Stukafest Tilburg raast door derde editie Stukafest Tilburg raast door derde editie

Van alles en nog wat in Tilburgse studentenkamers

, Maarten de Waal, Mathijs Nicolai & Twan Spierts

Stukafest Tilburg raast door derde editie

Van alles en nog wat in Tilburgse studentenkamers

Maarten de Waal, Mathijs Nicolai & Twan Spierts ,

Stukafest Tilburg was woensdagavond toe aan haar derde editie en die stond garant voor een avond cultuursnuiven in de Tilburgse studentenkamers. In drie rondes toog de bezoeker van hot naar her om een groot variété aan artiesten tegen te komen en uiteindelijk naar het eindfeest in Café Bolle voor een passend slot. 3VOOR12/Tilburg nam ook een kijkje

Bird

Bird

De woonkamer aan de Primus van Gilsstraat is voor het tweede achtereenvolgende jaar decor voor een optreden tijdens Stukafest Tilburg. De grote kamer biedt plaats aan zo’n veertig bezoekers en dat is tijdens de derde ronde geen overbodige luxe. In een tjokvolle kamer brengt Bird, het project van Bardt van der Dennen, zijn prachtige, melancholische folk bijgestaan door een bassist en een violiste, voor het laatst zo blijkt. Na afloop van de reguliere set luistert van der Dennen het definitieve afscheid van zijn bandleden op met een cover van Wilco’s How To Fight Loneliness: een emo-momentje voor de afzwaaiende bandleden en een absoluut hoogtepunt voor de bezoekers! (MN)

The T.S. Elliot Appreciation Society

T.S. Elliot

Dat is een hele mond vol, maar achter deze naam verschuilt zich een doodgewone Nederlandse jongen die in het dagelijks leven luistert naar de naam Tom Gerritsen. T.S. Elliot was een snobistische dichter/toneelschrijver waarvan je het gedicht ‘Hollow Men’ wellicht kent van Francis Ford Coppola’s onvolprezen ‘Apocalypse Now’, die deze woorden in de mond legt van een zwaar gestoorde Marlon Brando. Iedereen heeft recht op zijn literaire voorkeuren, maar als ik Tom was, had ik me eerder ‘The Bob Dylan Appreciation Society’ genoemd, want daar hebben zijn liedjes en teksten veel meer van weg.

Tom is een lange slungelige gestalte (wat hij nog accentueert door veel op een heel klein gitaartje te spelen) die op indringende wijze teksten vertolkt die je niet helemaal kunt volgen, maar doet dit met zoveel overtuiging dat je geneigd bent hem blind te geloven, wat hij ook bedoelt te zeggen. Net als bij Dylan dus. Een intense luisterervaring die geen van de aanwezigen onberoerd zal hebben gelaten. (MdW)

Puppa & The Clementines: theatrale liedjes in Wonderland-sfeer

Puppa & the Clementine

Gekke, lieflijke, catchy, cabareteske liedjes in Alice in Wonderland-kledij. Een veelstemmige cross-over tussen pop, kleinkunst en theater. Dat is Puppa & The Clementines. Een Rockacademie-bandje dat van de geijkte paden afwijkt en daarmee iets bijzonders neerzet. De band bestaat pas een jaar, maar aan de opzet en inhoud van de nummers hoor je dat niet terug. Zangeres Kelsey Claasz Coockson lijkt de nieuwe Wende Snijders, maar ook het ontwapenende Engelse accent van bassiste Marjolijn Nestelaar mag er zijn. In april komt er een EP aan, maar eigenlijk moet je Puppa & The Clementines vooral echt een keer live zien. (TS)

Revolutie.TV

Revolutie.TV is een Rotterdams kunstenaarscollectief dat in wisselende samenstelling podia en festivals onveilig maakt. Vandaag zijn ze maar met zijn tweetjes, voordrachtskunstenaar en VJ, en vergasten ze ons op een speciaal ‘studentenprogramma’, getiteld ‘Gelul uit de Ruimte’. Alle cliché’s over het studentenleven komen voorbij (door de makers in het ‘voorafje’ overzichtelijk samengevat onder de kopjes ‘bier’, ‘sex’ en ‘tv’), maar men weet er wel telkens een originele draai aan te geven, waarin, moedwillig of niet, vooral de triestheid van een dergelijk bestaan goed naar voren komt.

In het tweede deel maken we kennis met twee buitenaardse kakkerlakken die genoeg hebben van het xenofobe klimaat in ons landje (vooral veroorzaakt door een of andere blonde clown uit ‘Limburgia’) en met de Euromast (hun ‘ruimtestation’ op deze aarde) een ritje door de ruimte maken, om uiteindelijk toch maar weer in Rotterdam terug te keren. Gedurende hun reis geven zij zich over aan allerlei bespiegelingen over het aardse (studenten)leven, die zeker treffend zijn, hoewel ook wel erg algemeen. Het is leuk dat je zoveel rekening houdt met je publiek, maar misschien is het nog wel leuker om gewoon je eigen ding te doen en schijt te hebben aan het publiek. Evengoed een vermakelijke buitenaardse kijk op het aardse mensengekrioel. (MdW)

Sandy Dane

Sandy Dane

Ze is met afstand het meest ervaren in het geven van akoestische concerten bij mensen thuis. Sandy Dane deed talloze (250+) huiskamerconcerten, gaf een Europese huiskamertour en runt zelfs een bedrijfje dat huiskamerconcerten voor andere artiesten opzet. Die ruime ervaring komt terug in de anekdotes waarmee ze haar liedjes omlijst. Liedjes die stuk voor stuk makkelijk in het gehoor liggen en, zo blijkt uit de bijbehorende verhaaltjes, vaak autobiografisch zijn. Natuurlijk komt haar grootste hit Peace, Love And Ice Cream (bekend van een ijsreclame) voorbij, maar ook nummers van Sandy's nieuwe EP Down To The Battlefield passeren de revue. Dat alles met een unieke en heerlijk zachte stem, waar je graag naar blijft luisten. (TS)

Ronald Snijders

Ronald Snijders

Mensen die, anders dan ik, de afgelopen jaren niet onder een steen hebben geleefd, zouden Ronald Snijders kunnen kennen van het televisieprogramma ‘De Staat van Verwarring’ en het ‘fictieve nieuwsprogramma’ ‘Binnenland 1’. Meneer is komiek, kortom, en draagt vandaag voor uit eigen werk.

Wanneer je bekend bent met zijn persoon, weet je waarschijnlijk wel wat dat inhoudt: een doldwaze aaneenschakeling van allerlei onzinnig- en onbenulligheden, op droogkomische wijze afgevuurd op het publiek, dat zich kan vergapen aan de feilloze timing en de vlekkeloze mimiek en intonatie van deze rasgrappenmaker. En het duurt dan ook niet lang of vooral het vrouwelijke deel van de aanwezigen ligt in een scheur. Het heeft verder geen zin om in te gaan op de ‘inhoud’ van zijn betoog, want zoals elke zichzelf respecterende humorist mijdt Ronald angstvallig elke suggestie van zin, verhaal of moraal. Zeker een groot komisch talent, deze Snijders, die ook de gelukkige bezitter is van de enige website ter wereld die speciaal gericht is op normale mensen. Check it out! (MdW)

Eindfeest in Café Bolle

The Heyz

Na afloop van de rondes in verschillende kamers haast eenieder zich richting Café Bolle voor het eindfeest van Stukafest. Muzikaal wordt het eindfeest ondersteund door The Heyz, een pop-rock band uit Noordwijk aan Zee die al geruime tijd aan de weg timmert en komend voorjaar een album hoopt te releasen. Met een paar hits op zak en volgestroomd café zijn alle ingrediënten aanwezig voor een geslaagde afsluiting.

De band slaagt er echter niet in haar tomeloze enthousiasme over te brengen op het publiek, het materiaal (inclusief 'guilty pleasure' These Boots Are Made For Walking) kan niet lang genoeg boeien en wanneer de band zelfs cd’s gaat uitdelen tijdens het optreden bestel ik nog maar een biertje. Na het optreden van The Heyz worden de bezoekers nog getrakteerd op een set van het duo 'Shemale'. U raadt het al: het bleef nog lang gezellig! (MN)

nu op 3voor12