Theo van der Veer draait al enkele jaren mee in de Friese culturele scene. Als hoofdredacteur van 3voor12/Friesland, artist manager en programmeur vervulde hij verschillende rollen. Daarnaast was hij projectleider bij Popfabryk en Friesland Pop. Vijf jaar geleden begon hij met AudioSport Records: vijf intense jaren.

Op 15 november vierde Theo het vijfjarig bestaan van zijn label, Audiosport Records. Dit deed hij in Podium Explore, in het stadshart van Explore the North. Uiteraard was er live muziek, van Omam Dawn, Twin Bridges en Gezamenlijk Douchen. Ter gelegenheid van het vijfjarig bestaan kijken we met Theo terug op de ontwikkeling van het label, de lessen die hij leerde en wat er nog aankomt.

Vijf jaar geleden begon je AudioSport Records. Hoe kijk je nu terug op die periode en wat hebben de afgelopen jaren voor jou betekend?
Soms stressvol, maar laat ik het positief benaderen: intens. Tegelijkertijd ben ik heel dankbaar voor wat ik nu heb bereikt. En ja, ik ben ook wel een beetje trots op mezelf.

Waar ben je dan het meest trots op?
Poeh… Dat er een community is ontstaan; mensen weten elkaar te vinden. Bij mijn jubileumfeest waren er bijvoorbeeld twee artiesten die zonder mijn medeweten samen iets hadden voorbereid. Ze kenden elkaar nog niet, maar hadden via een appgroep contact gekregen en dat afgesproken. Dat vind ik heel bijzonder. Daarnaast ben ik er trots op dat de catalogus echt mijn handtekening draagt.

Ik ben ook trots op artiesten die zijn doorgebroken nadat ik hun werk heb uitgebracht, zoals Leah Rye en Moonloops. Beiden timmeren nu aardig aan de weg. Van Moonloops bracht ik destijds Ghost (de eerste versie) op tape uit, nadat ik haar had zien spelen tijdens de voorronde van de Kleine Prijs van Friesland. Enkele maanden later won ze, en wat daarna gebeurde is geschiedenis.

Zijn er dingen die heel anders zijn dan je van tevoren had verwacht?
Ik ben er heel blind ingedoken. Ik dacht: onderweg leer ik wel. Dat is ook gebeurd. Inmiddels word ik zowel lokaal als nationaal gevonden en ben ik (denk ik) enigszins een gevestigde naam. Voor de komende periode wil ik daarom een serieuze stap gaan zetten en nog meer professionaliseren.

Was er een moment in de afgelopen vijf jaar dat je echt verrast werd door hoe het label zich ontwikkelde?
Dat William Seen’s Transport Music uitgenodigd werd om te te komen spelen bij Leo Blokhuis op NPO Radio 2, dat was wel een hoogtepunt! En recent nog met de plaat van Electrobardo, met Tjitze en Theo de Jong van The Serenes. Dat deze artiesten dan bij mij aankloppen, vind ik heel bijzonder.

Zijn er dingen die je anders zou doen als je weer aan het begin stond?
De komende jaren ga ik minder platen uitbrengen. Zo kan ik meer tijd besteden aan de releases die ik doe, de promotie er om heen, maar ook er zelf ook meer van genieten.

Vijf jaar geleden zei je dat AudioSport vooral jouw smaak weerspiegelt en geen vaste formule volgt. Is daar iets in veranderd? 
In de loop der jaren ben ik anders gaan kijken naar de potentie van projecten. Dat klinkt misschien zakelijk, maar ik let nu meer op of een act een grote achterban heeft, of juist de mogelijkheid heeft om (landelijk) door te breken. Soms valt de uiteindelijke ontvangst van een release tegen ten opzichte van mijn verwachtingen. Dat heeft me kieskeuriger gemaakt. Tegelijkertijd is het geluid en de identiteit van AudioSport Records niet veranderd. Het blijft een verlengde van mijn smaak.

© Amy Dawn / Eigen foto

Theo tijdens het vijf jarig jubileum feest van zijn label

Maar daarnaast vind ik het ook nog steeds erg belangrijk om een bijdrage te leveren aan de Friese scene. Daarom zitten er zowel bekende als minder bekende Friese artiesten op het label, zij kunnen (hopelijk) meeliften op het succes van bekendere acts. Andersom probeer ik buitenlandse artiesten ook hier te laten optreden, en ze in contact te brengen met de Friese muziekscene en wanneer artiesten uit het buitenland of andere delen van het land hier spelen, logeren ze meestal bij mij thuis. Ze koken dan ook voor me. Zo haal ik de wereld in huis, in plaats van dat ik zelf de deur uit moet. Die band blijft meestal bestaan: ‘mijn’ artiesten komen graag terug naar Nederland, sommigen zijn hier al meerdere keren geweest. 

Als je één release moet kiezen die echt het Audiosport-DNA heeft, welke is dat en waarom?
Rotvraag… Electrobardo vind ik wel echt typerend, omdat we daar met een heel team aan hebben gewerkt. Dat zie je groeien en het succes ook, dat is mooi. Tegelijkertijd heeft elke plaat wel een eigen verhaal. Van bijna elk album weet ik nog precies hoe het proces verliep: waar de samenwerking begon, waar we afspraken maakten of waar een bepaalde videocall plaatsvond. 

Als je vooruit kijkt naar de komende vijf jaar: wat hoop je te bereiken met AudioSport Records, en zijn er dingen die je nu echt zou willen uitproberen?
Er zijn altijd wel dingen die je uit wil proberen! Ik probeer altijd wel een beetje de grens op te zoeken. Een wens is om ooit een kerstalbum uit te brengen. Elk jaar krijg ik berichten van artiesten die op de hoogte zijn van dit plan met de vraag of het dit jaar gaat gebeuren, maar het goede moment heb ik daar nog niet voor gevonden. Misschien volgend jaar! 

En staan er nog nieuwe releases op de planning?
Er komt morgen een online verzamelalbum met onuitgebracht werk van artiesten van mijn label uit. En in het voorjaar van 2026 komt er een hele bijzondere plaat uit. Wat daarna komt zien we wel. Jullie zijn nog niet van AudioSport Records af!