The Homesick gaat vrolijk verder met verwarren
Dokkums trio verbreekt hun driejarige stilte met electrofunky ‘Esperanto’
The Homesick is de rol van statische rockband definitief ontgroeid: na hun tour voor The Big Exercise besloot het trio de focus te verleggen van ‘nerdy’ uitvoeringen naar ritme-georiënteerde adrenaline. Fans van het eerste uur haken misschien af, maar de band kiest duidelijk voor de energie van de club: ‘De shows voelen nu meer als een wisselwerking.’
Bijna tien (!) jaar geleden bracht het trio The Homesick uit het Friese dorpje Dokkum Youth Hunt uit, hun debuutplaat vol dwarse post-punk. Ondertussen hebben ze verschillende routes genomen: hun tweede plaat The Big Exercise uit 2020 bevat experimentelere gitaarriffs en vanaf hun titelloze album in 2023, besloten ze de gitaren van vocalisten Jaap van der Velden en Elias Elgersma aan de kant te zetten. En nu, na drie jaar experimenteren en sleutelen aan soloprojecten, zijn ze terug. Het elektronische album (met Erik Woudwijk nog steeds op de drums) mocht dan zakelijk tegenvallen, creatief leverde het genoeg inspiratie op om de bijna gitaarloze weg te vervolgen: resulterend in het postpunk/electrofunky 'Esperanto'.
Ook de live-shows werden meer clubby, en dat vond het trio interessant. ‘Toen we de eerste twee platen uitbrachten, waren we echt een rockband. Toen we overstapten naar de elektronica, merkten we dat het ‘rockpubliek’ dat moeilijk vond. Ik denk dat we daar best veel fans door zijn kwijtgeraakt’, vertelt Jaap. ‘Maar dat maakt me eigenlijk niet zoveel uit, wij wilden muziek maken die ritme-georiënteerd is, meer loops heeft en meer uptempo dansmuziek is. Youth Hunt en The Big Exercise zijn meer nerdy. Bij die shows ben je gewoon de muziek aan het uitvoeren, het publiek luistert en ze klappen tussendoor. Maar met deze elektronische muziek voelen de liveshows meer als een wisselwerking. Er is veel meer energie.’
En de oplettende luisteraar heeft ‘Esperanto’ al een keer gehoord, namelijk twee jaar geleden in de 3voor12 Radio, waar ze een van de eerste versies speelden. ‘Ik was helemaal vergeten dat we dat inderdaad al hadden gedaan’, lacht Jaap. ‘Wat grappig, daar hadden we namelijk nog geen tekst. Het is een goed voorbeeld van hoe we werken: vaak worden teksten random geïmproviseerd door Elias en mij, bij deze versie was het nog een rommeltje. Wel leuk, dat mensen een soort rare versie van het nummer terug kunnen luisteren.’ Maar de lyrics hadden niet veel meer aandacht nodig, ‘Esperanto’ bevat inmiddels geïmproviseerde teksten van Elias die Jaap moeilijk voor je kan duiden. ‘Ik verzon alleen het ‘na na na' stukje in het refrein.’
Het Dokkumse trio kijkt al jaren verder dan ons koude kikkerlandje, en ging daarom vaker in zee met labels uit het buitenland. Zoals ook voor deze plaat, namelijk met eentje uit Wenen. ‘We maken best weirde muziek en de meeste steden in Nederland zitten daar niet op te wachten. Dus het is eigenlijk makkelijker om naar het buitenland te gaan, dan kunnen we gewoon meer spelen.’
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.