Tommy Gazer brengt gitaargeweld naar de Bosuil Tommy Gazer brengt gitaargeweld naar de Bosuil

Maar voordat het zover is, wordt de avond afgetrapt door maar liefst twee supportacts. De eer om te openen is weggelegd voor No Denial, een band bestaande uit vijf jonge honden met zichtbaar spelplezier en ambitie. In 2023 won de band het Van Horne Popfestival, een muziekevenement waar beginnende bands uit Weert de kans krijgen om te laten zien wat ze in huis hebben.

No Denial brengt alternatieve rock met duidelijke invloeden uit grunge en indie. De afgelopen jaren is hard gewerkt aan eigen materiaal, waarvan ze vanavond zeven nummers laten horen. Zanger Tim de Leuw beschikt over een cleane rockstem en schuwt het niet om het publiek actief bij het optreden te betrekken, al moet de band duidelijk nog groeien in het bespelen van een groot podium. Nummers als ‘Tantra’, met een sterke gitaarsolo van Merlijn Vorselen, en het afsluitende ‘Secret’, waarin Vorselen samen met tweede gitarist Onyx van den Oetelaar een dubbele solo neerzet, laten bovendien invloeden uit de classic rock horen.

De band, met verder Quinten Jongen op bas en Vince Weekers achter de drums, bewijst met hun set dat ze, ondanks hun jonge leeftijd, al een volwassen sound neerzetten en alle ingrediënten in huis hebben voor een mooie toekomst. Het is nu vooral zaak om veel meters te maken op het podium, zodat ook hun podiumervaring verder kan meegroeien met hun muzikale potentieel.

De avond krijgt vervolgens een totaal ander karakter met de metalcore van Endeavour. De band uit de regio Sittard staat bekend om een energieke mix van harde riffs, melodieuze harmonieën en atmosferische klanken, en laat die vanavond overtuigend horen. Met snoeiharde, maar pakkende gitaarpartijen van gitarist Anthony Scheijen en een strak samenspel maakt Endeavour duidelijk dat hier een band staat met ervaring, hoorbaar uitstekend op elkaar ingespeeld.

Zanger Gijs Smeets geeft tijdens het eerste nummer aan herstellende te zijn van een verkoudheid, maar weet dit met zijn enthousiasme, energie en podiumprésence de rest van de set knap te verhullen. De nummers balanceren moeiteloos tussen agressieve, energieke passages en emotionele, toegankelijke momenten, soms aangevuld met drumsamples en synths. De sound doet denken aan bands als Architects en Linkin Park, zonder de eigen identiteit te verliezen.

Met sterke songs als ‘Colourblind’, ‘Black Box’ en afsluiter ‘Sober’ (allen van het debuutalbum For The Time Being) weet Endeavour de zaal met een breed gemêleerd publiek voor zich te winnen. De show van vanavond toont vooral aan dat Endeavour klaar is voor het grote publiek.

Rond half elf betreden de leden van het hoofdprogramma onder luid applaus het podium van de Bosuil. De Weertse band Tommy Gazer bestaat uit zanger/gitarist Jesse Kanters, gitarist Stijn Peeters en drummer Juul Hoeben, en wordt sinds kort versterkt door Sophie Spreeuwenberg op keyboards en door bassist Dion Moris.

Dat Tommy Gazer in Limburg geen onbekende meer is, hebben we al vaker benadrukt. Sinds de oprichting in 2019 heeft de alternatieve poprockformatie naam gemaakt met energieke liveoptredens, en ook vanavond laten ze op vertrouwd terrein voor zo’n 200 bezoekers horen waarom.

De set wordt geopend met de uptempo tracks ‘Rise to the Unknown’ en ‘Assassin’, al snel gevolgd door de sterke nieuwe single ‘Undefined’, een nummer dat zonder twijfel airplay verdient en ook vanavond een hoogtepunt is. Het enthousiasme spat er vanaf, zelfs zozeer dat Jesse Kanters tijdens het tweede nummer al een snaar breekt. De songs van Tommy Gazer kenmerken zich door pakkende melodieën, sterke gitaarsolo’s en een intense energie. In de nieuwe bezetting klinkt de band al opvallend goed op elkaar ingespeeld, wat vooral tot uiting komt in ‘Haze’, waarin alle bandleden kunnen excelleren.

Dat oude bandleden niet vergeten worden blijkt uit de shout-out naar oud bassist Tom Bormans, die het hele optreden zichtbaar als fan beleeft. Dat hij niet de enige is, blijkt uit het massale meezingen en de vele Tommy Gazer-shirts in de zaal. ‘All the Lessons’ van de EP Until the End of Time wordt gebracht in een uitgeklede versie door Kanters en Peeters, sfeervol uitgelicht door enkele industriële lampen. En waar eerdere nummers stevig tegen de alternatieve rock aanleunen, laat het sterke ‘Empty Hands’ een modernere pop-rocksound horen.

De matige rockversie van Owl City’s ‘Fireflies’ voegt weinig toe, het hierop volgende ‘Happy Now’ laat meteen horen dat Tommy Gazer over voldoende sterk en herkenbaar eigen materiaal beschikt. Geen wonder dat het nummer een publieksfavoriet is. De avond wordt afgesloten met het luidkeels meegezongen ‘Home’ en eindigt met ‘No Matter When’, waarin Kanters na ruim een uur vocaal geweld nog altijd moeiteloos loepzuivere noten weet te raken.

Tommy Gazer laat vanavond in de Bosuil zien en horen waar het anno 2026 voor staat: energieke, melodieuze alternatieve rock met popinvloeden vol internationale allure. De band is duidelijk klaar voor de grotere podia.