Black Halos: een gespierde spijker met een bierbuikje Black Halos: een gespierde spijker met een bierbuikje

Een ouderwetse punkband met een mimespeler als zanger

, Tekst: Hiske Pronker Foto's: Johan Algra,

Black Halos: een gespierde spijker met een bierbuikje

Een ouderwetse punkband met een mimespeler als zanger

Tekst: Hiske Pronker Foto's: Johan Algra, ,

Stevige rock 'n roll en ouderwetse punk tijdens een avondje Loudroom in Parkhof. Oftewel: Beavershot en Black Halos. Waarvan de laatste met een zanger die niet echt te horen was, maar die wel alle aandacht naar zich toe trok.

Een ouderwetse punkband met een mimespeler als zanger

Er waren wat geluidsproblemen tijdens deze editie van Loudroom, mede omdat het allemaal niet zo hard mag voor de buren. Toch was het een geslaagde avond met twee strakke bands. Het West-Friese Beavershot speelt redneck speed rock 'n roll, en deed dat deze avond zoals het hoort. Flink gas geven, met spinnende wielen uit de startblokken en lekker doorbeuken tot het eind van de set. Omdat er op de Loudroom-avonden niet over de PA wordt gespeeld waren de drums niet altijd even goed hoorbaar. Gitaar en bas klonken lekker smerig. Af en toe klonken de hoge noten van de achtergrondzang niet helemaal lekker, maar verder was met de zang ook weinig mis. Er werd om bier gevraagd tussendoor, en gepraat over de voordelen van plastische chirurgie als aankondiging van het nummer Designer Pussy. Een nummer van de nieuwe cd werd aangekondigd onder vermelding dat ze geen idee hebben wanneer ze die gaan opnemen, en kreeg aan het eind de roep uit de zaal dat de cd meteen gekocht zou worden. Commentaar vanaf het podium: “Dat is al meer dan van de vorige cd's verkocht zijn”. En dat ze van die keltische kruizen die je kan aanzien voor white power-symbolen op hun gitaar en bas geplakt hebben? Ach, met een nummer genaamd White Trash zal dat wel meevallen. Ook bij de Canadese Black Halos vielen de drums een beetje weg in de rest van het geluid, maar beide gitaristen en de bassist zetten een strakke ouderwetse punkset neer, met van die koortjes als achtergrondzang en af en toe een kleine gitaarsolo. En dan de zanger: Billy Hopeless, die was het grootste deel van de tijd nauwelijks of zelfs niet te horen. Hij werd een soort mimespeler, want hij trok wel alle aandacht naar zich toe. Vermoedelijk gaan de teksten vooral over seks, liefde, sm, drugsgebruik, seks, automutilatie, zelfmoord, en was seks al genoemd? Wellicht dat Billy Hopeless ook niet te horen was omdat hij zijn microfoon snoer om zijn nek en arm wikkelde, en dat de aansluiting daar een beetje los van raakte. Zelfs met een andere microfoon werd het er niet beter op. Toch was het wel vermakelijk: Billy kwam het podium op met een jas aan, handschoentjes, stuttenbanden en een pet op. Eén voor één belandden die keurig op een hoopje. De vermoedelijke reden dat hij niet helemaal naakt eindigde is dat zo'n strakke spijkerbroek niet makkelijk over die grote schoenen heen te krijgen is. Niet dat we daar heel veel aan gemist hebben, hij heeft het figuur van een gespierde spijker met een bierbuikje. Voor mensen die houden van ouderwetse punk en een striptease: op Koninginnedag spelen Black Halos 's middags in Venlo en 's avonds in de Bliksem in Den Helder. Gezien: Black Halos, Beavershot Parkhof, Alkmaar, 24 april 2008

nu op 3voor12