Drietal bands maken avond vol rockmuziek waar Drietal bands maken avond vol rockmuziek waar

Nevin trapt de avond af. De indieband rondom Nevin Smit met soms een wat gotisch randje brengt hun muziek met verve.  De band staat live als een huis. Nevin heeft een prachtige stem bij de wat ingetogen indie en ietwat gotische shoegaze sound van de band. De nummers zijn gelaagd en steken wat composities betreft uitstekend in elkaar. Hierdoor hoor je een volwassen band die kan doorgroeien naar wat grotere podia en festivals. In november vorig jaar is haar EP Grand Parade uitgekomen met een viertal nummers waarvan Common Sense en Grand Parade deze avond ook te horen zijn. Grand Parade mondt uit in een Grand Finale.

Bijzonder om te vermelden is dat Nevin zich gewaagd heeft aan een cover van de jaren tachtig band Human Lague met het nummer Don’t You Want Me. Ze heeft dat nummer helemaal naar hun eigen hand gezet en sound gevormd. Heel mooi, heel Nevin. Het kan mooi zijn als Nevin zich door ontwikkelt in hun muzikale signatuur en ook uitstapjes maakt buiten het ingetogene. Goed dat ze op een avond als deze ook andere bands aan het werk zien.

KRAM vervolgt met een energiek optreden en zet steeds meer een stempel met hun schare aan nummers op het podium. Daar waar het optreden in de Melkweg een hypershow is geweest van in elkaar geperste energie in twintig minuten, is er nu meer tijd en ruimte om andere nummers uit het repertoire te trekken, ook de gevoelige nummers. Daarmee wordt de klankleur van de band ook divers en leer je de muziek beter kennen en waarderen. De band weet de schare supporters goed te enthousiasmeren voor de eigenzinnige muziek van de vier rebelse rockers waarbij het podia-uren maken zich uitbetaald in een band dat zichzelf is, lol maakt en ruimte zoekt voor experiment en andere invalshoeken. 

Vorige week is de band nog bij de Zonneprijs In Amsterdam-Noord langs geweest waar zij indruk hebben weten te maken.  Binnenkort duiken ze de studio in om materiaal op te nemen. We kunnen niet wachten!

De drie bandleden spelen stuk voor stuk vol overgave en geven alles wat ze in huis hebben weg. En dat voor vrijwel een lege zaal. Naast deze puike programmering kan Cpunt zich wel nog wel even in de marketingspiegel aankijken; wat gaat hier niet goed en hoe kan het beter?

Net als bij de andere bands met jonge muzikanten is er een grote overeenkomst; ondanks de lage opkomst spelen zij vol overgave hun nummers. Het siert de muzikanten dat ze niet van hun stuk af te brengen zijn en het hen volstrekt om de muziek te doen is hoezeer je dat ook graag voor een volle zaal wilt doen.

M/X. De naam van de band duidt op de genderneutrale aanspreekvorm en staat voor deze queerband het bekritiseren van stereotypen centraal in hun rauwe nummers.

De band uit Bristol rockt er stevig op los in hun rockpunkenergie waarbij de zang meer gesproken woord is als uitingsvorm… weer eens wat anders. De gitaarmens speelt zo ruig alsof die bas en gitaar te samen voor de rekening neemt. De drummens ramt er vol toewijding op los. Een knappe prestatie om met z’n drieën een vol en ruig rock geluid te brengen dat lekker gaat. Ze gaan muzikaal compleet los. De rauwe chaotische wijze van performen doet denken aan namen als Idles, Soft play en Kid Kapichi. We zien ze graag terug op Nederlandse poppodia en festivals.