Music In My Head breidt uit en blijft toch intiem Music In My Head breidt uit en blijft toch intiem

Cees Debets: “Je kunt achttien bands zien, een biertje kopen en that’s it”

Music In My Head breidt uit en blijft toch intiem

Cees Debets: “Je kunt achttien bands zien, een biertje kopen en that’s it”

Je houdt niet van voetbal? Dan kun je op 9 en 10 juni met een gerust hart naar Den Haag toe. Tegelijk met de aftrap van het wereldkampioenschap vindt namelijk in het Paard van Troje de vijfde editie van The Music In My Head plaats. Met grote namen als Editors, Maxïmo Park en Secret Machines, maar ook oude bekenden en nieuw talent. Organisator Cees Debets: “We hebben door die combinatie een heel bijzonder publiek voor een indoor popfestival.”

Cees Debets: “Je kunt achttien bands zien, een biertje kopen en that’s it”

Het Haagse popfestival The Music In My Head, dat je kunt zien als het kleine zusje van Crossing Border, wordt op 9 en 10 juni alweer voor de vijfde keer gehouden. Grote namen als Editors, Secret Machines en John Cale zullen aantreden in het intieme Paard van Troje. Volgens organisator Cees Debets is dat waar The Music In My Head zich onderscheidt van andere festivals: “Het zijn allemaal namen die weliswaar vaker te zien zijn, maar niet vaak in een festivalopzet en zeker niet in zo’n kleinschalig festival. Editors zijn aanstaande maandag ook te zien in Landgraaf, hartstikke leuk, maar in het Paard kun je ze van heel dichtbij meemaken.” De komende editie van The Music In My Head is voor de tweede keer in het Paard van Troje. Daarvoor zat het festival drie jaar lang in het Theater aan het Spui, gesponsord door Javaanse Jongens Eetcafé. Debets: “Toen viel de tabakssponsoring weg en moesten we op zoek naar andere mogelijkheden. Die hebben we gevonden in een zeer gastvrij Paard van Troje. Dat is al een poptempel, dus het is er minder ingewikkeld om de bands goed neer te kunnen zetten.” Misschien is het festival net een tikkie te groot voor het Paard, geeft Debets toe: “Vorig jaar was het uitverkocht, toen stonden er veel mensen te balen dat ze niet naar binnen konden. De verkoop gaat nu zelfs harder als vorig jaar, dus waarschijnlijk raakt het weer uitverkocht.” The Music In My Head had de eerste paar jaar moeite om haar eigen identiteit te bepalen. Inmiddels is die gevonden in de combinatie van nieuw talent en oude bekend namen, vindt Debets: “We hebben altijd gezegd dat we niet alleen op de waan van de dag willen varen, maar juist willen laten zien waar de muziek vandaan komt en wie door wie geïnspireerd wordt. Dat concept hadden we bij de eerste editie in 2002 eigenlijk ook al en dat werkt heel goed. We krijgen door die combinatie een heel bijzonder, divers publiek voor een indoor popfestival.” Het verschil met ‘grote broer’ Crossing Border en andere kleine, eigenzinnige festivals als Motel Mozaique zit in de simpele opzet: “Crossing Border is een heel ingewikkeld en bijzonder concept met veel dwarsverbanden. The Music In My Head hebben we echt opgericht met het idee om twee dagen lang goede muziek te presenteren. Bij Motel Mozaique kun je ook slapen en er zijn allerlei kunstelementen. Al dat soort dingen doen wij expres niet. Er worden geen films vertoond en er zal ook geen schrijver iets moois komen verkondigen. Bij ons kun je in twee dagen achttien bands aan het werk zien, je kunt een biertje kopen en that’s it.” Toch is er dit jaar wel een onderdeel aan het programma toegevoegd. Zaterdagmiddag zijn in de achtertuin van Prinsegracht 8 (naast het Paard) optredens te zien van onder andere Johan en Ron Sexsmith, onder de noemer The Music In My Backyard. Debets: “Het is een klein opwarmertje voor het publiek dat ’s avonds naar The Music In My Head komt. Dus we hopen dat het ’s middags heel mooi weer blijft en dat je ’s avonds lekker binnen zit, ver van de modder en de regen.” Luister naar het hele interview dat Ron van der Sterren en Leonieke Daalder hadden met Cees Debets in Dubbel Check.

nu op 3voor12