ADE18: Orbital, nostalgische rave in volgepakt Paradiso

Nu de familievete is bijgelegd, knallen de broers weer muzikaal

19 oktober 2018

‘Hoelang wil jij dat de mens nog bestaat?’ Orbital legt hem gelijk aan het begin van hun concert in Paradiso maar even bij je neer, die filosofische vraag. Bij monde van wetenschapper en professor Brian Cox, die te horen is op hun jongste album Monsters Exist.

Dat die plaat nogal wisselvallig is en niet in de schaduw kan staan van klassiekers als The Brown Album (1993) en In Sides (1996) dondert eigenlijk niet. Het is al een wonder dat Paul en Phil Hartnoll weer gezamenlijk op het podium staan, nadat de broers tot twee keer toe met knallende ruzie uit elkaar gingen.

Toen de dance nog in de kinderschoenen stond en iedereen het nog house noemde, hielp Orbital samen met andere danceduo's als Underworld, Leftfield en The Chemical Brothers om de sprong naar het rockpubliek te maken. Hun eerste single ‘Chime’ (gemaakt op het cassettedeck van hun vader) golfde maandenlang door de Britse clubs, waarna ze in 1994 op Glastonbury bewezen dat de energie van hun dansmuziek ook tussen de grassprieten overeind bleef.

Tekst gaat verder onder de afbeelding

30 Jaar Dutch Dance

De interactieve tijdlijn om uren op te verdwalen.

Orbital in Paradiso op donderdag tijdens ADE18 — Een perfecte harmonie bereiken tussen melancholie en extase

Zeker de helft van het publiek heeft vanavond een oppas moet regelen, leert een blik langs de grijze slapen die over de balkons hangen. Of wellicht staan hun kinderen vanavond bij Hardwell terwijl pappa zijn jeugdhelden checkt. Toch waken de broers ervoor om de nostalgiekaart te trekken. Ze spelen zeker vijf tracks van het onlangs verschenen Monsters Exist, waaronder het lelijke ‘Hoo Hoo Ha Ha’ waarop een malle elektronische saxofoon de hoofdrol speelt en gooien ook het nerveuze ‘Wonky’ van hun voorlaatste album de dansende massa in. Het merendeel is vanavond toch vooral gekomen voor klassiekers als ‘Halcyon’ en ‘Belfast’, waarin de broers een perfecte harmonie bereiken tussen melancholie en extase.

Verrassend om te constateren dat de melodieuze rave van Orbital in 2018 nog zo effectief is. Misschien juist wel omdat ze live een goede balans vinden tussen de lompheid van hun beats en de fijnzinnigheid van hun melodieën. Kwam Orbital eerder dit jaar op het hippe Dekmantel Festival niet helemaal uit de verf, donderdagavond in Paradiso valt oud en nieuw mooi op z'n plek. Vrijdag volgt het tweede, uitverkochte concert. Nu maar hopen dat een familievete de komende jaren uitblijft en het universum nog even niet uit elkaar valt.

Meer Amsterdam Dance Event in ons dossier.