FKA twigs maakt van sensualiteit topsport in Ziggo Dome

‘I've never seen a hero like me in a sci-fi’, gromt FKA twigs in de futuristische ballad ‘home with you’ op de planken van de Ziggo Dome. Al eerder in de setlist verwijst twigs al naar dat liedje: ze voelde zich jarenlang zó alleen, legt ze uit. Een gevallen alien was ze. Maar nu niet meer, nu heeft ze haar eigen familie van excentriekelingen om zich heen verzameld. En als deze Body High-tour íéts is, is het een ode aan die buitenaardse groep dansers. Met een hartverwarmende lach: ‘Deze kunstenaars inspireren me elke dag om het beste uit mezelf te halen. Ik hou meer van jullie dan jullie ooit zullen weten.’

Bij veel van dit soort arena-popspektakels staan de dansers toch vooral in dienst van de ster, five feet from stardom. Maar bij FKA twigs – die zelf ook een dansachtergrond heeft – en onder leiding van James Vu Anh Pham krijgen ze alle shine die ze verdienen. In de bronstige reggaeton-tune ‘papi bones’ staan ze bloedgeil op z’n hondjes tegen elkaar aan te rijden alsof ze in de krochten van de Berghain zijn. In ‘HARD’ (klinkt als: Aphex Twin meets Janet Jackson) doet er eentje pushups terwijl twigs haar laars op zijn rug duwt. ‘I had the best time’, lacht ze wanneer ze smoorverliefd om de nek van een van die spierbonken hangt.

De opening met ‘meta angel’ is ook prachtig, met twigs in haar eentje op bed. Pham fladdert met engelenvleugels naar haar toe, en speelt even later tussen de lakens piano terwijl een tweede danser zijn arm om twigs heenslaat met de microfoon in zijn hand, als menselijke mic-stand. Waarna er in ‘Figure 8’ een slowmotion orgie plaatsvindt op dat bed, met steeds meer van die waanzinnige dansers als een samenklonterende vleesmassa.

Extase en sensualiteit, dat zijn de thema’s die twigs vierde met haar vorig jaar verschenen EUSEXUA, en met de EUSEXUA Afterglow-plaat die ondertussen ook nog verscheen. Van die sensualiteit maakt ze op het podium topsport, ze vraagt werkelijk het uiterste van zichzelf en de mensen om haar heen. Duizelingwekkend snel draait ze rondjes in een paal, BOVENOP nog een tweede paaldanser. Vervaarlijk zwiept iemand heen en weer in ijzeren kettingen. En dan weer staat twigs zelf angstaanjagend te zwaaien met een zwaard (waarvoor ze overigens trainde met een Wushu-wereldkampioen).

Het is een wezenlijk andere show dan FKA twigs vorig jaar gaf Brussel, anders ook dan de geweldige festivalshows op Lowlands en Down The Rabbit Hole. Er is veel nieuwe muziek (waaronder een aantal onuitgebrachte songs), en veel theatrale elementen zijn nieuw. Vrolijk is het ballroom-momentje na ‘Sushi’ met een stel Nederlandse performers, hoewel het iets te lang duurt. ‘EUSEXUA’ ziet er ook beeldig uit, waarvoor dansers lichtstralen weerkaatsen met een zestal spiegels. Mooi is ook de paaldanssolo in het ultiem breekbare ‘cellophane’, dat ze snikkend tot een einde brengt tussen de naar beneden dwarrelende sneeuwvlokjes. Maar we missen dan weer die waanzinnige draak-choreografie rond ‘Two Weeks’ en sterke live-songs als ‘Perfect Stranger’, ‘Girl Feels Good’ en ‘Sticky’ ontbreken helaas op de setlist.

Een groter probleem: het gebrek aan een serieuze schermregie, wat bij een dergelijk pop-spektakel in Ziggo Dome eigenlijk een must is. De visuals op dat grote LED-scherm zijn een tikkie karig, en de paar keer dat met live-camerabeelden wordt geschakeld, is dat een wat chaotisch rommeltje. Het zal alles te maken hebben met de toch wat tegenvallende kaartverkoop van de hele tour (de tweede ring blijft gesloten en is afgerokt, het podium is bovendien flink naar voren geschoven).

Echt zonde, want het had deze show van uitzonderlijke klasse naar een nóg hoger niveau getild.