De complexe gelaagdheid van HOEK De complexe gelaagdheid van HOEK

, Peter van den IJssel

De complexe gelaagdheid van HOEK

Peter van den IJssel ,

Sinds het verschijnen van ‘Mary’ in april van dit jaar, duikt de naam HOEK steeds vaker op. Deze zomer stond hij op festivals als Rewire en Incubate. De man achter HOEK is Casimir Geelhoed. Deze jonge Amsterdamse student muziek technologie en informatica heeft een jarenlange muzikale zwerftocht achter de rug. Met HOEK richt hij zich nu op de donkere kant van elektronica, het soort dat je stof tot nadenken geeft. Tijd voor een gesprek over zijn fascinatie voor muziek, zijn manier van werken en het project HOEK. Een simpele naam die een enorme muzikale diepgang met zich meebrengt: “Wanneer iets helemaal volmaakt en gepolijst is dan heeft het ook minder betekenis.”

HOEK heeft een moeilijk te negeren geluid; zwaar, donker en net wat sneller dan normaal. Van waar die complexiteit?
Ik probeer elke keer de extremen op te zoeken en ervoor te zorgen dat mensen niet om mijn muziek heen kunnen. Ik wil mensen echt diep raken. En dat doe je vooral met harde, wrange elementen. Voordat iets klaar is gaat een nummer bij mij door tientallen versies. Het kan voorkomen dat ik meerdere schetsen of opzetjes samenvoeg tot een nummer. Het schetsen is trouwens iets wat ik echt aan de lopende band doe; zodra ik even niks te doen heb klap in mijn laptop met Ableton open en maak ik een opzet of een thema. Daarna is het voor mij een soort precisiewerk, omdat ik op alle details in een nummer let. Je kan oneindig lang aan een nummer werken, dus waarom zou je dat niet doen?

Werk je met bepaalde restricties in je muziek? Ik las bijvoorbeeld dat het BPM wat je gebruikt altijd wat sneller is dan het gemiddelde.
Ja, ik heb een aantal vaste regels bedacht die ik heel strikt toe pas. Één daarvan is inderdaad dat het BPM altijd op 130 ligt. Daarnaast ligt de focus altijd op het ritme en de sfeer, dingen als melodie en harmonie zijn bij HOEK van secundair belang.

Dus je bent een perfectionist...
Nou ja, perfectie is tegelijk ook imperfectie. Wanneer iets helemaal volmaakt en gepolijst is dan heeft het ook minder betekenis. De rauwe emotie waarmee ik met HOEK mijn schetsen maak, probeer ik te behouden of zelfs uit te vergroten. Naast HOEK is er een project dat ik samen met Pepijn van Lemontrip doe. Onder de naam Shadowed doen we live shows die helemaal geïmproviseerd zijn, ­ iets wat dus helemaal niet gericht is op perfectie. Alles bepalen we ter plekke en geen enkel optreden is hetzelfde. Een soort jazz, maar dan in een hele andere sfeer.

En hoe gaat dat bij je eigen optredens als HOEK?
Mijn shows zijn live sets waarbij ik werk met verschillende midi controllers. Het zijn eigenlijk herinterpretaties van mijn eigen producties. Mijn muziek is te gedetailleerd om echt ‘live live’ te representeren, daarom gebruik ik elementen uit nummers en bouw ik hiermee een set op. Het grappige is dat ik tijdens dit ‘losknippen’ van al die muziekdelen, of tijdens een show zelf, vaak tot nieuwe inzichten en ideeën kom. Een bepaald geluid staat dan helemaal op zichzelf waardoor je het een hele andere invulling kan geven.

’’Je kan oneindig lang aan een nummer werken, dus waarom zou je dat niet doen?’’


Je gaat dus lang niet altijd hetzelfde te werk. Kun je je werkwijze omschrijven?
Ableton is een van de programma’s die ik het meeste gebruik. Verder werk ik veel met samples die ik overal en nergens vandaan haal; van YouTube video’s, zelf iets maken in MAX MSP en heel soms zelf wat opnemen. Het maakt niet uit waar het vandaan komt of wat voor kwaliteit het is, je kan er uiteindelijk toch alles van maken. Bijna geen enkele kick die ik gebruik was van oorsprong een kick, het is iets wat helemaal vervormd is. Een sample is slechts een materiaal waarmee je kan boetseren tot het moment dat je er helemaal tevreden mee bent. Verder draait het bij mij, zoals bij zoveel artiesten, om een bepaald gevoel. De beste dingen maak ik wanneer ik het helemaal niet door heb. Wanneer ik helemaal in het maken van iets opga zonder dat ik er werkelijk bij stil sta.

Je bent nu al een tijdje bezig in de elektronische hoek maar je achtergrond is heel anders.
Muziek was van jongs af aan al heel serieus voor mij. Ik speelde piano en tijdens mijn middelbare schooltijd ging ik naar het conservatorium in Den Haag om compositie te studeren. Ik werd daar al vroeg geconfronteerd met de klassieke avant-garde elektronische muziek van componisten als Stockhausen en Reich. Geen idee of dat direct van invloed is geweest op de dingen die ik nu doe, maar die vernieuwing, het experiment en het ontdekken is altijd iets wat me is bij gebleven. Daarna kwam ik met het nachtleven in aanraking en dat was voor het eerst dat ik echt goede club muziek hoorde. Ik wist meteen dat ik dat ook wilde gaan doen.

Ik hoor bepaalde raakvlakken met artiesten als Vessel en Ben Frost, maar wat is nu spannende goede muziek voor jou?
Ik trek liever geen vergelijking met andere artiesten, HOEK is een project dat op zichzelf staat. Het is natuurlijk wel zo dat ik door de dingen die ik luister beïnvloed wordt. Het label Tri-Angle volgde ik een tijdje en wat er nu in Bristol gebeurt vind ik heel interessant, met lokale collectieven als Young Echo en Livity Sound.

Waar wil je naartoe met HOEK. Moeten we denken aan een soort live band concept?

Nee, daar wil ik helemaal niet naar toe. In veel gevallen vind ik dat het gebruik van akoestische instrumenten bij een elektronisch project helemaal niet goed uitpakt. Er zit zoveel werk en detail in dat elektronische deel van de productie dat dit live helemaal niet goed gerepresenteerd kan worden. Toen Ben Frost tijdens zijn show in Trouw twee percussionisten mee had, vond ik dat eigenlijk jammer. ­ Later heb ik hem solo gezien en dat had veel meer diepgang. In de nabije toekomst wil ik met mijn livesets denk ik nog iets meer richting de clubmuziek gaan. Tot nu toe heb ik op vrij experimentele festivals gestaan, waar ik zelf graag naartoe ga, waar het publiek grotendeels bestaat uit luister publiek. Maar ik denk dat ik in de context van danspubliek en technofeesten ook zeker iets kan bieden. Mensen staan steeds meer open voor vernieuwing.

En wat kunnen we in de toekomst van je verwachten?
Het zijn vooral projecten voor mezelf, het Shadowed project en er zijn verscheidene mensen waarmee ik meestal een beetje jam. We zijn op dit moment allebei bezig met onze eigen EP’s, maar we willen wel een keer samen wat uitbrengen. Ik maak voor mezelf wel deadlines, ben met heel veel dingen tegelijk bezig en heb weer een hele hoop schetsen klaarliggen.

HOEK live zien? Dat kan as vrijdag 20 november in OT301 bij de eerste editie van de nieuwe clubnnacht Metronome. Of een dag eerder in Utrecht, in Ekko op festival Le Guess Who.

Nu op 3voor12