LL26: Lorde wil dat we alles uit het leven halen

‘Heb seks, gebruik vreemde drugs, spring van hoge dingen’

Lowlands 2026
  • Atze de Vrieze

They say, "You're a little much for me. You're a liability.” De Nieuw-Zeelandse Lorde baadt in een regenboog van lasers, met een beeld van haar jongere zelf geprojecteerd op haar lichaam, tijdens het kleinste nummer van haar headlineset, ‘Liability’. Kwetsbaar omdat het de keerzijde beschrijft van het leven dat ze propageert in al haar liedjes: alleen door alles uit te proberen en voluit te leven kom je er achter wie je echt bent.

‘Some days, I’m a woman, some days, I’m a man.’ Het is nét geen citaat van Prince in ‘Hammer’, een van de nummers van Lorde's laatste album Virgin, in het hart van haar set. Het is een belangrijke zin die nogal wat losmaakte. De zin komt voort uit een gesprek met Chappell Roan, waar ze goed bevriend mee is geraakt, vertelde ze in een interview met Rolling Stone. Het zegt iets over de connecties tussen vrouwelijke popsterren die dezer dagen op hoog niveau gelegd worden. Ze sporen elkaar aan om open en kwetsbaar te zijn. Nog zo'n voorbeeld: Lorde speelt ook ‘Girl So Confusing’, haar antwoord-track op de Charli XCX song die ging over het ongemak van vrouw zijn en het steeds maar angst hebben voor wat andere popsterren van je denken. Steengoede song, die alleen maar in deze tijd gemaakt had kunnen worden, zowel muzikaal als tekstueel.

Lorde spiegelt zich ook in haar podiumperformance duidelijk aan andere vrouwelijke pioniers. Muzikaal is ze schatplichtig aan onder meer Robyn, het type show dat ze geeft borduurt voort op de baanbrekende Motomami tour van Rosalia, met enorm veel camerawerk dat binnen de complete choreografie van de show ingebakken zit.

Lorde's band staat duidelijk zichtbaar rechts op het podium. Niet in de coulissen maar zeker ook niet center stage. Daar is volop ruimte voor de zangeres en twee dansers, plus een aantal blokken met videoschermen, lasers en een glazen plafond met camera's eronder. Elke beweging rond die blokken is perfect uitgedacht. De show barst van de kleine ideetjes (een jasje dat gaat stralen alsof er rode lampjes in zitten, een puntwolk samengesteld uit Lorde's lichaam die een eigen leven gaat leiden), die vaak maar dertig seconden ingezet worden, maar omdat ze allemaal draaien om die twee blokken en die twee dansers voelt het toch coherent. Het oogt sensueel, spectaculair en als de blokken en meter of acht de lucht in gaan met de zangeres erop zelfs gevaarlijk.

‘Heb seks, gebruik rare drugs en spring van hoge dingen’, geeft Lorde ons levensadvies, even voor ‘Liability’. Het is maar goed dat ze niet meteen de daad bij het woord voegt. ‘We leven in een vreemde tijd, waarin we elke dag bedolven worden onder de nieuwe dingen. Misschien komt het doordat ik oud word, maar ik vind het heftig. Maar er is geen technologie die kan tippen aan het menselijk lichaam. Gebruik het zoals jij het wilt.’

Het is een statement dat past bij de Lorde die we kennen uit haar liedjes. Lorde is het meisje op het feestje dat overal gretig aan meedoet, dat niet bang is domme dingen te doen, maar dat ook altijd een beetje een buitenstaander is. Die ogen, je weet nooit precies wat voor gedachten er in haar hoofd omgaan. Gedachten over identiteit, over systemen, over de menselijke aard, en natuurlijk herinneringen aan mdma in de achtertuin.

Tegen het einde van de set speelt Lorde haar bangers ‘Team’ en ‘Green Light’ uit, maar om af te sluiten kiest ze juist voor intimiteit. Tijdens ‘David’, een nummer van haar laatste album, laat ze een gigantisch wit doek over het publiek uitspreiden. Een beetje ongemakkelijk als je er onder staat, maar als je net om het hoekje kunt spieken, zie je wat er op staat: I don't belong to anyone.

Het oordeel

Een knappe, zeer volwassen popshow van een vrouw die zich op haar zestiende vanuit Nieuw-Zeeland al brutaal durfde te meten met de internationale pop royals, en die dat nu inmiddels zelf is. Ze heeft lang niet de hits van een Taylor Swift of Olivia Rodrigo, maar wel de allure van een AAA-ster.

Het nummer

Dan gooit Lorde een mini curveball, die het grote publiek in de Alpha ongetwijfeld ontgaan is, maar mij niet. Het zegt veel over haar, een scherpe en intelligente vrouw, en kennelijk nog goed in gezichten ook. Halverwege afsluiter ‘Ribs’ (‘mijn oudste en meest dierbare nummer') loopt Lorde het trappetje af op weg naar een b-stage. Ze schudt handen, en tussen twee zinnen door zegt ze: ‘I've seen you before’. Flits, het moment is zo voorbij. Het klopt, ik heb haar geïnterviewd toen ze zestien was, dertien jaar geleden, in de kleedkamer van TivoliVredenburg. Ongeveer in de tijd dat ‘Ribs’ een nieuw liedje was, en toen ze zong, als tiener: ‘It feels so scary getting old.’

Volg Lowlands het hele weekend via de livestream van NTR, VPRO 3voor12 en NPO 3FM, op NPO 2 Extra en NPO Start.