Op vrijdag 28 maart openden wij vol verwachting de nieuwe EP van zangeres TEUN – en we werden omvergeblazen. 'Home is growing on me' is een bijna vijftien minuten durende muzikale trip waarin de twintigjarige Maastrichtse, inmiddels in Antwerpen gevestigde artieste haar kwetsbaarheden laat horen. De EP is ontstaan uit een periode waarin TEUN zich vast voelde zitten. Wat ooit moeilijk in woorden te vatten was, heeft ze omgezet in muziek. Middels vier indrukwekkende nummers vormt ze een reis van introspectie, zelfontdekking en zelfacceptatie.

Samen met producer Daan Schepers (hij speelt ook in de liveband van Eefje de Visser en Bazart) smeedt ze een ijzersterke sound vol gelaagde elektronica, bijzondere zanglijnen en emotionele diepgang. De klank van de EP balanceert moeiteloos tussen tegenstellingen: gegrond maar dromerig, rauw maar opbeurend, diepgaand maar open. Het vertelt het verhaal van je ontworteld voelen, jezelf stukje bij beetje verliezen, en opnieuw je weg terugvinden naar wie je bent. De EP voelt intiem en groots tegelijk – en dat belooft veel voor de toekomst.

De openingstrack ‘Open Water’ zet meteen de toon. Met een opbouw die langzaam maar zeker onder je huid kruipt, ontvouwt zich een nummer dat - het klinkt misschien gek - zou passen op het Songfestival. Geen zorgen: het is een nummer die het niveau van de meeste songs aldaar overstijgt, maar het verdient wel degelijk een miljoenenpubliek. De loepzuivere stem van TEUN klinkt glashelder, maar ook krachtig. De zin “I am diving” klinkt niet alleen als een afsluiter, maar als een belofte: hier is een artieste die durft te duiken in het onbekende, op zoek naar haar eigen geluid. Ondanks invloeden van Eefje de Visser – bij wie ze vocalist is – weet TEUN een unieke signatuur te brengen: eigenzinnig, melancholisch en verrassend poppy.

'3 a.m.’, toont meteen een andere kant. De sfeer is lichter. Vrolijk lijkende gitaarakkoorden en subtiele strijkers begeleiden haar stem, die nog altijd loepzuiver blijft. Dit nummer klinkt als een nachtelijke mijmering in een lege stad. Vervolgens brengt ‘pink big moon’ een rustige sfeer, het rustigste moment van de EP. Hier horen we TEUN op haar kwetsbaarst, met een rauw randje aan haar stem dat de emotie nog tastbaarder maakt.

Afsluiter ‘Woman’ is het absolute hoogtepunt. In deze persoonlijke ballade beschrijft TEUN met hartverscheurende eerlijkheid hoe ze bleef hopen op de terugkeer van een verloren liefde. “I pray for you to come back to me,” zingt ze met zoveel gevoel dat het recht door je ziel snijdt. De productie is opnieuw spot-on: kalm maar krachtig, waardoor de emoties alle ruimte krijgen. De opbouw van het nummer blijkt ook hier weer ijzersterk.

Wat ook opvalt, is hoe vloeiend en natuurlijk haar Engels klinkt. Het had zo van een Britse artieste kunnen komen. Het is dan ook niet gek dat de vergelijking met internationale namen als Lana del Rey, Ethel Cain, Billie Eilish en Aurora zich aandient. Maar TEUN is vooral TEUN – en dat is meer dan genoeg. Home is growing on me is een indrukwekkend visitekaartje van een artieste met internationale allure. De EP vertelt over het afwerpen van oude lagen om te kunnen groeien in een nieuwe versie van jezelf, en over de herverbinding met je innerlijke kracht én met de wereld om je heen. Uiteindelijk is Home is growing on me niets minder dan de ontdekking van het meest waardevolle dat er is: een thuis vinden in jezelf. Een prachtige release, die een plek in de jaarlijsten met recht verdient.

Luister de EP hier.