Hondenfokker blaft buiten de lijntjes
Onvoorspelbaar trio blend elektronica en punk op tweede EP
Hondenmaskers, hondenbotten of toch weer stipjes op hun gezicht? Het blijft iedere keer weer een raadsel waar de electropunkband Hondenfokker mee het podium op stapt. Net zo onvoorspelbaar als de band zelf verschijnt vandaag hun tweede EP: Rough Enough.
‘Ik heb me gewoon ingeschreven en gedacht: tegen die tijd heb ik vast wel een band.’ Noem het bluffen, maar Sara Elzinga schreef zich vorig jaar doodleuk in haar eentje in voor de Popronde. ‘Degene met wie ik de band begon was gestopt. Ik was in mijn eentje en dacht: het is nu of nooit. Tegen de tijd dat we gaan spelen, heb ik vast wel wat mensen gevonden.’
En zo gebeurde het ook. Samen met Enrica Arbia en Tim Daniël Sienstra vormt ze nu Hondenfokker: een mix van punk, electropop en vaak grappig voorgedragen lyrics. Waar het trio op vorig jaar op Popronde en Left of the Dial nog effe aan het ‘inspelen’ was, is daar inmiddels een tweede EP: Rough Enough (lees: ‘Woof Enough’).
En die is vaak onvoorspelbaar, met vervormde synths, vreemde geluidjes en gekke stemmetjes. Het trio is in ieder geval goed op elkaar ingespeeld. Sara: ‘Het nummer ‘Real Guy’ hebben we slechts binnen twintig minuten gemaakt. Gewoon een vette pianosound, funny drums, en Tim die zong: ‘‘I’m not a real guy, I’m just like…’’ Een dag later heb ik het een beetje geknipt en mooi gemaakt en toen was het nummer af.’ Ook de songteksten zijn vaak een creatieve lappendeken: ‘Bij “Mechanical Bull” en “Make It Better” schreven we de teksten apart en plakten we ze in Ableton aan elkaar. Toch bleek het perfect te passen. Blijkbaar weten we onderbewust waar het over gaat, zonder dat uit te spreken. Muziek is natuurlijk ook gevoel en niet alleen woorden.’
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
Net zo onvoorspelbaar als hun songs, is ook Hondenfokkers’ stage presence: de ene keer met een hondenmasker, dan met hondenbotten op hun gezicht geschminkt (die achteraf volgens Sara toch iets te veel op piemels leken), en dan weer overal bedekt in stipjes. ‘In het begin hadden we van die polka dots over ons hele lijf, totdat Angine de Poitrine een hype werd. Toen dachten we: oh shit, laten we dat toch niet meer doen!’ grapt Sara.
Zo komt Hondenfokker altijd wel op iets nieuws (zoals de rodeostier waar Sara op zit tijdens ‘Mechanical Bull’). ‘We brainstormen heel vaak en denken: fuck it, we moeten het gewoon doen. In de studio zijn we alleen maar aan het giechelen en grappige ideeën aan het bedenken. We hebben vooral de grootste lol met z’n drieën op het podium.’
3 juli speelt Hondenfokker op Down The Rabbit Hole
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.