PHIA draagt breaks, house, electro, altijd groove én de community PHIA draagt breaks, house, electro, altijd groove én de community

Sinds ze zich kan heugen is het nachtleven werk voor haar. Opgroeien in Dronten (Lowlands!) helpt daar misschien bij. Zodra ze mag uitgaan, staat ze al achter de bar of in de productie. Haar eerste echte stap zet ze bij club Claire, waar ze als productiestagiair werkt. ,,Ik deed een opleiding event management. Die opleiding ben ik gaan doen (o.a.) vanwege het werk dat mijn zus deed bij festival Betoncentrale. Het voelde als mijn ingang bij het nachtleven: je kan dus blijkbaar van je passie je werk maken, daarom deze opleiding toen. Tegen het einde van de stage vroegen ze: wat wil je nog leren? En dat was draaien.”

Die eerste DJ-lessen krijgt ze van Juri Miralles, die haar een filosofie meegeeft die ze nog steeds gebruikt. ,,Een plaat heeft een verhaal. Elke maat is een hoofdstuk. Je moet dat zo door elkaar mengen dat het verhaal blijft kloppen.” Met de platen die ze destijds vet vindt (zoals Janet Jackson en disco) en die ze meeneemt voor haar eerste les, kan ze ook niet zo veel. ,,Leuke muziek hoor, maar je moet elektronische platen meenemen, ga zoeken naar house en techno, het liefst geen vocals: die live nummers, daarvan kloppen de maten niet,” zegt Juri tegen haar. Ze leert vervolgens de technische basis - 4/4, 16 tellen voor intro & outro, menig DJ kent het wel.

Naast de Claire raakt Sophie betrokken bij de Stichting Nachtburgemeester Amsterdam als vrijwilliger. ,,Ik kwam bij alle clubs binnen, bouwde een netwerk op. Tijdens corona was dat extra belangrijk: United We Stream, netwerkborrels & panel talks. Steun bieden waar het kon.” Die periode blijkt ook cruciaal voor haar eigen DJ-schap.

In 2020 verschijnt haar eerste online video achter de decks. Corona dwingt haar letterlijk om alles mee te slepen: controller en speakers in een oude ADE-tas op de rug, huisfeestjes bij vrienden. ,,Ik draaide toen veel Afrikaanse disco, zouk, echt groove-gericht.” Wat ooit begint als passie, wordt langzaam serieuzer. Haar eerste gig komt onverwacht. ,,Ik werkte als receptionist en de programmeur van het Volkshotel zei: jij kan toch draaien? Ik durfde het eigenlijk niet. Je voelt toch die bewijsdrang. Mensen letten extra op, zeker als vrouw, als je het mij vraagt.” Ze draait in het café, een soort sit-downsessie. Mixen lukt amper, maar het werkt. ,,Het publiek in het Volkshotel (waarvan veel creatievelingen, muzikanten en nachtbrakers) was super supportive.”

,,Ik werkte al bij het Volkshotel als cultureel programmeur sinds 2023. Ik boekte alle DJ’s voor de Werkplaats en Canvas, deed eigenlijk alle culturele dingen. Dat doe ik nu nog steeds, maar dan op een andere schaal,” vertelt ze. Canvas heeft daarbij een heel eigen DNA: disco, house, warm, vrolijk. ,,Het is een lastige plek: van restaurant naar club. Je moet DJ’s hebben die dat snappen. Ervaren, maar niet per se ‘groot’.”

De naam PHIA komt uit de familiehoek: een nichtje kan ‘Sophie’ niet uitspreken. ,,Toen werd dat mijn bijnaam. Met ph, dat vond ik mooi.” Haar sound laat zich moeilijk vangen in één genre. Breaks, house, electro – maar altijd logisch, altijd groove. ,,Ik zoek muziek uit het nu en van vroeger. Ik bind me niet in. De rode draad is wel house met verrassingselementen. Het mag nooit puur pulserende electro worden.” Standaard in haar set? Saoirse - Trust en Nachtbraker - Dondoni. Haar grote inspiratie? Eris Drew. “Sexy én stoer. Acid en electro, maar altijd weer terug naar house. Het moet kloppen.”

Die aanpak brengt haar de afgelopen jaren naar bijzondere plekken: Raum invites Bassiani afgelopen november, Get Closer en DGTL tijdens ADE 2025. Toch blijft Volkshotel haar thuisbasis. ,,Vijf jaar geleden begon het hier. In 2023 kwamen Skatecafé, Schietclub, Thuishaven, Doornroosje, Down The Rabbit en Radio Radio. Na elke gig bleef ik de twijfel hebben: ‘was het echt goed?’ Ik hoop maar dat mensen niet merken dat ik een fout maak. Je zit na afloop in een soort waan.” Het gevoel van thuis zijn bij DOKA is de doorslaggevende factor binnen haar DJ-leven: “Dat voelde meteen als thuis: ik durfde risico’s te nemen die ik anders niet zou durven nemen.”

Naast clubs host Sophie de radioshow ‘viaPHIA’ bij Radio Radio, elke anderhalve maand. De insteek is een combi van mijn levens als DJ en programmeur. ,,Ik nodig mensen uit het clublandschap uit die ik inspirerend vind - muzikaal, maar ook als persoon.” Attitude is minstens zo belangrijk als techniek. ,,Ik hou van lieve mensen. Mensen die het doen voor de cultuur. Ik vind het mega inspirerend om erachter te komen of iemand er hetzelfde in staat als ik: eigenlijk is het een soort uitdaging in je eigen show: je eigen platform.”

Radio biedt ruimte voor verdieping. ,,Het is jouw platform. In een club moet je reageren op het moment, op het publiek. Op radio kun je uitdagen, echt een verhaal vertellen.”

Begin dit jaar staat PHIA nog samen met Hannah Holland achter de decks in DOKA. ,,Toen programmeerde ik er nog niet eens. ,,De electro-clash die avond blijkt tekenend: Ze liet zich inspireren door mij, ik door haar. Tijdens het artist dinner van tevoren leerde ze DOKA namelijk pas echt kennen, net als ik als artiest.”

Sinds juli is Sophie officieel programmeur van DOKA. Dit jaar bouwt ze voort, vanaf 2026 wil ze haar eigen signatuur neerzetten. ,,Residents zijn een nodige aanvulling. DOKA heeft nu al heel erg een community van de mensen die er nu al komen en de organisaties die avonden organiseren, maar geen vaste achterban met de clubavonden zelf.” Duidelijkheid dus, door residents waarvan je weet wat je kan verwachten. En wat is dat dan? ,,DOKA is klein, met een loeisterk soundsystem en een echte favoriete club van DJ’s. Maar nog niet per se van bezoekers. Dat wil ik veranderen.” De focus blijft: diggers van house en techno, soul, disco, funk. ,,Het volume hoeft niet keihard. Het gaat om warmte.”

Voor haar is DOKA een opstapplek geweest - en moet dat ook blijven. ,,Een intieme club waar artiesten ruimte krijgen. Ik wil niet dat mensen denken dat ik hier sta als DJ vanwege connecties. DJ’en is mijn passie, maar programmeren ook. Die diepgang achter muziek, daar leef ik voor. Ik hoop niet dat mensen denken dat ik hier nu ben vanwege mijn connecties; ik zou ook nooit willen of kunnen kiezen tussen programmeren of draaien. Het is egoïstisch om te denken dat ik de enige DJ ben, ik heb zoveel mensen die ik zou willen boeken.”

Sophie komt uit een muzikale familie, zingt altijd musicals en staat al van jongs af aan op het podium. Misschien daarom voelt het vanzelfsprekend om die ruimte ook aan anderen te bieden. ,,Veel vrouwelijke artiesten benaderen me voor tips. Dat vind ik heel mooi. Ik had gewild dat ik dat zelf had gehad.” De scene kan namelijk gesloten voelen. “Die eerste ingang is moeilijk. Daarom: blijf doen, blijf proberen. De deur staat bij mij open – ook al heb ik soms nul tijd.”