Linkin Park heeft Pinkpop bij de kloten Linkin Park heeft Pinkpop bij de kloten

Knap hoe deze band oud is geworden

, Erik Zwennes

Linkin Park heeft Pinkpop bij de kloten

Knap hoe deze band oud is geworden

Erik Zwennes ,

Twee jongens van rond de zestien staan volledig in extase elk nummer mee te brullen. Toen zij vijf waren, was Linkin Park op de top. Van debuutalbum Hybrid Theory verkocht de band wereldwijd bijna 25 miljoen exemplaren. Voor die twee jongens is dit dus The Beatles, een band die ze pas op latere leeftijd hebben ontdekt en terug zijn gaan luisteren. Wie had dat gedacht van muziek uit een genre dat al voorbij was voordat het was ontstaan.

CONCERT
Linkin Park, Pinkpop Mainstage, zondag 27 mei 2012

MUZIEK
Meer dan vijftig miljoen albums verkocht Linkin Park wereldwijd. De band debuteerde in het wat ongelukkige nu-metal-tijdperk. Een korte periode die ze overigens wel hun grootste fortuin opleverde. De agressieve hoekige rap-rock drijvend op emotionele zang van Chester Bennington gleed met elk album iets meer richting klassieke rockmuziek met elektronica. Het laatste album A Thousand Suns was een conceptplaat waar zowaar dansbeats en Nine Inch Nails industrial rock op te horen waren. Over een maand verschijnt het vijfde studioalbum van Linkin Park, wederom mede-geproduceerd door Rick Rubin. Met Living Things zou de band na jaren experimenteren hun nieuwe sound hebben gevonden. Het moet een menselijk en warm album worden. 'Burn It Down', de eerste single van de plaat, is een flink elektronisch dansnummer gedragen door de zang van Bennington. Een week geleden speelde de band het nummer voor het eerst live, twee dagen geleden verscheen de videoclip.

PLUS
Wow, wat een opkomst. De band zet 'A Place For My Head' in. Chester en mc Mike Shinoda lopen het podium op, stappen op een verhoging, de band stopt en de twee kijken enkel over de weide uit. Camera’s zoomen in op hun koppen en het publiek wordt gek. Dan wordt het nummer afgemaakt, letterlijk en figuurlijk. Beiden zijn enorm goed bij stem. De held van de avond is Chester Bennington, die in alle dynamiek van de liedjes zijn stem geweldig inzet. Of het nou gebrul of een ballade is, hij houdt volledige controle. 'Given Up' van Minutes To Midnight doet het goed, maar het zijn toch de nummers van Hybrid Theory en Meteora die het veld doen exploderen. 'Faint', 'With You', 'Runaway', 'From the Inside', 'Somewhere I Belong' en 'Numb' volgen elkaar in een moordend tempo op. Wat een boel hits heeft deze band. Pas bij het eerste nieuwe nummer, 'Lies Greed Misery' dat drie dagen geleden werd geprimeurd, zakt de adrenaline weg. Na een aantal mindere liedjes, waaronder een vermoeiende ballade, wordt het bij single 'Burn It Down' weer scherp en sterk. Op vier tracks na wordt Hybrid Theory in zijn geheel gespeeld. Het zorgt voor een spetterend slot met als hoogtepunt een MCA-tribute in de vorm van Beastie Boys’ 'Sabotage' tijdens 'Bleed It Out'.

MIN
Een echte fan zal zeggen: de band maakte één foutje. Tijdens 'The Catalys't, een vergezocht trancenummer van het laatste album, missen beat en Bennington elkaar volledig. Hij is boos en van zijn apropos. Het kost hem single 'Burn It Down' om weer zuiver te zingen en zijn concentratie en plezier te hervinden. Een neutrale bezoeker zal dat beetje extra missen. De band speelt netjes alle nummers, maar het lichtplan is saai, er zijn geen noemenswaardige visuals en de interactie met het publiek komt pas na een uur enigszins op gang. 

CONCLUSIE
Linkin Park is in een lastige tijd, in een lastig genre een superband geworden. Nu-metal of rap-rock was al onhip voordat het tot volle wasdom kwam. Niet vaak is een genre zo snel uit de gratie geraakt. Balkanbeat wellicht? Waar collega-miljoenenverkopers Limp Bizkit het na de hoogtijdagen zocht in vreemde muzikale uitstapjes, bandleden verloor en inmiddels vol botox, schandalen en kunstgrepen een halfzachte reünie beleeft, krijgt Linkin Park na vanavond het stempel 'geloofwaardig'. Bruce Springsteen heeft het maar makkelijk met zijn tijdloze muziek. De bandleden van Linkin Park zijn al flink op weg richting de veertig, maar staan hier niet verkleed als tiener een theaterstukje op te voeren. Afgetraind, fris en goed bij stem spelen ze uiterst strak de muziek die ze als boze begin twintigers met overgave maakten en nu met overgave voor een uitzinnig publiek opnieuw spelen. Met wisselend succes heeft de band de afgelopen tien jaar gezocht naar een nieuwe muzikale vorm. Dan weer richting hiphop, emotionele rock of trancemuziek. Van de twee nieuwe nummers die op het aanstaande album komen, is er een geslaagd en de ander een flinke miskleun. Het siert Linkin Park dat het nieuwe dingen probeert en daar met oude liedjes een knappe setlijst uit destilleert. Maar de muzikale hoogtijdagen van de band ligt echt achter ze.

CIJFER
7

nu op 3voor12