Benny Sings in zijn moedertaal

‘Gisteren was heerlijk maar het deed ook pijn’, zo opent Benny Sings zijn bloedmooie, lichtvoetige én diepdroeve discopopliedje ‘Parachute’. Maar wacht eens… Benny zong nooit eerder in zijn moedertaal! ‘Het begon met een Engelse schets’, vertelt hij erover. ‘Ik zat op de fiets en ineens dacht ik: “Als ik dit in het Nederlands doe….!” Ik vond het altijd vreselijk klinken, mierzoet. Mijn muziek is dat natuurlijk ook, maar dat past toch meer bij de Amerikaanse taal, met hun liefde voor romantiek en Disney. In het Nederlands wordt dat al snel awkward, we zijn meer van het directe en het afgemeten. Omdat dit toch een wat zwaardere thematiek heeft, viel het op zijn plek.’

Hij zingt op ‘Parachute’ over een gevoel dat hij altijd met zich meedraagt, en samenhangt met de depressies waar zijn moeder mee kampte toen hij jong was. ‘Ik was een tiener. Het gekke is dat je zoiets niet in het vakje: “Oh wat erg!” stopt als kind. Je neemt het gewoon aan. Ze liep niet huilend door de kamer, ze lag wel veel in bed. Ik wist wel dat het niet goed ging, maar ik was gewoon bezig met skaten, de eerste biertjes en jointjes. Ik ging het huis uit, misschien was dat ook wel mijn reactie erop. Maar ik had wel een traumatische response: “Ik voel er niks bij.” En dan krijg je later angstaanvallen.’

Lange tijd dacht Benny Sings dat die angstaanvallen het resultaat waren van een hele heftige LSD-trip. ‘Ik was daar altijd op gebrand. Ik heb vele therapieën gehad, mijn therapeuten zeiden vaak: “Volgens mij heb je gewoon een posttraumatisch stresssyndroom.” Ik was het daar nooit mee eens, ik dacht dat het aan die LSD-ervaring lag. Maar jezus, ik had ook altijd nachtmerries over mijn moeder. Die traumatische respons, dat is zo níét dealen met wat er aan de hand is. Nu pas kon ik het linkje leggen, nu pas kon ik het opschrijven. In de Engelse versie van het nummer zing ik: “Caught up in the state of emergency, because the state of you is the state of me.” Dat gevoel van springen zonder parachute, dat zal altijd blijven.’

‘Maar ik kan ook zeggen: tijd heelt alle wonden. Het gaat nu hartstikke goed met mij. En mijn eigen kinderen wil ik een ander voorbeeld geven. Ik heb wel een hele goede jeugd gehad, hoor, mijn ouders waren vooral niet zo goed in het “slechte” deel van zichzelf laten zien. Kwaad, ongeduldig, geïrriteerd, dat waren ze nooit. Ik probeer dat wel met mate te doen, maar wij zijn een gezin dat het conflict niet schuwt. Dat is wel een reactie op mijn jeugd: alles er gewoon laten zijn.’

Hoewel het niet direct een lichtvoetig thema is, is en blijft de muziek van Benny Sings dat wel. ‘Ik voel het als een roeping om wat licht te brengen. Het wordt ook lelijk als ik zwaarmoedig ga doen, en ik hou van de tegenstelling tussen die dingen. Maar het is een misconceptie over Benny Sings dat het altijd “zulke vrolijke muziek is”. Ik denk dat 80 procent van mijn nummers over pijn gaat.’

Het nieuwe album van Benny Sings, 22 Durnham Dew, verschijnt op 25 september. Hij speelt 8 december in Paradiso, Amsterdam. Kijk hier ook onze concertregistratie van Benny Sings live in Carré.