Album van de Week (17): Another Taste

Wanneer je denkt aan hedendaagse disco-acts, waar kom je dan op? L’Imperatrice, Parcels, Jungle, acts die de samenwerking tussen Nile Rodgers en Daft Punk het sickste van het sickste vonden en proberen iets heel moderns (en slicks!) te doen met muziek uit de jaren zeventig en tachtig, refererend naar de discokrakers die je nu nog gerust op een bruiloft zou kunnen draaien. 

Zo niet het Nederlandse collectief Another Taste. Ook op hun tweede album (simpelweg Another Taste II geheten) laten ze zich inspireren door de stoffige underground disco die decennialang vergeten was, tot dj’s als Danilo Plessow (voorheen Motor City Drum Ensemble) en Amsterdammer Antal (ook met zijn label/platenzaak Rush Hour) die muziek weer introduceerden aan hele nieuwe generaties clubgangers. Plessow woonde trouwens een tijdje in Nederland, bleek fan van Another Taste en begon met bandlid Bobby van Putten het label Space Grapes Records, waar deze plaat ook weer uitkomt.

Another Taste is een van de weinige hedendaagse acts die héél natuurgetrouw die sound nabootst (helemaal analoog opgenomen), en klinkt als een vergeten projectje van disco-producer Patrick Adams. Veel zalige grooves, lange breaks met space-echo’s, af en toe een blazerspartij of zwierige synth of een marimba-solo, alles om je onophoudelijk te laten dansen. Soms met langzamere, jazzy en synthgedreven tracks (‘Never Down’). Maar vaker superfunky: met catchy en funky baslijnen (zoals op ‘Don’t Stop’). Op ‘Peace Call’ krijgt ze versterking van het Arp Frique & The Perpetual Singers, een gelijkgestemde Nederlandse act. En dan de bangende percussie met marimba solo’s op ‘Blue Feather Movement’, een referentie naar de Nederlandse funk/disco collectief Blue Feather, die in de jaren tachtig met hun single ‘Let’s Funk Tonight’ in de Britse singlelijst terechtkwam (leuk om even te checken dus). 

1 mei speelt Another Taste in BIRD (Rotterdam) en 28 mei in Doornroosje (Nijmegen)