Dit zijn de 10 hoogtepunten van London Calling 2023
Met Lael Neale en DEADLETTER als de hoogtepunten
Op London Calling was het dit weekend als vanouds ontdekken geblazen. Het showcasefestival in Paradiso heeft een bekende formule: twee dagen, evenveel zalen en meer dan twintig buitenlandse artiesten waarvan sommigen voorzichtig (of niet zo voorzichtig) hun allereerste Europese stapjes zetten. Traplopen als een gek, maar dan heb je ook wat. Dit was onze top tien van het weekend.
2. DEADLETTER
Het nummer: ‘Fit For Work’ met gillende saxofonen
DEADLETTER is alles wat je van een London Calling-show hoopt, en nog een beetje meer. Met manische energie bouwt de Londense band de meest brute moshpits, én ze zorgen voor een zekere swing. Het is venijnige post-punk met een dansbare groove die dagen in je hoofd blijft dwalen. Vorig jaar speelde DEADLETTER een mega-sterke show op het Rotterdamse festival Left Of The Dial, ze deelden al een poster met Squid en Viagra Boys en krijgen nu ook de Grote Zaal van Paradiso stampvol. Frontman Zac Lawrence heeft het hele publiek in zijn macht: alles wat hij nodig heeft om de boel totaal te ontregelen is zijn tamboerijn, die hij als een wildeman tegen zijn ontblote borst slaat.
4. Girl Scout
Het nummer: ‘Monster’
In het rijtje van Soccer Mommy en Snail Mail past ook Girl Scout, een band uit Stockholm die op z'n meest grungy knikt naar de nineties alt-rock van Weezer en Liz Phair. Dat maakt die coming-of-age-liedjes extra brutaal. ‘I’m a monster!’, zingt zangeres Emma Jansson. Even later in een ander liedje: ‘maybe I’m a weirdo!’. Heel eerlijk? Zo weird zijn ze heus niet, Girl Scout is véél te too-cool-for-school om ooit de lunchpauze op de wc-bril te hebben doorgebracht. Vooral frontvrouw Emma Jansson en gitarist Viktor Spasov lijken de nineties-slacker-nonchalance helemaal onder de knie te hebben.
5. Flasher
Het nummer: ‘Pressure’
Flasher is een hap frisse lucht. Het post-punkkwartet uit Washington D.C. laat eigenzinnige structuren van shoegazegitaar en kleurrijke synths meeliften op strakke drumritmes. Het is gejaagde indierock maar dan nonchalant gespeeld. Saillant detail: begin dit jaar liep zanger Taylor Mulitz liep namelijk een traumatisch hersenletsel op met meerdere botbreuken. Nu hij er weer bovenop is, lijkt de band die ontlading in hun spel te stoppen. Superstrak spelen ze hun flitsende janglepop-brouwsels.
7. Heartworms
Het nummer: 'Consistent Dedication'
Ze gilt, krijst en kermt, doet een staarwedstrijdje met haar publiek en maakt gebruik van het hele podium: ja, Jojo Orms van Heartworms is als frontvrouw een heerlijke blikvanger. Ze is één van de nieuwe sensaties van het spannende Britse gitaarlabel Speedy Wunderground, haar duistere post-punkliedjes vol wave-y invloeden (en een theremin!) klinken scherp en venijnig, en in haar horror-poëzie brengt ze gruwelijke nachtmerries tot leven. Voor de grote zaal klinkt het alleen nog iets te kwetsbaar, iets te pril. Benieuwd hoe dat zal zijn op Down The Rabbit Hole, als ze straks een grote tent voor d'r rekening moet nemen.
10. cumgirl8
Het nummer: 'cicciolina'
Een bandnaam als een Pornhub-gebruikersnaam, outfits die haast wel uit een seksshop op de Wallen moeten komen, smiley's als tepelplakkers, en een gitarist en zangeres die hun halfnaakte billen voorovergeboven tegen elkaar wrijven: ehm, ja, cumgirl8, een New Yorks collectief opgericht door een stel modellen en socialite-types, spreekt nogal... tot de verbeelding. Jammer dat ze de laatste tien minuten van hun set waanzinnig beginnen te kutten, want daarvoor is het echt behoorlijk cool: vier intimiderend coole megababes die hoekige kunstschool-punk spelen met vleugen wobbelige electroclash, vol monotone praatzang en bepaald niet netjes gespeeld. Dat wordt vast met grote ogen ontvangen op Best Kept Secret.