Gouwe Lempkes van Noyalty Gouwe Lempkes van Noyalty

Daniel Noyalty geeft zijn vijf favoriete platen

, Tekst: Caro Dings,

Gouwe Lempkes van Noyalty

Daniel Noyalty geeft zijn vijf favoriete platen

Tekst: Caro Dings, ,

Omdat Noyalty binnenkort weer kan beginnen met vlammen, en ik graag wil laten weten dat we ook niet dood zijn, zijn hier mijn persoonlijke Gouwe Lempkes.

Daniel Noyalty geeft zijn vijf favoriete platen

Aan het einde heb ik gewoon een extra paar platen neergegooid zonder uitleg erbij, je doet er goed aan om deze ook gewoon te checken, het is nooit verkeerd om even tijd vrij te maken om nieuwe dingen te horen! Het is sowieso te lastig om favoriete platen te kiezen, aangezien iedere plaat die in aanmerking komt wel iets bijzonders heeft. Hier zijn de platen die mij hebben gevormd en nog steeds erg belangrijk voor me zijn, en ik het belangrijk vind dat je er ook ooit van hebt gehoord. Favoriete 5 platen: 1. Poison The Well - Opposite of December Mijn allereerste hardcore plaat die me echt trof. Deze pioneers van de emo/metalcore is nog steeds in van mijn grootste invloeden in mijn eigen zang. Voor alle emo jochies die nu Bring Me The Horizon, Silverstein, Bullet For My Homotime of weet ik veel welke andere kut hype nu heerst waarderen, ga alsjeblieft eerst deze plaat luisteren voordat je weer verder duikt in je MySpace helden. Deze 9 nummers zijn het boegbeeld van emo/metalcore zoals het nu is, alleen is de zooi van tegenwoordig zo verwaterd, zo emotieloos. Ik heb gewoon een spuughekel aan so proclaimed muziekliefhebbers "Music is my life bladiebla" die niet verder kijken dan de hippe bands die er nu spelen. Die na een schrale emo/metalband naar huis gaan, terwijl Sick Of It All en Madball daarna het podium op klimmen. Sorry, dwaal af. The Opposite of December was een vernieuwing en een verademing voor hardcore zoals het toen was. En nu nog steeds klinken hun invloeden overal. Luister deze echte plaat maar eens. Wat een emotie. Gewoon LUISTEREN DIT. 2. Modern Life Is War - Witness Aaah de favoriet uit de reeks hier. Donker. Zwaar. Pijnlijk. Slepend. Hartverscheurend. Echt. Modern Life Is War is een van die bands die me altijd bij zal blijven. Een moderne Black Flag deze jongens, ik zal nooit de eerste keer vergeten toen ik ze zag, een brok passie die van het podium afspatte. Normaal zou zo'n band op een groot podium niet uit de verf komen, maar godverdomme wat een show. Ook al zijn ze onlangs uit elkaar gegaan, ze zijn in mijn boek legendarisch en zullen dat altijd blijven. Teksten over de levensvragen van een jongen uit een klein dorp waar iedereen weet wie wie is (hint hint), en de verwachtingen die iedereen van je heeft doorbreken, het opgeven van dromen en nieuwe dromen verwezenlijken. Je eigen pad kiezen. Jezelf laten vallen en jezelf weer oppakken. Deze plaat heeft me in moeilijke tijden de juiste boodschap gegeven, en in goede tijden me gewoon weer depressief gemaakt. Niets minder als geniaal. 3. Deftones - White Pony Heeft ervoor gezorgd dat ik zelf wou "zingen". Als 14-jarig ultiem skater-blowaap-alto-Ovezeas-XL shirts-Nirvanafan- was ik natuurlijk wel te porren voor alternatieve kankerherrie. Maar mijn eerste echte aanraking met iets anders dan punk of rock waren de Deftones. Vriend van me had White Pony gekocht, en deze mocht ik kopiƫren. Ik heb die zomervakantie erop niets anders geluisterd als Deftones en Shai Hulud. Maar vooral de zang en schreeuw van Chino stonden voor mij ver boven de muziek, ze maakte de logge akkoorden en simpele structuren goed te doen. De teksten zijn niet bijster bijzonder, maar de emotie van die stem is er een die niemand na kan doen. Ik heb ergens in de bergen van Italiƫ mijn Mp3 discman meegenomen, en iedere dag een uurtje daar de longen uit mijn lijf geschreeuwd, in de hoop de techniek van Chino te kunnen beheersen. Gelukkig zit ik nu ver onder de maat, en dat is goed genoeg. 4. John Mayer - Contiuum In mijn optiek een van de beste artiesten die nu op het podium staat. Een popmuzikant, gemend met gewaagde blues, gave songstructuren, en een stem die gewoon niet kut in het gehoor kan klinken. Zijn laatste plaat Contiuum is wat meer richting de ballads (maar niet poppy), en bluezzy gegaan. En dat is geen probleem, deze man kan uit zijn gitaar de mooiste kunsten toveren. Ben zelf fan van al het werk, maar deze CD is toch wel het meest representatief voor zijn werk. Afgelopen 3 maanden eigenlijk alleen maar dit geluisterd... Geef deze jongen af en toe maar een goede sessie rustige muziek. Herrie horen we toch al de hele dag. 5. Bouncing Souls - How I Spent My Summer Vacation De enige punk CD die ik in mijn collectie heb die ik heel de dag kan draaien, en als ik hem draai, hij ook niet meer stopt tot de laatste track. Brilliante zanglijnen, catchy gitaarpartijen, simpele punkrock die je pakt en niet meer loslaat. Feestmuziek, en bij een zonnige dag is het de perfecte soundtrack. Bel je vrienden op, ga met zijn allen BBQen, haal Corona's van je IB-lening, haal veelsteveel vlees, en zet deze plaat op. Gegarandeerd een prachtige avond! Er zijn echt zoveel platen die eigenlijk niet mogen ontbreken, ik haat het om beperkt te worden in dit soort dingen: American Nightmare - Background Music Thrice - The Illusion Of Safety Hot Water Music - A Flight And A Crash Sick Of It All - alles.... NOFX - Punk In Drublic Shai Hulud - That Within Blood Ill-Tempered Raised Fist - Ignoring The Guidelines Ik kan nog goed lang doorgaan, maar check deze platen ook maar eens even en vorm je eigen mening. Blijf niet stilzitten, blijf nieuwe bands checken, blijf je lokale scene supporten, maak je geld op aan concerten, vrienden, bier en muziek. Ow ja, en check ook de Noyalty MySpace voor updates over waar we nu mee bezig zijn! 22 augustus in de Popei met Sparkle Of Hope en Wasted Bullet 4 september in de Aloys met Ruiner (USA) en meer.
Tags

Nu op 3voor12