ISE: “Op het podium ben ik de beste versie van mezelf” ISE: “Op het podium ben ik de beste versie van mezelf”

Wanneer we ISE spreken, begin december 2025, is haar album eigenlijk al maanden af. “Het is al een half jaar klaar,” vertelt ze. “Dat maakt het spannend: je leeft er zo lang naartoe en nu moet het losgelaten worden. Hoe gaan mensen het ontvangen?” Die spanning zit ook in de nummers zelf. Suitcase Child is een persoonlijk album, volledig geschreven en gecomponeerd door ISE. “Ik begin altijd bij emoties die in mij leven. Soms pak ik mijn gitaar en komt er een melodie uit. Soms blader ik door mijn notitieboekje met gedachten en zinnen. Muziek is mijn uitlaatklep. Ik móét iets creëren."

De albumtitel verwijst naar haar jeugd. “Mijn ouders zijn gescheiden. Als kind ging ik met een koffertje van het ene huis naar het andere. Dat gevoel, van nergens helemaal zijn, maar ook op twee plekken tegelijk, zit door het hele album.” Niet alleen haar eigen ervaringen, maar ook die van familieleden en bekenden vonden hun weg naar de songs.

Via haar website roept ISE luisteraars op om hun eigen ‘Suitcase Child’-verhalen te delen. Die anonieme inzendingen krijgen zelfs een plek in de releaseshow op 20 januari in de Ancienne Belgique in Brussel. “Na shows komen mensen vaak naar me toe met hun verhalen. Dat raakt me. Ik merk dat het thema resoneert, niet alleen bij jongeren maar ook bij mensen van zestig plus. Dat we allemaal iets meedragen.”

Dat ISE muziek zou maken, stond al vroeg vast. “Ik stond letterlijk al op het podium toen ik nog in de buik zat,” lacht ze. Haar ouders en pluspapa waren muzikanten; op haar negende zong ze in een coverband met leeftijdsgenoten. Tot haar zestiende speelde ze vooral covers. De omslag kwam tijdens corona. “Toen ben ik eigen nummers gaan schrijven en gitaar gaan spelen. Pianospelen deed ik al, maar gitaar is echt mijn lievelingsinstrument geworden.” Die eigen stem bleek krachtig: ze won De Nieuwe Lichting, de muziekwedstrijd van Studio Brussel, speelde op grote festivals en was op haar zeventiende al te zien op het Hongaarse Sziget.

Haar mooiste moment tot nu toe? Daar hoeft ze niet lang over na te denken. “Rock Werchter. Ik mocht op zondag ‘de slope’ openen, dezelfde dag als Foo Fighters. Een zee van mensen, kippenvel, een groot applaus na zes nummers… Dat was zó indrukwekkend.” Op het podium voelt ze zich vrij. “Dat is misschien mijn geheim: daar kan ik een van de beste versies van mezelf zijn. Ik geef alles en voel de warmte meteen terug. Als publiek en artiest één geheel worden, ontstaat er iets intiems.”

Muzikaal balanceert ISE tussen kwetsbaarheid en kracht. Ze groeide op met Avril Lavigne, ontdekte op haar vijftiende Nirvana en dook daarna de jaren negentig in met platen van haar pluspapa, zoals die van Queens of the Stone Age en Linkin Park. “Korn was iets te heftig,” zegt ze lachend. Die invloeden hoor je terug op Suitcase Child: rauw, gevoelig, soms ontroerend, maar altijd stevig op de benen. De singles 'Remember', 'When You Are Around' 'Just a Lie' en 'Homesick' vormen samen met nieuw werk een album dat zowel solo- als bandmomenten kent.

ISE werkt inmiddels met een vaste band. De bandleden zijn tussen de twintig en vijfendertig jaar, jong maar ervaren, en hebben veel vrijheid om hun eigen sound toe te voegen. Het album nam ze op zonder label. “Ik wil zelf beslissen wat een single is en hoe iets klinkt. We hebben wel labels bekeken, maar ik vond nog geen goede match. Het voordeel is nu ook dat ik zo al mijn rechten kan behouden.”

De ambities zijn groot, maar het groeipad is bewust. “We doen dit jaar een internationale clubtour, soms in kleine zalen. Veel spelen is belangrijker dan één grote hit zonder podiumervaring.” Toch durft ze te dromen. “Glastonbury staat bovenaan mijn lijst. En Coachella.” Wat de toekomst ook brengt, één ding is zeker: haar muziek groeit met haar mee. “Nieuwe ervaringen brengen nieuwe emoties. En die zullen altijd hun weg vinden naar mijn nummers.”

Voor meer info, check ISE’s website: https://www.officiallyise.be/