Een ode aan John Prine en Steven Goodman Een ode aan John Prine en Steven Goodman

Intiem huiskamerconcert in De Spot

, Tekst: Max Coppoolse Foto's: Tineke Boer

Een ode aan John Prine en Steven Goodman

Intiem huiskamerconcert in De Spot

Tekst: Max Coppoolse Foto's: Tineke Boer ,

De Spot in Middelburg is vanavond veranderd in een intieme kroeg, waar onze Zeeuwse artiesten het publiek meeneemt op een muzikale reis door de mooiste nummers van John Prine en Steven Goodman . Het is een huiskamerconcert vol verrassingen en muzikale hoogstandjes, met als uitblinkers Ellen Shea, Ruud Hermans en Broeder Dieleman.

Story of love
Sjef Hermans betreedt als eerste het podium en legt de lat hoog met zijn vertolking van ‘Story Of Love’. Piet de Kam en Ruud Hermans zijn de volgende die zich aan de songs van Prine wagen. Ze beginnen met ‘Crazy As A Loon’ en vervolgen met ‘Dear Abby’, het publiek in de zaal is nog vrij rustig, maar waardeert het optreden zeker.
Als Ruud Hermans hierna in zijn eentje nog twee nummers brengt, komt de zaal echt los. Er wordt hard gejuicht na zijn vertolkingen van ‘Sam Stone’ en ‘On The Other Side Of Town’. 
 
 
 
Het publiek is nu goed opgewarmd voor Peter Bolderman en daar op volgend Janet Potin. Zij worden gevolgd door de meiden van The Rosettes: Roos Dobson, Lonneke de Klerk en Inge Zwart. Eigenlijk kenden zij de muziek van John Prine nog niet, maar dat is niet te horen in hun smaakvolle meerstemmige vertolking van ‘The Frying Pan’. Tot slot, wordt de eerste helft van de avond afgesloten met een prachtig a capella optreden van Broeder Dieleman. Hij lijkt al zijn emoties de zaal in te gooien met ‘Ballad Of Penny Adams’. Terwijl Dieleman zingt, is het doodstil en krijgt hij na afloop een oorverdovend applaus. 
 
 
Huiskamerconcert
Als Ellen Shea begint te zingen, zijn we weer helemaal terug in de country/folk sferen. Haar stem is gemaakt om verhalen te vertellen en ik zou nog wel uren naar haar kunnen luisteren. Ze komt nog een paar keer terug om een duet te zingen, maar ik hoor haar toch liever alleen zingen. 
 
 
Ruud Hermans keert terug naar het podium. Hij zingt 'You Never Even Called Me By My Name' en vertelt halverwege het liedje hoe Goodman het laatste couplet heeft geschreven. Wanneer hij het inzet begint het publiek hard te lachen. Het voelt inmiddels in de zaal als een huiskamerconcert met vrienden. Ries de Vuyst stapt het podium op en er wordt wild geroepen en geapplaudisseerd. Hij is duidelijk een bekende van het publiek. Tom Mank is de laatste artiest waarmee we kennis maken. Hij heeft een prachtige zachte klank en een gitaarspel om jaloers op te zijn.
 
De bijzondere avond wordt afgesloten met een gezamenlijk lied onder leiding van Sjef Hermans. En daarmee komt een eind aan een avond met veel verschillende artiesten. Iedere singer-songwriter kwam goed tot zijn recht. Het was wel merkbaar dat het een erg lange zit was, waardoor het publiek tegen het einde van de avond de aandacht wat verloor en er veel rumoer in de zaal was. Ondanks dat kijk ik toch erg uit naar de volgende editie van Songs From The Heart.
 

nu op 3voor12