Raffie de Driver: ‘Ik ben nu al verder dan ik had durven dromen’
Ironische smartlappen met verborgen pijn
‘Ik kan niet lager zakken’, zingt Raffie de Driver in ‘Foute Bingo!’, een van de liedjes op zijn debuut-EP Verkeerde Afslag. Dat kan gaan over een sitdown in een feesttent, of over een toxic ex, waarmee hij toch elke keer weer in bed belandt. We herkennen het allemaal, nietwaar? Maar het gaat ook over iets anders: de spierziekte MS waaraan hij lijdt. ‘Het lijkt soms alsof ik gewoon heel dronken ben, omdat mijn balans niet goed is of mijn been niet mee wil doen. Dat levert ook wel weer grappige momenten op. Dus ja, het is dubbel: ik kan niet lager zakken - niet door haar, maar ook niet door mijn lijf.’
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Geef toe, die zag je niet aankomen. Raffie de Driver leek toch vooral een fun act. En dat is ie ook. Raffie is de chauffeur van Goldband, en op zekere dag maakte hij met Boaz een liedje. Gewoon, om te lachen. Tijd over in de studio, biertje erbij, kijken wat er gebeurt. Maar zoals dat gaat met goede grappen: die blijven plakken. Van het ene nummer rolde het volgende, en voor hij het wist stond hij in een strandtent in Scheveningen voor een paar honderd man. Doodzenuwachtig eerst, maar na drieënhalve minuut alweer van het podium - en meteen gevraagd voor nog een ronde, dezelfde avond. ‘Ik was en ben niemand’, zegt hij over zichzelf. ‘Maar het ging zo goed dat ik diezelfde avond nog een keer mocht.’
De muziek opVerkeerde Afslag laat zich omschrijven als zwaar ironische smartlappen. De rechterflank van Goldband, en dan nog een stukje verder richting karaokebar. Meest opvallend is het komische liedje ‘Boudewijn’, over een hetero die in een homobar belandt en het daar een en ander over zichzelf leert. En er is natuurlijk ‘Op De Maan Met Maan’, het eerste liedje dat hij schreef en een liefkozende grap richting de ‘schoonzus’ van Boaz en Milo. ‘Dat eerste nummer was echt gewoon voor ons, om te lachen. Maar toen we het af hadden, bleef het hangen. En toen kwam er nog een, en nog een. Zonder plan eigenlijk, het gebeurde gewoon.’
Ondertussen is de grap een bijbaan geworden die steeds serieuzer voelt. Of nou ja, bijbaan: officieel is Raffie volledig afgekeurd. Werken kan hij niet meer, door zijn MS. Maar stilstaan zit er ook niet in. ‘Ik zit niet thuis vanuit luiheid of zo. Ik wil juist graag bezig zijn. Dit is iets wat ik kan doen, en wat ik heel leuk vind.’ Al is optreden geen sinecure. Drieënhalve minuut op een podium kan genoeg zijn om hem volledig uit te putten. De spanning, de energie, de ogen die op hem gericht zijn - het hakt erin. ‘Dan denk ik echt: shit, ik kan nu bijna niet meer lopen. Gelukkig ben ik op het podium vergezelt door mijn band en mijn hypeman Tropical Milan.’ Waar deze nieuwe carrière toe gaat leiden weet Raffie niet. ‘We zijn nu al veel verder dan ik ooit had durven dromen.’