Feel Good Show op zaterdagavond Feel Good Show op zaterdagavond

Als support mag Luke Noa uit Duitsland optreden. De songwriter en jonge muzikant heeft een behoorlijke aanhang en in april van dit jaar zal hij flink wat optredens gaan afwerken in zijn eigen land. Luke laat duidelijk zijn scherpe gevoel voor songwriting en klankontwikkeling horen, die hij combineert en mengt met het klassieke en moderne tot een bitterzoete soulcocktail. Zijn muziek is oprecht en ambachtelijk gemaakt en vertelt zijn verhalen, gedachten die voor hem diepgevoeld zijn.

Jack And The Weatherman is een product van de laatste anderhalve decennia. Een sound die opkomt zoals Chef’s Specials, alsook Kensington of Dotan. Millenials muziek, voor een generatie die de zonnige zijde van het leven omarmt, terwijl we allemaal te maken hebben met de mindere kanten om mee te dealen. Een vrolijk geluimde band die alle sores van zich afspeelt, van zich afzingt en van zich afdanst. I Can Dance All Day Het leven lacht je toe, zie je dat dan niet!

De band speelt even relaxt als de muziek die ze maken in een vrijwel uitverkochte Paradiso. Het feestje is hen maar al te vertrouwd en ook toevertrouwd. De feel good show zit gedegen in elkaar met een duidelijke opbouw naar het laatste deel van de show waar ook leukere of bekendere nummers voorbij komen.

De show begint met Out Of Control en dat is precies een nummer dat DNA van Jack And The Weatherman kenmerkt en in verschillende varianten terug komt in andere nummers. Het optreden wordt vervolgd met het nummer Legacy. Een andere insteek met een vrolijke noot, ehh lippenfluitje is Live It Up met een meer lekker gebekt zanglijntje. Het vlotte timbre komt wel vaker langs en maakt de liedjes aangenaam om mee te wiegen, handen in de lucht te steken en een big smile op te zetten. Je zaterdagavond en leuke leven kan niet meer stuk.

Incredible wijkt ook wel van Jack’s mainstream. Lekker soft listening waar de Bee Gees ook mee uit de voeten kunnen. Back Home brengt ons weer bij de kern van Jack And The Weatherman. De samenzang van de twee leadzangers ondersteunt met de akoestische gitaren zet je op een aangename folk-indie boemeltrein dat door een mooi landschap rolt op weg naar huis.. Back Home. Dat wordt opgevolgd door Find Me A Place. Het leven is grillig. Het liedje Written is er een van meer gevoelige tederheid met ruimte voor mondharmonica en lange oehoe zang. Heerlijk!

Swords is dan een nog betere stap als het gaat om gevoeligheid in magisch zang en ritme te stoppen. De live uitvoering pakt mooier uit dan de studioplaat. Je wordt er stil van… het komt binnen en raakt. En vervolgens zit je weer drie eeuwen eerder in de huifkar door het midwest van onontgonnen Amerika te rijden in You And Me.

Thorns klinkt weer als de Millenialkern van Jack.. De folk-dna boemelt lekker door.

Zo komt ook The Lucky Ones voorbij, Milky Way (niet op Spotify – is het niet een nieuw nummertje!) en het fijne reggae getinte nummer Tomorrow met een tegen vlotte rap aan liggende songtekst. Het injecteert de feel good show met de juiste shot goed geluimdheid en geloof.

En zo gaat de show richting de finale met Rock Bottom en All You ‘ll Ever Need. De zaal krijgt weer een lekkere shot vrolijkheid in te nemen. Een nummer waarin je toch wel verwacht dat de leadzanger Joshua van Chef’s Special ook even het podium op komt. Helaas. Met het vlotte Dance All Day en het leuke Walk On The Wire dat live super lekker performt wordt het bijna einde van de show ingeluid. Spannend wordt het met Jack And The Weatherman niet, nergens schuurt het of rockt het er lustig op los doch zit alles strak in geprogrammeerde arrangementen gebakken. Leuk moet wel leuk blijven.

De twee mannen die trompet en trombone spelen in een aantal nummers stelen toch echt wel de show.  Publiek reageert snel enthousiast op de fenomenale trombone partijen en ook de trompettist laat zich niet onbetuigd en speelt de sterren van de hemel. Het is echt heel goed, klasse mannen. Dikke tien.

Afsluitend wordt Free, Being Me en de laatste toegiftplaat Till The Sun Comes Up opgevoerd. Het publiek wil toch echt wel een feestje bouwen door lekker op het ritme mee te klappen dat eerst voor de bandpresentatie wordt onderbroken maar daarna gelukkig alle ruimte krijgt en de bandleden ook staan te touwtjespringen. Het toppunt van de avond.  Hoewel Being Me ook als studioplaat een sterk nummer is valt het in het live optreden als toegift wat strammig, ietwat geïsoleerd weg in de zaal. Maar een kniesoor die dat hoort.

Daarmee komt de Feel Good show van onze Haarlemse vrienden tot een einde en weten we weer waar het in het leven om draait. Positive vibes, blijf geloven.