De Nederlandse band De Kift loopt al lang mee. Het veelkoppige gezelschap heeft enkele jaren terug hun vijfendertig jarig bestaan gevierd, maar zit nu al dichtbij een veertig jarig jubileum. Op zaterdag 31 januari hebben de liefhebbers van De Kift uit Alkmaar en omgeving hun band kunnen zien optreden in de Alkmaarse Victorie.

Eva van Manen

Eva van Manen

Interesse in verschillende stijlen

Voordat De Kift aan hun optreden beginnen, staat de uit Rotterdam afkomstige Eva van Manen op het podium. Wie de artiest, songwriter, dichter en muziekproducer volgt, weet dat die zich tussen verschillende disciplines en werelden beweegt. Het begint voor Eva met haar debuutalbum Politiek & Liefde uit 2018 en daar overbrugt Eva stijlen als rap, elektronica en gitaarpop met een fluïde, persoonlijke invalshoek en onderzoekt waar de politiek en de liefde elkaar raken. Het is als een diepgravende dialoog die Eva uitdraagt in zowel tekst als productie, waarbij haar brede muzikale interesseveld in is terug te horen. Dat interesseveld strekt zich uit van hiphop, soul, indie en jazz. Op haar tweede album De Diepte dat drie jaar na haar debuut verschijnt, duikt Eva de diepte in van een gevoelswereld en zoekt ze een stromende sensitiviteit op. Inmiddels is Eva alweer bezig, want haar nieuwe album Tussenruimte moet dit komende voorjaar uit gaan komen. Van dat album heeft ze de singles Safe en Ruimtepak al uitgebracht.

De Kift

Fanfare en punk

Vormgeving is een belangrijk element

Het begint voor De Kift met een combinatie van fanfare en punk en dat is iets wat vandaag nog steeds terug is te horen in de muziek van De Kift. Toch denkt De Kift na over de manier van muziek brengen in verschillende ruimtes, want in een zaal als Podium Victorie is dat anders in bijvoorbeeld een kleinere ruimte of als niet alle bandleden kunnen spelen om ook de arrangementen op een andere manier uit te kunnen voeren. Er is ruimte voor akoestische stukken in kleinere bezetting. Vormgeving is een belangrijk element in het werk van de band. Het materiaal dat De Kift uitbrengt, gebeurd in een bijzondere verpakking. Volkskrant recensent en journalist Menno Pot heeft het twaalfde album Hoogriet beluisterd en hij omschrijft het als ‘een ordner vol schoonheid’.

Hoogriet is alweer zes jaar geleden uitgebracht, maar wat ook opvallend is in het uitgebrachte materiaal, is een album uit 2026 dat De Kift samen met Rats On Rafts heeft uitgebracht in 2016. Inmiddels is dat alweer tien jaar geleden en Rats On Rafts staat toch wel bekend om een eigenzinnig geluid en brengen hun werk toch echt niet in de Nederlandse taal, maar het geeft wel aan dat De Kift zelf ook niet in een hokje gestopt wil worden. Het is ook weer een album waarvan De Kift kan zeggen dat het een behoorlijke staat van dienst heeft, want het zoals gemeld zit de band al dicht tegen een veertig jarig bestaan aan.

Van onderaf

Montere muziek in zware tijden

In november 2024 verschijnt dan het dertiende album Niemandsland waarop De Kift eigenlijk alles van zich afspeelt. Politiek, maatschappelijk en klimatologisch zijn de elementen die de band gebruikt om op Niemandsland te zoeken naar het mooie en het schone in zorgelijke tijden. Hoewel Niemandsland inmiddels alweer bijna anderhalf jaar oud is, moet De Kift wel een vooruitziende blik hebben gehad, want de wereld is opnieuw in beweging en nu gebeurt het van onderaf waar mensen op komen voor gelijkheid en vrijheid. Waar De Kift heel even heeft gedacht dat de wereld in slaap wordt gesust, blijkt de boel toch stilletjes aan te ontwaken en te beseffen dat er flink wat zaken niet in de haak zijn. Op Niemandsland prikt De Kift tussen alle kwetsbaarheid, woede en angst ook een speldenpuntje licht, de verte, de zee. Montere muziek in zware tijden. Het lijkt die kant wel ook op te gaan.