‘Sorry voor de moeilijke bereikbaarheid, maar we zijn bezig met een nieuwe rondweg aan te leggen om Landgraaf nóg beter bereikbaar te maken’, sprak Jan Smeets na afsluiter Paul McCartney. Het is oké Jan, het is oké. Als dat je grootste zorgenpost is, weet je dat het weer een mooie editie was. En dat was ook het. Lees hieronder wat de beste 25 concerten waren van de 47e Pinkpop.
1. Rammstein
Het type spectaculaire show waarvoor je ieder jaar weer naar Landgraaf wilt
2. De Staat
Invalklusje misschien nog beter dan de echte show
3. Sevn Alias & Broederliefde
De Encore Allstars zorgen ook ver van Amsterdam voor lituaties
4. Red Hot Chili Peppers
Weinig verrassingen, veel hits
5. Major Lazer
Supersnelle zap-show van een modern popgenie
6. Paul McCartney
Een bloemlezing uit bijna zestig jaar werk
7. Lionel Richie
Tijd voor een herwaardering van koning van de casinoshow
8. Puscifer
Solo-project van Maynard James Keenan is onbegrijpelijk goed
9. De Staat
Witch Doctor wéér het hoogtepunt voor Nijmeegse rockband die klaar is voor HMH
10. Doe Maar
Gouden popoeuvre na 33 jaar terug op Pinkpop
11. Lucky Fonz III
Troubadour verstaat de lach en de traan
12. Jungle By Night
Landgraaf uit, altijd lastig
13. Nothing But Thieves
Collectieve euforie in de tent
14. Lukas Graham
Blote basten, groovy meezingers en emotionele tranentrekkers
15. Lianne La Havas
Delicate softsoul voor een veld vol wachtende Rammstein-fans
16. Lucas Hamming
Een van de overtuigendste shows van de dag
17. Balthazar
Dan trekt de regie bij het laatste nummer de stekker eruit
18. Slaves
Stage 4 ontgroeit de titel 'kliekjespodium' met Brits punkrockduo
19. Parquet Courts
En dat kon Pinkpop wel even gebruiken
20. All Time Low
Als je de meisjes binnen hebt, volgen de jongens vanzelf
21. St Paul & The Broken Bones
Verzorgde soulrevue mist schoonheidspukkel
22. Vintage Trouble
… en absoluut niet meer dan dat
23. Bastille
Aardige jongens, goede pakjes, hits: soms is het niet genoeg
24. Douwe Bob
Jonge zanger maant zijn generatie tot rust
25. Halestorm
Amerikaanse hardrockband speelt met zoveel clichés dat het wel weer leuk wordt