Album van de week (37): corto.alto

Liam Shortall (Als je de letters van z'n achternaam door elkaar husselt, vertaalt naar het Spaans en er een punt tussen knalt, krijg je z'n artiestennaam, weet je dat ook weer.) is een Schotse multi-instrumentalist, producer en professioneel genre-twijfelaar. Met een trombone, basgitaar en ergens nog een synthesizer maakt hij muziek die zich ergens op het jazzspectrum bevindt.

Voor SOME SMALL FORTUNES vroeg Liam zich af: ‘Heb ik dit echt zo meegemaakt, of heb ik het achteraf veel mooier gemaakt dan het daadwerkelijk was?’ Tijdens het opruimen van het ouderlijk huis vond hij honderden oude foto’s terug. Een berg nostalgie dus, maar ook het besef dat herinneringen in de loop van de tijd langzaam veranderen. Die gedachte komt ook terug in het artwork: een oude kinderfoto van Liam horizontaal en verticaal in strips van vijf millimeter gesneden en vervolgens opnieuw in elkaar geweven, dezelfde foto maar dan net even anders.

Het album telt zo’n vijftien tracks en onderweg komen onder anderen anaiis, Vector, Oscar Jerome en Mick Jenkins langs. En dat zijn geen gastartiesten die er alleen even bij zijn gezet omdat het leuk is op de tracklist. Shortall schrijft alleen nummers met artiesten met wie hij écht wil samenwerken. Juist tijdens zo’n samenwerking vindt hij het interessant om de controle een beetje los te laten. Dat verklaart misschien ook waarom je het ene moment luistert naar nerveuze jazz fusion, waar een minuut later ineens een dikke hiphopbeat onder zit. 

SOME SMALL FORTUNES opent met een bijna klassiek te noemen titeltrack die grotendeels bestaat uit strijkers. Na 57 seconden neemt ‘THIEF’ het over: een snelle, chaotische track die licht op je zenuwen werkt en zo in een arthousefilm zou kunnen belanden. Gelukkig krijgen we op ‘APRIL’, samen met anaiis, weer even de kans om op adem te komen. Die rust is van korte duur, want met ‘TEMPLE’ belanden we opnieuw in een compleet andere wereld. Het is zo’n track die vooral veel vragen achterlaat: waar heb ik precies naar geluisterd? En waarom gaat die trompet zo snel? Vervolgens komt ‘GO’, waarop de Nigeriaanse rapper Vector aanschuift. Afropop, jazz en een synth die klinkt alsof hij rechtstreeks uit een drum-’n-bassplaat is geplukt, komen hier samen in een nummer waar je onmogelijk stil op kunt blijven zitten. Halverwege het album verandert het tempo opnieuw met ‘PRAYED WE WOULD’, een wolkenzachte track met prachtige strijker- en pianopartijen en de vocalen van Oscar Jerome. Twee werelden samenbrengen zagen we op ‘GO’ al, maar op ‘WHODIS’ gebeurt het opnieuw, dit keer met Mick Jenkins. De hele track is rondom zijn flow en tekst geproduceerd, wat resulteert in een heerlijke jazzraptrack met wat elektronische invloeden. En dan is er nog 'YURA', een track met prachtige strijkers en een op hol geslagen pitchshifter.

SOME SMALL FORTUNES is een album waar je echt even voor moet gaan zitten. Het is geen jazzplaat die je in één hokje kunt stoppen. Het mag rafelen, ontsporen en verrassen. Avontuurlijk, soms chaotisch en bovenal enorm groovy.

corto.alto staat op 13 oktober in Doornroosje, 14 oktober in LantarenVenster en op 15 oktober in Tolhuistuin