Jop zit gezellig achter zijn laptop. Door het raam schijnen de spaarzame zonnestralen schuin op zijn scherm. Toch is duidelijk te zien dat Jop echt zin heeft in dit online gesprek met als natuurlijk aanknopingspunt de release van de single ‘A Long Way Home’. “Het is wat overdreven om het een startpunt van een nieuwe fase te noemen. Maar het is zeker wel een belangrijke single. Hij voelt als de ‘next step’. We hadden soms het gevoel dat we een beetje bleven hangen. Iets wat veel bands ervaren: je speelt leuke dingen, maar je wilt de volgende stap. Je wilt ook gaan naar meer consistentie.” Het is meteen duidelijk dat Jop goed kan vertellen. ”We zijn alle vier muzikanten, maar hebben daarnaast ook een gewone baan. Nu willen we er naartoe, dat we als band ook van de muziek kunnen leven. Daarom werken we nu met een sterk team rondom de band. Juist omdat we de dingen op de beste manier willen doen. In 2026 komen we dan met ons debuutalbum. Ik denk dat we ons nog nooit zo professioneel hebben voorbereid op een release.”
Met ‘we’ doelt Jop op zijn medebandleden Erik Steegh (gitaar), Luc van den Brink (bas) en Dinand Claessens (drums). Maar wie is die ‘meneer Martin Sillen’ eigenlijk? Jop lacht en heeft de vraag natuurlijk al vaker gehoord. “Nee, Martin Sillen is niet iemand uit de band. Hij is fictief. Het is iemand die zijn verhaal vertelt vanuit de muziek... Tot nu toe was het ook gewoon onze bandnaam. Maar met deze single en met het nieuwe album, moet Martin Sillen nog meer de personificatie worden van onze muziek. Anders gezegd: Martin Sillen is de muzikale personificatie van ons alle vier, in twee woorden.” En wat voor iemand is dat dan, die Martin Sillen? “Iemand die muziek nog steeds één van de belangrijkste zaken vindt in het leven, waarmee hij ook op sociaal vlak dingen kan verwerken. Ik zie hem als een harde werker. Iemand die lekker wil spelen, lekker wil beunen. En die vriendschap belangrijk vindt. We zijn alle vier hele goede vrienden die elkaar ondertussen al best lang kennen.”