Elephant verovert moeiteloos harten in Maastricht Elephant verovert moeiteloos harten in Maastricht

Deze singer-songwriter uit Utrecht, met Nederlandse en Spaanse roots, heeft al aardig wat bereikt: naast het uitbrengen van haar eigen singles heeft ze meegedaan aan Popronde in 2024. In 2025 bracht ze haar eerste EP Hate Nobody uit die ze vervolgens heeft mogen presenteren in Paradiso. In de tussentijd heeft ze behoorlijk wat volgers op Instagram en Tik Tok weten te verzamelen. Aan die lijst kan ze nu ook een tour toevoegen als voorprogramma van Elephant.

Samen met haar gitaar, bassist, en mede-gitarist (tevens haar producer en beste vriend), neemt ze de zaal over. Het begint met een kleine technische storing, maar iedereen blijft kalm. Alle drie zitten ze heel relaxed op een barkruk alsof ze gezellig in de woonkamer samen muziek maken. Alleen is de muziek wel van het niveau dat het inderdaad de woonkamer uit mag en aan het grotere publiek mag worden getoond. Sofía heeft een mooie stem en je kunt haar en haar andere bandleden niet op een foutje betrappen. Tegelijkertijd is dit ook de valkuil. De perfectie waarnaar gestreefd wordt, verandert gedurende de show in iets eentonigs en de zachtheid overheerst net te veel, waardoor het eindresultaat vrij veilig blijft. Het mag duidelijk zijn dat er talent op het podium staat en dus is het jammer dat ze niet een beetje buiten de lijntjes durven te kleuren aangezien ze tot meer in staat zijn. Hoe dan ook is Maastricht blij om de zangeres te ontvangen en is zij blij om hier te zijn: Peters vertelt dat ze voor het eerst verliefd is geworden in Maastricht. Uiteindelijk worden de stembanden goed opgewarmd voor Elephant, nadat Sofía het publiek vraagt om mee te zingen bij haar nummer ‘Todo’.

Na deze opwarming is het publiek helemaal klaar voor Elephant. De band uit Rotterdam heeft de laatste jaren niet stilgezeten. In korte tijd hebben ze drie albums uitgebracht. Het album III is, zoals de naam doet vermoeden, het laatste in het rijtje en is uitgebracht in maart vorig jaar. Met deze plaat keren ze nu terug naar Maastricht, waar het is opgenomen met producer Pablo van de Poel (ook zanger en gitarist van de Limburgse band DeWolff). Bij het maken van het project waren ze niet bang om te experimenteren: het klinkt donkerder, maar behoudt zijn pracht en toch die kenmerkende lichte sfeer. Daarnaast heeft de band de laatste jaren een bijdrage geleverd aan de Europese livemuziek. Zo hebben ze in 2024 als voorprogramma van onder andere Nada Surf en DI-RECT gespeeld en hebben ze alle grote festivals wel uitgespeeld. Denk aan Best Kept Secret, Pinkpop, en Lowlands. In november zijn ze begonnen aan een tour door Nederland, die volgende week tot zijn einde komt.

Met opener ‘For A Friend’ zit de sfeer er gelijk al goed in. De muziek klinkt goed, maar het totaalplaatje is nog beter. Het is alsof de leden rechtstreeks uit de vintagewinkel zijn gekomen. Gitarist/bassist Michael van Broekhuizen verliest zich in zijn eigen gitaarspel, in een tuinbroek en een funky gestreept t-shirt. De zaal geniet, maar de band ook. Degene die denkt dat deze band alleen maar goed is voor een zonnige zondagochtend zit er helemaal naast. De muziek is in de kern zeker relaxed, maar ook dynamisch onder meer door de gitaarsolo’s en drijvende drums. Live krijgen de nummers een andere lading. De hit ‘Hometown’ krijgt bijvoorbeeld een rauwer randje en in ‘Post-Punk’ vertelt de gitaar vrijwel alleen het verhaal. Elk nummer is solide en behoudt de eigen sound van de band, zonder saai te worden. Daarnaast hebben ze een gitaarcollectie meegenomen waar menig gitarist jaloers op zal zijn.

En huh? Als je even met je ogen knippert, zijn de rollen verwisseld: de bassist heeft een gitaar in zijn handen en neemt de zang op zich, de gitarist wordt bassist en de zanger neemt de gitaarsolo’s over. Eén nummer later neemt toegevoegd lid Hana Fatur het over, achter haar met glow-in-the-dark stickers beplakte keyboard, en laat haar heldere stem klinken. Iedereen hier in de band blijkt in ieder geval evenveel talent en gevoel voor muziek te hebben. Het voelt door de afwisseling ook meer als een groepsproject, wat het plezier groter maakt. Daarnaast steekt de setlist goed in elkaar. Je hoort dat de nummers van verschillende albums komen, maar ze complementeren elkaar heel mooi. Als verrassing worden er zelfs gloednieuwe liedjes gespeeld - maar écht gloednieuw. Zo is het kleurrijke nummer ‘Promises’ vorige week geschreven en heeft het publiek het privilege om dit als één van de eersten te horen. Wanneer de nummers uitkomen is onduidelijk, maar het goede nieuws is dat ze binnenkort worden opgenomen in Wales.

Nadat hitje ‘Calling’ is gespeeld, wil de zaal meer en krijgt dan ook een encore die goed in ontvangst wordt genomen. De band sluit af met het geweldig opbouwende 'Bird's Eye View' waarbij alle gitaren nog een keer de hoofdrol opeisen. Dit wordt voorafgegaan door een intieme uitvoering van ‘Tried To Sleep’ waarmee ze de fans muisstil weten te krijgen. Geconcludeerd mag worden dat er steengoede muziek op Nederlandse bodem wordt gecreëerd en dat dankzij Elephant het muziekjaar 2026 goed is ingeluid.