Phantom Wizard zoekt de spirituele oervorm

Vrije muziek als verbeelding van de complexiteit van het leven

Phantom Wizard
  • Timo Pisart

Wie het nogal bedwelmende tweede album van de Amsterdamse muzikant Phantom Wizard aanzet, moet het gevoel krijgen dat hij binnen komt lopen bij een ceremonie die al urenlang bezig is, en nog urenlang door zou kunnen gaan. ‘Muziek zonder begin en eind’, zegt hij, ‘non-lineaire muziek.’

Tja, dat het waanzinnig is, moet je maar van ons aannemen, maar hoe moeten we nou uitleggen hoe Phantom Wizard’s tweede album One Of Many klinkt? Het is vrijwel niet te doen, maar misschien spreekt zijn werkwijze al boekdelen. Neem ‘Ma Amba’, de tweede track op de plaat. ‘Ik heb een ritme gespeeld op een plastic fles. En ik dacht: wauw, hoe sick zou het zijn als ik die track op verschillende snelheden afspeel, waarbij hij ook omhoog en omlaag wordt gepitcht? Dan krijg je eigenlijk een heel polyritmische structuur. ‘Dat heb ik gedaan voor meerdere instrumenten. Dus ik had uiteindelijk een stuk of veertig sporen met inconsistente ritmes in verschillende pitches. As je die samen afspeelt, klinkt dat echt bizar. De climax raakte me zo erg dat ik wilde gaan schreeuwen. Toen wist ik: oké, ik heb ‘m. Ik denk dat ik rust vind in de chaos. Voor mij is het een verbeelding van de complexiteit van het leven.’

Mede door de klankwereld (veel fluiten, klankschalen, trommels) zou je One Of Many best in de platenbakken tussen spirituele jazz-classics en new age-muziek kunnen zetten: Alice Coltrane, Pharoah Sanders, Sun Ra, Beverly Glenn-Copeland, of recenter bijvoorbeeld Carlos Niño, Shabaka Hutchings en Nala Sinephro. ‘Ik heb een hele spirituele relatie met muziek, ik kan er ook gewoon niet omheen. Maar ik denk dat het ook heel erg gaat over de natuur, over één zijn met de planeet en de eenheid met andere mensen.’

Maar dat jazz-label, daar heeft hij wel wat problemen mee: ‘Jazz is voor mij muziek van Afro-Amerikanen. Omdat ik Surinaams ben, voel ik ook heel veel verbinding met andere vormen van afrodiasporische muziek: kaseko en kawina, bijvoorbeeld.’ Zelf noemde hij zijn muziek dus ‘fribari’, ‘wat je losjes kunt vertalen naar “vrije kreet”.’

Zo vrij als zijn muziek klinkt, zo vrij praat hij er ook over. Waarom hij bijvoorbeeld zo houdt van majeur-toonladders? ‘Als je majeur gebruikt op een hele intense, vrije manier, dan voelt dat bijna als een soort radicale vreugde. Een soort oncontroleerbare vreugde die ik ken van het observeren van de natuur. Ik kan er met mijn hoofd niet omheen hoe mooi een boom kan zijn. Dan raak ik helemaal overweldigd door die schoonheid. En om dan dat gevoel, die sensatie, te kunnen omzetten naar muziek, dat is eigenlijk waar het allemaal begint voor mij.’

Phantom Wizard live:
27/11 Melkweg, Amsterdam (albumrelease)
6/12 OSHI Fest, Paard, Den Haag

Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.

cookie-instellingen aanpassen
One Of Many