DGTL19: Bij The Black Madonna regent het cadeaus
Echte fans houden Marktplaats in de gaten
Broeierige temperaturen op DGTL, maar dat mag de pret niet drukken. De reguliere sauna-gangers staan gewoon 2,5 uur lang in de broeikas van Carista, iedereen die dacht bij Amelie Lens te kunnen schuilen voor de hitte kwam bedrogen uit, en een uitzinnige fan van The Black Madonna mag zomaar een souvenirtje mee naar huis nemen.
In het kort
Eigenlijk zou je de Frequency op een dag als vandaag liever vermijden. Zo midden op de dag brandt de zon fel op de glazen bak, die daardoor al snel tot broeikastemperaturen stijgt. Er wordt flink wat af gewapperd met waaiers die nog net een lauw briesje in je gezicht weten te slaan. Echt beter wordt het er niet van, maar goed, als Carista er draait is je bezwete T-shirtje wel het laatste waar je aan wilt denken. DGTL weet steevast een selectie van zowel hete a-namen als opkomende dj's te programmeren, en Carista is één van de meest veelbelovende namen van de laatste categorie. Vandaag is geen uitzondering op die reputatie: op verpletterende wijze laat ze zien hoe je hetzelfde drumpatroon op honderdduizenden manieren anders kan laten klinken. Echt ontzettend knap hoe deze muzikale omnivoor een warme houseplaat bij een bonzende technobanger weet in te mixen, er vervolgens een jazzy plaat vol trompetgeschal op gooit om daarna plotsklaps een techno classic met acid arpeggio’s in te zetten. En dan steeds maar weer diezelfde beat die weer omhoog borrelt. Niet alleen vanwege die vingervlugheid is Carista ontzettend leuk om te zien draaien. Haar brede glimlach – die breder wordt naarmate de bubbels vloeien – is ondertussen berucht, en zelf danst ze zo energiek mee dat je helemaal begrijpt waarom Seth Troxler haar een party rocker noemt. Bovendien is het een zoete inval achter de booth: niet alleen DJ Boring, maar ook tal van andere DJ’s komen even langs om haar een dikke knuffel te geven. Als ze haar laatste plaatje – ‘Inspiration’ van Kerri Chandler – erop gooit, wordt ze beloond met een uitbundig applaus, waarop Carista zich glunderend een kleine ‘wow’ laat ontglippen.
Geen zin om die hete temperaturen te trotseren? Dan kan je er ook voor kiezen om even beschutting te zoeken bij één van de andere, overdekte stages, zoals bijvoorbeeld de Generator stage in de Scheepsbouwloods. Maar wie de koelte daar denkt op te zoeken komt bedrogen uit, want het Belgische techno kanon Amelie Lens laat daar de vlam flink de pan in slaan voor degenen die vanavond gewoon komen om keihard te knallen. De tengere Lens slaat nogal een contrast met haar no-nonsense techno beukers. Een echte business techno-dj van de categorie knaldrang is ze, en haar venijnige tracks worden met net zoveel vuisten in de lucht ontvangen door het DGTL-publiek.
Gelukkig staat er ook nog een wat warmer geluid op DGTL. Zo draait Motor City Drum Ensemble een selectie van voornamelijk zwarte muziek waar we niet op hoeven te knallen en eindelijk even een adempauze kunnen nemen, gooit Honey Dijon flink wat bekende disco- en househits in de mix en sluit The Black Madonna de Frequency af met wat we de gezelligste set van de hele dag kunnen noemen. Eigenlijk begint ze iets steviger, terwijl ze op in vliegensvlug tempo meerdere platen over elkaar heen schuift – ja, dat zijn inderdaad de vocalen van ‘I Wanna Go Bang’ die je nu hoort, maar waar ze die technoplaat met lichte acid-invloeden vandaan heeft gehaald…? En dat terwijl ze haar blik vooral gericht houdt op haar mixer, een focus die ze alleen maar af en toe onderbreekt om haar geprinte vlinderbril wat steviger op haar neus te schuiven. Even later is de sfeer een stuk minder serieus, al helemaal wanneer ze ergens aan het einde van haar set tijdens een nogal gekke, space-disco-achtige plaat met een pingpongende synthlijn haar handdoek als een lasso rondslingert om hem vervolgens pardoes het publiek in te gooien. Zelden zag je een jongen zo blij weglopen met een bezwete handdoek.
