Wanneer wij de Playground van de Muziekgieterij betreden zijn Tim en William al druk aan het rondkijken waar we het beste kunnen gaan zitten. Het is meteen te merken dat beide heren vol passie zijn over muziek en ook staan te popelen om te beginnen met dit interview. Beide bandleden hebben een achtergrond als docent muziek, maar werken inmiddels als zzp’er in de muziekwereld. Van muziekles geven op een middelbare school en theater doceren bij een theaterschool tot de tenorpartijen zingen bij Opera Zuid, beide heren hebben veel passie voor cultuur maar de grootste passie hebben ze toch voor hun eigen vriendengroep: De Herfshane band.
Carnaval of pop-dialectband ?
De Herfshane Band wordt door sommige mensen gezien als een carnavalsband. Zo zijn ze oorspronkelijk wel begonnen, maar ze willen nu van dit imago af. “Wij willen niet weg gezet worden als een carnavalsband, maar willen een nieuwe weg inslaan als pop-dialectband. Carnaval is een specifieke tijd van het jaar, daar willen we ons niet toe beperken. Onze muziek gaat niet over carnaval en ook qua geluid zijn wij geen typische carnavalsband.” Omdat de nummers in het dialect zijn gezongen, verbinden mensen dit sneller met carnaval, geven de bandleden aan. De band reisde naar Amsterdam af om te peilen wat mensen van hun muziek vonden. “Grappig genoeg vond niemand onze liedjes ook maar in de buurt komen van carnavalsmuziek, terwijl dit in Limburg wel wordt gezegd. Iedereen was enthousiast!” Zowel buitenlandse toeristen als Amsterdamse inwoners vergeleken de nummers met Antoon en Flemming. “Er waren zelfs mensen die onze muziek op nummers van Avicii vonden lijken”, zegt Tim lachend.
Het Limburgse dialect is een uitdaging en een versterking
Omdat ze in het dialect zingen is het een uitdaging voor de band om een breed Nederlands publiek aan te trekken. “De Limburgse taal duwt ons wel in een hoekje, maar wij hebben er zelf voor gekozen om dat hokje in te kruipen.” Tegelijkertijd zien de bandleden ook in dat dit een uniek iets is. Ze zien zichzelf daarom niet als een dertien-in-een-dozijn popbandje. Veel mensen vergelijken de band met De Bankzitters. De bandleden zien dit als een compliment, maar geven ook aan dat er duidelijke verschillen zijn. “Wij vinden De Bankzitters ook echt tof en ze doen het muzikaal supergoed. Zij hebben natuurlijk met goede producers samengewerkt zoals Russo. Het zou voor ons een droom zijn om ook eens met zo’n producer te werken.” Mensen zien vijf jongens die het heel gezellig met elkaar hebben en daardoor wordt de connectie snel gemaakt, geeft de band aan. Ze halen inspiratie uit de hele muziekwereld: gitaarrifjes van Sam Fender, de pop-rock-sound van Marco Borsato en melodieën van bekende dj’s.