The Grand East vult schone lei met nieuwe doelen The Grand East vult schone lei met nieuwe doelen

Voormalig Texas Radio laat met oude bandnaam ook vrijblijvendheid achter zich

, Tekst: Karin Spanjersberg / Foto's: Tineke Klamer.

The Grand East vult schone lei met nieuwe doelen

Voormalig Texas Radio laat met oude bandnaam ook vrijblijvendheid achter zich

Tekst: Karin Spanjersberg / Foto's: Tineke Klamer. ,

Een halfjaar geleden ging The Grand East nog door het leven als Texas Radio. Met de Grote Fuck Off Texas Radio Show werd eind november de nieuwe naam gevierd in thuishaven Diepenheim. Komend najaar verschijnt het eerste album van de band. 3voor12 Overijssel sprak met The Grand East over volwassen worden, geduld hebben en doelen stellen, maar ook gewoon "fucking hard knallen".

Bak energie
Op deze vrijdagavond speelt Bökkers in De Reggehof in Goor. Dat wordt ongetwijfeld een mooi feestje. The Grand East – met wortels in Goor en Diepenheim – staat voor de schone taak het publiek op te warmen. In De Reggehof is ook de plaatselijke muziekschool gevestigd. Bij de bandleden brengt dat herinneringen aan school, muziekles en musicals naar boven en zo’n thuiswedstrijd zorgt ook voor een gezonde dosis spanning vooraf.

The Grand East gaat er direct vol tegenaan met een bak energie zoals we dat van de mannen gewend zijn. Frontman Arthur Akkermans leeft zich tussen de zangpartijen uit op de mondharmonica, danst op de Hammond in een intiem onderonsje met toetsenist Joris van den Berg en kijkt nu en dan van een afstandje toe terwijl de rest van de band onvermoeibaar doorspeelt. De oma van Joris is ook in de zaal en krijgt een nummer aan haar opgedragen: "Zit u lekker oma? Deze is veur oe!"

Schone lei
Het uur vliegt voorbij. De spanning was al vrij snel weg, de band heeft lekker gespeeld en het interview kan beginnen. We vallen maar meteen met de deur in huis: waarom een andere naam? Het ging toch lekker met Texas Radio? Ruim 150 optredens, tweede bij de SENA Awards, Eurosonic, Popronde en twee aftershows bij Bob Dylan. Met een nieuwe naam moet je je opnieuw bewijzen. Wat bezielt je wanneer je als band dan toch zo’n keuze maakt?

Arthur legt het uit: “Texas Radio was geen unieke naam. Het is een nummer van The Doors en er zijn meer bands die zo heten. Dat was verwarrend. Zaten we in een radiostudio, draaiden ze daar een nummer van Texas Radio uit Engeland.” “We wilden ook wat breder spelen, meer het popcircuit in”, vult drummer Imanishi Kleinmeulman aan. De band tekende vorig jaar als Texas Radio bij Goomah. “Dat was het moment waarop we besloten om met een schone lei te beginnen. Om meteen maar even een misverstand de wereld uit te helpen: we zijn niet gedwongen door Goomah, het was onze eigen keuze.”

Meer invloeden
Spannend is het zeker, vinden de bandleden. Arthur: “We moeten weer naamsbekendheid opbouwen. In het begin hadden we even wat minder optredens, maar het loopt alweer lekker.” The Grand East speelde onder andere als support van DeWolff en bij Club 3voor12/Utrecht. “Eerder pakten we alles aan,” vertelt Imanishi. “We spelen nou eenmaal graag. Maar nu we een label hebben zit er meer een idee achter. Met sommige dingen kunnen we beter wachten tot de plaat er is. Goomah helpt ons om alles op elkaar af te stemmen.”

Deze band denkt na over de toekomst. Dat klinkt haast als volwassen worden. “Het lijkt er wel op hè?”, lacht Imanishi. “We spelen al jaren met zijn vijven en we blijven ons steeds ontwikkelen. We zijn kritischer geworden, we denken meer na over onze muziek.” “Onze smaak is ook breder geworden. Dat zorgt voor meer invloeden dan blues”, legt bassist Teun Eijsink uit. Imanishi vervolgt: “Vroeger waren we veel platter bezig. Klonk het vet, dan speelden we het.” Gitarist Niek Cival vult aan: “Nu weten we ook wat we vet vinden en waarom.” Joris: “We proberen nog steeds van alles uit, maar als het kut is zeggen we dat ook gewoon.”

Verantwoordelijkheden
Over de vraag wat dat betekent voor de spontaniteit van de band zijn de meningen verdeeld. “Vroeger kon ik helemaal losgaan,” vertelt Imanishi. “Nu ik meer nadenk komt het besef van ‘wat was dit tof’ steeds vaker pas na de show.” Arthur ervaart het juist andersom: “Ik kan me nu veel meer laten gaan op het podium omdat ik steeds meer vertrouwen heb in ons als band. Drie jaar geleden wilde ik het al zo, maar nu kan ik het pas.”

De druk is wel groter geworden, vindt Arthur. “We moeten presteren vind ik, we krijgen tenslotte betaald voor onze optredens.” "Van de vrijblijvendheid van een leuk bandje naar de verantwoordelijkheden van een goede band", vat Teun het samen. “Maar dat stadium wilden we ook ontgroeien”, zegt Niek. “We hebben een label achter ons en publiek om rekening mee te houden. Ik geniet er wel meer van nu ik me realiseer dat we kwaliteit leveren.”

Geduld
In januari verscheen een ep. "Met het oog op het album dat in het najaar uitkomt", vertelt Arthur. “In feite is alles wat we momenteel doen gericht op het album. Hopelijk mogen we ons dit jaar weer laten zien tijdens de Popronde. Met het album richten we ons dan weer op volgend jaar: het popcircuit, de festivals en daar dan fucking hard knallen. We moeten geduld hebben, niet te veel tegelijk willen. Het is een proces.”

“Weet je, je neemt stappen,” vervolgt Arthur. “De Zwarte Cross bijvoorbeeld was de eerste keer heel speciaal. De tweede en derde keer was het nog steeds supertof, maar al gewoner.” Joris: “Je legt de lat steeds hoger, je stelt nieuwe doelen.” “Maar waar houdt het op? Een stadion is vast heel geweldig, maar wat komt daarna?”, vraagt Arthur zich hardop af. “Vroeger gingen we lekker hard, als wij het maar leuk hadden. Nu vinden we het publiek steeds belangrijker.”

Luxepositie
Imanishi: “In de blueswereld trokken we vooral ouder publiek. Een deel van onze fanbase nemen we mee, net als onze ervaring als band. We doen een paar stappen terug, maar we hoeven niet vanaf nul te beginnen. Toch moeten we realistisch blijven. Het is leuk om groot te dromen en uitdagingen te zoeken, maar met vijf man moet je nou eenmaal concessies doen.” Niek vergelijkt het met een relatie: “Dan is in het begin ook alles tof. Later word je kritischer naar elkaar toe. Dat houdt je scherp.”

De switch van blues naar rock ’n soul is gepaard gegaan met een hoop nieuwe nummers. Arthur: “We hoeven geen moeite te doen om een setlist vol te krijgen, wij moeten juist schrappen. Een luxepositie.” Krijgen we in de toekomst nog werk van Texas Radio te horen? “Dat is niet de bedoeling, al doet Texas Blues het nog steeds goed bij het publiek. Misschien houden we die er wel in.”


The Grand East is de komende tijd onder andere op de volgende plekken te zien:

27/04 – Nijmegen (Oranjepop)

05/05 – Vriezenveen (Randrock)

08/05 – Varsseveld (Hootchiekoe)

15/05 – Raalte (Ribs & Blues)

04/06 – Enschede (Green Vibrations)

23/07 – Ommen (Bostheater)

Foto's van The Grand East zijn van 26 mei t/m 8 juni te zien tijdens de expositie van het werk van fotograaf Tineke Klamer in Muziekcafé Metropool.

 

nu op 3voor12