Voorprogramma Mur du Son speelt een thuiswedstrijd in de Effenaar. Niet dat ze er regelmatig staan, maar de band komt uit de stad en heeft een hoop mensen op de been weten te brengen. De act weet mij echter niet te overtuigen. Op de Myspace van de band lees ik dat het vijftal inspiratie haalt uit acts als Kraftwerk, the Prodigy, Moloko en Vive la Fête. Het geluid komt echter meer in de buurt van oude indutrial en gothic acts. De stem van zangers Judith van Kerkhof wordt vaak niet ondersteund door de altijd voortstuwende basgitaar, drumkit en elektrische gitaar. Een positieve uitzondering was het rustige nummer Flow.
Hoofdact Zoot Woman trad vanavond na een kort intermezzo op voor een goed gevulde kleine zaal; en dat voor een dinsdag. In de live opstelling onbreekt Stuart Pierce; de man achter vele New Order remixen en aliassen zoals Jacques le cont, Les Rythmes Digitales en Thin White Duke. Hij wordt vervangen door Beatrice Hatherley. Vanaf de eerste tonen wordt duidelijk dat er fans in de zaal zijn. De klanken worden warm ontvangen en er wordt vrolijk gedanst.
De stem van zanger Johnny Blake, de basgitaar en de elektronica die zo kenmerkend zijn voor de band op plaat, komen goed over tijdens deze live set. De live act rockt met een duidelijke dans inslag. Het mag dan dinsdag zijn en de podiumpresentatie op zijn zachts gezegd statisch, gedanst zal er worden. De band is in het verleden ook vaak vergeleken met acts als The Human League en Soft Cell. Het nieuwe werk wat de band liet horen vanavond klonk een stuk rauwer. De gitaar speelde in deze songs een grotere hoofdrol en de drums klonken krachtig door de speakers. Na een show van vijfenveertig minuten en een toegift was het gedaan en had iedereen een alleraardigst optreden gezien.
Zoot Woman bouwt op dinsdagavond een feestje
Voorprogramma Mur du Son overtuigt minder
Blue Cheer in de grote zaal en Zoot Woman in de kleine zaal. Keuzes maken op de dinsdagavond. Als voorprogramma in de kleine zaal stond ook nog eens de Eindhovense band Mur du Son. 3VOOR12/Eindhoven ging dus maar eens een kijkje nemen bij het kleinste podium van de Effenaar.