Dry Cleaning - Secret Love

postpunk | spoken-word | nonchalant

‘Striking while the iron is hot,’ is het enige zinnetje dat Florence Shaw écht zingt op ‘Cruise Ship Designer’, het tweede nummer van het derde Dry Cleaning-album Secret Love. De rest doet ze met eigenzinnige spreekzang, waarin alles poëtisch klinkt. Het maakte van Dry Cleaning een van de interessantste gitaarbands die de afgelopen vijf jaar uit de UK kwam overwaaien. De elf tracks van Secret Love roepen herinneringen op aan de jaren zeventig en tachtig, met het gitaarspel van Joy Division, de dictie van Lou Reed en de vibe van David Bowie. Wat opvalt: er mag gedanst worden. Vooral door die scherpe baslijnen van Lewis Maynard. Dat benadrukken ze nog eens in de vier eigenzinnige videoclips die bij het album verschenen. De teksten van Dry Cleaning zijn onconventioneel, zo zingt Florence: ‘I find cleaning demeaning, I’m a woman and I think if I clean I feel resentment in my soul.’ Eerder omschreef Florence Shaw haar teksten als het geluid van haar eigen stem in haar hoofd. Of ze tijdens het schrijven van ‘Let Me Grow and You'll See The Fruit’ dus gewoon honger had? ‘It's April. Next stop, Panini Island’, wie zal het zeggen?

#news
Laatste nieuws en artikelen van 3voor12