Paradiso móét verbouwen, nu ligt er eindelijk een echt plan

Na jaren van lapwerk, noodverbanden en tijdelijke oplossingen presenteert Paradiso nu een samenhangend plan voor zijn toekomst aan de Weteringschans. Dat plan heet 100 Jaar Paradiso en moet ervoor zorgen dat de poptempel niet alleen zijn verleden eert, maar ook richting 2068 kan blijven bestaan. In een vandaag gepresenteerde ‘ruimtelijke visie’ zet Paradiso uiteen waarom het huidige gebouw piept en kraakt, en hoe dat structureel moet worden opgelost.

Het rijksmonument uit 1880 (popzaal sinds 1968) kampt met vijf urgente problemen: geluidsoverlast, ruimtegebrek, onlogische publieksstromen, een verouderde constructie en een gebrek aan duurzaamheid. Vooral de geluidslekken zijn een existentiële bedreiging: juridische procedures van omwonenden dwingen Paradiso nu al om het volume ’s nachts terug te schroeven, met directe gevolgen voor de programmering en internationale positie. Tegelijk is het gebouw simpelweg te klein voor bijna 600.000 bezoekers per jaar. De backstage is krap, laden en lossen gebeurt deels buiten, en bezoekersstromen kruisen elkaar op onwenselijke plekken.

De grote doorbraak kwam in 2022 met de aankoop van het naastgelegen braakliggende terrein, door Paradiso liefkozend ‘het Landje’ genoemd. Dat nu nog onooglijke stukje grond maakt het voor het eerst mogelijk om structurele oplossingen te bouwen zónder het monument verder te belasten. De kern van het plan: een zorgvuldig ingepaste nieuwbouw op en onder het Landje, waarin functies terechtkomen die nu voor druk en overlast zorgen. Denk aan een nieuwe entree, garderobe, toiletten, laad- en losruimte, backstagefaciliteiten en een deel van de nachtprogrammering.

Door die functies te verplaatsen, krijgt het monument lucht. De grote zaal kan beter worden geïsoleerd, publieksstromen worden logischer, en het straatbeeld wordt rustiger doordat wachtrijen en logistiek naar binnen moeten verdwijnen. Ook is er in het plan ruimte voor een schaalbare kleine zaal en een intieme clubzaal, bedoeld als laboratorium voor nachtcultuur en nieuw talent. Paradiso wil daarmee niet per se méér programmeren, maar beter en flexibeler.

Belangrijk uitgangspunt: het karakter van Paradiso blijft leidend. De monumentale grote zaal blijft het hart, de nieuwbouw moet zich bescheiden voegen naar de omgeving. Vanwege de kwetsbare locatie wordt een groot deel van het programma ondergronds opgelost. Het plan is nadrukkelijk nog geen definitief ontwerp en bevat bewust geen concreet tijdpad. Het document fungeert vooral als richtinggevend kader voor vervolgstappen die samen met de gemeente, de buurt en financiers moeten worden gezet. Maar de boodschap is duidelijk: zonder ingrijpende verbouwing heeft Paradiso geen toekomst. Met 100 Jaar Paradiso probeert de zaal niet groter te worden dan zichzelf, maar juist veilig te stellen wat haar al bijna bijna zestig jaar uniek maakt.