
Phoebe Bridgers - Lost Weekend
emotionele dolksteken | sadgirl superster | indie-blockbuster
De belangrijkste vraag in het extended 3voor12-sadgirl-universum vandaag: heb je het nieuwe album van Phoebe Bridgers al geluisterd, en zo ja, ben je er ook niet helemaal kapot van? Openingstrack ‘Outside’ is meteen een dolksteek, die misschien wel harder aankomt door de punchline: ‘Crying in a suit and tie, but you should see the other guy,’ zingt ze over de begrafenis van haar vervreemde vader, met een vocoderstem die de bevreemding des te duidelijker onderstreept. Zo hangt zijn dood en hun gecompliceerde relatie als een donderwolk boven dit album, dat toch al gaat over de grote aardverschuivingen in haar leven sinds ze in 2020 breed doorbrak: haar haat/liefde-verhouding met haar eigen mainstreamsucces (‘If you’re gonna make a wish, you better be specific / you’re gonna have to live it every day’, zingt ze op ‘Haunted’), het einde van haar relatie met lost boy Paul Mescal en het begin van die met comedian Bo Burnham. Ze maakte het album met supersterrenfluisteraar Jack Antonoff en Alex G op productie, en Caroline Shaw als vocale arrangeur, een hedendaagse componist die ook meewerkte aan The Life of Pablo en Rosalía’s Lux en haar helpt met interessante trucs met de gastvocals van boygenius-maatjes Lucy Dacus en Julien Baker, en die van Cameron Winter (die twee keer in de credits staat als Son-John Johnson). Na het weekend volgt een uitgebreidere bespreking!
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.