Vierde Kerstbal is een nieuw concept van Burgerweeshuis dat een gat vult waarvan wij niet eens wisten dat het er was. De betekenisloze brakke dagen tussen kerst en oud-en-nieuw blijken een ideaal moment voor een feest waar je niet zonder kleerscheuren en blauwe plekken vandaan hoeft te komen. En dat allemaal om zeer christelijke tijden, want om acht uur sta je alweer buiten op de stoep van de Bagijnenstraat. Hoewel de redactie aanwezig was op deze kerstviering van alles wat juist niet kerstig is, was zij hier vooral om zorgeloos de familiefrustraties van zich af te dansen zonder de journalistieke bril op te hoeven zetten. Maar zoals dat vaak gaat met memorabele avonden liep het allemaal even anders. Na een call-out van Smudged-frontman Bart Hoogvliet was iedereen in de zaal op de hoogte van onze aanwezigheid en kon een sfeervol relaas niet meer uitblijven.
Vroeg pieken, gratis bier en een vlammende lineup: Deventer komt niets tekort in het interbellum van de feestdagen.
De avond (middag?) wordt geopend door Enschede’s finest. Over garagekwartet Badminton hebben we al pagina’s vol geschreven, want we zijn uiteraard groot fan van hun energie, uitstraling en waanzinnig catchy nummers. Het is voor het viertal de laatste show van een bevlogen jaar waarin ze Popronde draaiden en daarnaast een EP en drie singles uitbrachten. De koek is nog lang niet op, want in het nieuwe jaar staan ze op 19 februari met de presentatie van nóg een EP - Dare I Say - in Burgerweeshuis. Ondanks het gratis biertje dat iedere bezoeker kreeg die voor drie uur binnen was, wil de chaos die we bij Badminton gewend zijn op dit vroege uur nog niet helemaal losbarsten. Dat maakt niet veel uit, want de band raast gewoon met de gebruikelijke geestdrift door en wanneer het na een half uur klaar is, is de temperatuur in de zaal gestegen naar standje hete bliksem.
Wie dacht dat het tussen de optredens door een saaie boel is, heeft dat goed mis. Buiten staat er - ondanks de kou - een raffinaderij aan gezellige rokers, er worden honderden hamburgers geveild en binnen klinkt dankzij Space Age DJ Collective een droomachtige mix van klassieke en modernere disco en funk uit de speakers. Vlak voordat het tweede optreden van de avond aanvangt stroomt de zaal plotseling uitzonderlijk vol. Oorzaak: The Grand East. Het vijftal timmert inmiddels meer dan een decennium aan de weg maar behoudt toch een illustere status. Ondanks de muziekstijl die grotendeels teruggrijpt op rock uit de jaren ‘70 houdt de groep uit Diepenheim van verandering. Na een eerdere naamswijziging lijken de tientallen T-shirts die gratis en voor niets het publiek in worden geslingerd te voorspellen dat er meer nieuws in het verschiet ligt. Frontman Arthur Akkermans bewijst zich als een grandioze showman; kledingstukken vliegen uit alsof ze niet snel genoeg weg kunnen en even later hangt de beste man pull-ups te doen aan het plafond. Overigens vervalt The Grand East geen moment in pure ‘70s verafgoding, grotendeels dankzij de virtuoze synthpartijen van Barend Lippens. Hier staat een feestband van jewelste die Burgerweeshuis op dit vroege uur helemaal platspeelt.
Afsluiter van de avond is het Rotterdamse Smudged; of, zoals ze zelf zeggen, ‘de AliExpress Viagra Boys’. Het was een flinke schok om de muzikanten zonder groene schmink het podium op te zien wandelen, en dat met twee lieden meer dan voorheen. Waar de drums voorheen werden verzorgd door een machine, incidenteel aangevuld met een aantal rake klappen op een elektronische kit, zit er nu warempel een echt mens achter de bekkens. En allemachtig, een saxofonist? Dat Smudged weigert om aan verwachtingen te voldoen is op zich niets nieuws, behalve dan dat je er sowieso vanuit kan gaan dat de kans hoger wordt dat je de zaal verlaat met een brede grijns en twee tanden minder. Voor wie zich afvraagt hoe dat klinkt kan het beste naar de nieuwste single Jennifer Low-Pass Filter Modulation luisteren. Punk, kraut en elektronica in een heerlijke smerige orgie bij elkaar gedouwd. Nieuw materiaal wordt ondertussen gulzig opgepeuzeld door het Deventerse publiek en omgezet in de stemming van een peuterspeelzaal waar crack in het drinkwater is beland. Als de geest van GG Allin vanavond ergens aanwezig is, dan is het wel hier. Een truc met een fles drank gaat mis en de glasscherven stuiteren over het podium, maar het lijkt niemand wat te deren; met de wasmachine op koud komen die bloedvlekken er wel uit. Het bizarste moment voor uw lieftallige redactieleden vindt plaats wanneer Hoogvliet zich afvraagt of 3voor12 in de zaal is en ondergetekende voordat kan doordringen wat er gebeurt op het podium belandt. Weg anonimiteit. Toch komt deze flatterende verslaggeving echt niet voort uit een angst dat de Rotterdammers ons thuis komen opzoeken: er is gewoonweg heel veel lol getrapt.