeeland en het einde is nog lang niet inzicht. Wat is zijn geheim naast het prima liedjes maken? Hij haalt voorzichtig zijn schouder wat op en lacht verlegen. “Ik weet het niet. Een vriend dacht het laatst wel te weten. Hij zei: ‘Bij jou is het zo dat mannen en vrouwen je leuk vinden. Je bent aantrekkelijk voor de dames, maar ook gevoelig in je liedjes en sportief ogend, en dat mogen mannen wel bij een andere vent.’”  

nu op 3voor12